tag:blogger.com,1999:blog-255380992011-06-26T21:42:16.650+03:00H προηγούμενη περιγραφή ήταν μαλακία.Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.comBlogger1781100tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-84209376501297699442007-11-11T20:45:00.000+02:002007-11-11T20:53:38.347+02:00Ενάμιση χρόνο περάσαμε σε αυτό το σπίτι. 177 κείμενα, και 571 comments λέει..<br /><br />Για άλλους αυτά δεν είναι τίποτα. Για εμένα είναι πολλά.<br /><br />Θα μπορούσε φυσικά να είναι περισσότερα ή και λιγότερα..<br /><br />Ήρθε ο καιρός να πάμε σε άλλο σπίτι.<br />Στην αρχή μοιάζει όπως μοιάζει κάθε καινούριο σπίτι.<br />Κρύο και άψυχο.<br /><br />Οι κούτες είναι ακόμα σκορπιες, τα πράγματα δεν έχουν συμμαζευτεί, και το βάψιμο είναι στην μέση..<br /><br />Σιγά σιγά θα βαφτεί, θα διακοσμηθεί και θα γίνει τόσο ζεστό και όμορφο όσο το προηγούμενο!<br /><br /><br />Αλλάξτε λοιπόν τα λινκς σας, τα rss σας, τα bookmark σας και τις κάλτσες σας, και ελάτε να κάνουμε τα εγκαίνια!<br /><br /><br />Ο καθένας φέρνει το ποτό του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-8420937650129769944?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-89109019732770629812007-11-06T12:55:00.000+02:002007-11-07T11:24:53.772+02:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Ry9QRXrVyvI/AAAAAAAAATM/f3MCSH-F1OI/s1600-h/BIG_and_small_by_Bolshevixen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Ry9QRXrVyvI/AAAAAAAAATM/f3MCSH-F1OI/s320/BIG_and_small_by_Bolshevixen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129406759942081266" border="0" /></a> <span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:78%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">η εικόνα είναι απο <a href="http://bolshevixen.deviantart.com/art/BIG-and-small-51031224">εδώ</a></span></span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Άλλες φορές αργούσα να γράψω το καθιερωμένο "καλό μήνα Νο κάτι" γιατί είτε βαριόμουν, είτε δε προλάβαινα είτε ήμουν κάπου που οι συνθήκες δε το επέτρεπαν..</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Αυτή τη φορά δεν ξέρω τι να γράψω.<br /><br />Δεν ξέρω πως μπορώ να χαρακτηρίσω τον μήνα που πέρασε...<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Στο γραφείο</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ήρθε η σδόε μας ενημέρωσαν για μια επικείμενη αυτοψία απο την πολεοδομία, έγιναν δύο ληστείες, χάσαμε δυο σίγουρους πελάτες.. τυχερό το μήνα δεν τον λές πάντως σίγουρα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στο σπίτι ο μήνας πέρασε ήρεμα. Λιώσαμε στον ύπνο, λιώσαμε γενικώς χωρίς να υπάρχουν ιδιαίτερες και αξιοσημείωτες αναφορές ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είδα και τις φιλενάδες μου αυτόν τον μήνα, και τις χόρτασα σχεδόν..</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τρέχουν και οι δύο. Είναι καλά και οι δύο! Μπορεί να μην το καταλαβαίνουν απόλυτα, αλλά είναι καλά!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τις μέρες αυτές κλείνουμε ένα χρόνο συμβίωσης..</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ένα χρόνο! Ο χρόνος περνάει σαν ένα τσαφ! Ίσως και πιο γρήγορα από αυτό μερικές φορές..</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τώρα πλέον οι σκέψεις είναι πολλές. Ιδίως όσο αφορά την αλλαγή πόλης και δουλειάς..Είδωμεν. Τίποτα δεν είναι εύκολο και απλό..<br /><br />Επίσης αυτές τις μέρες κάτι έχω πάθει και διαβάζω τα παλιότερα ποστς μου.. Πηγαίνω πίσω, ένα χρόνο πριν και κολλάω.. διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτά που έγραφα.. Δεν πάω καλά ε?<br /></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η συγκέντρωση της χαμένης μου μουσικής πάει πολύ καλά! Σήμερα προς τεράστια έκπληξή μου, μια συνάδελφός μου μου έφερε 20 ολόκληρα dvd τα οποία είχαν υπερσπάνια κομμάτια που είχα χάσει και δεν τα ξαναέβρισκα! </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν έχω να γράψω τίποτα άλλο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Χθές δούλευα υπερωρίες και ήμουν σε κηδεία...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δε γαμείς, υγεία παν'απ'όλα!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Για ένα περίεργο λόγο όμως ξαφνικά και από εχθές το βράδυ νιώθω πολύ κεφάτη!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ίσως να φταίει και το τραγουδάκι που έχει κολλήσει στο repeat μου..</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σας το χαρίζω..</span><br /><br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="font-weight: bold;">Momus - I want you but i don't need you</span></a><br /><br /></span><div face="trebuchet ms" style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0); font-family: trebuchet ms;"><a style="color: rgb(204, 255, 255);" href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="font-size:78%;"><br /></span></a><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:78%;" ><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 255, 255);">I like you, and I'd like you to like me to like you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But I don't need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need you to want me to like you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Because if you didn't like me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I would still like you, you see</span><br /><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="color: rgb(204, 255, 255);">La la la</span></a><br /><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I lick you, I like you to like me to lick you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But I don't need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need you to like me to lick you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">If your pleasure turned into pain</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I would still lick for my personal gain</span><br /><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="color: rgb(204, 255, 255);">La la la</span></a><br /><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I fuck you, and I love you to love me to fuck you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But I don't fucking need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need you to need me to fuck you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">If you need me to need you to fuck</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">That fucks everything up</span><br /><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="color: rgb(204, 255, 255);">La la la</span></a><br /><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I want you, and I want you to want me to want you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But I don't need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need you to need me to need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">That's just me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">So take me or leave me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But please don't need me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need me to need you to need me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Cos we're here one minute, the next we're dead</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">So love me and leave me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But try not to need me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Enough said</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I want you, but I don't need you</span><br /><br /><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="color: rgb(204, 255, 255);">La la la</span><br /></a><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I love you, and I love how you love how I love you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But I don't need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need you to love me to love you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">If your love changed into hate</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Would my love have been a mistake?</span><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">La la la</span></a><br /><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">So I'm gonna leave you, and I'd like you to leave me to leave you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But lover believe me, it isn't because I don't need you (you know I don't need you)</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">All I wanted was to be wanted</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But you're drowning me deep in your need to be needed</span><br /><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="color: rgb(204, 255, 255);">La la la la la la la la la</span></a><br /><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I want you, and I want you to want me to want you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But I don't need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need you to need me to need you</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">That's just me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">So take me or leave me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But please don't need me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Don't need me to need you to need me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Cos we're here one minute, the next we're dead</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">So love me and leave me</span><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">But try not to need me</span><br /><a href="http://www.mediafire.com/?7zfdiinjgdk"><span style="color: rgb(204, 255, 255);">Enough said</span></a><br /><span style="color: rgb(204, 255, 255);">I want you, but I don't need you</span><br /><br /></span></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-8910901973277062981?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-23791651697244778122007-10-30T21:02:00.000+02:002007-10-30T22:34:41.268+02:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RyeUPXrVyrI/AAAAAAAAASs/vQ6agupGNCQ/s1600-h/b3734c798ca23a2b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RyeUPXrVyrI/AAAAAAAAASs/vQ6agupGNCQ/s320/b3734c798ca23a2b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127229692559346354" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >...βιάζεται<span style="font-weight: bold;">,</span> και τρέχει και εγώ διαπιστώνω συνεχώς πως δεν τον προλαβαίνω και πως όλο είμαι πίσω του ασθμαίνοντας <span style="font-weight: bold;">,</span>λαχανιασμένη<span style="font-weight: bold;">,</span> με την γλώσσα έξω και εκεί που πάω να τον προλάβω και που είμαι έτοιμη να τον πιάσω από το μπράτσο για να του πω να σταματήσει ή έστω να προχωράει πιο αργά<span style="font-weight: bold;">,</span> αυτός με ένα σάλτο καταφέρνει να μου ξεφεύγει και τρέχει ακόμα πιο γρήγορα και δεν μου δίνει σημασία και καταλαβαίνω πόσο κακομαθημένος είναι<span style="font-weight: bold;">!</span> ενώ ταυτόχρονα<span style="font-weight: bold;">, </span>μου έρχονται στο μυαλό τα λόγια της πρώτης και της τελευταίας φοράς που μου μίλησε<span style="font-weight: bold;">,</span> γιατί ποτέ δεν έχουν σταματήσει αυτά τα λόγια να είναι καρφωμένα στο μυαλό μου καθώς εκείνες οι προτάσεις που είχε ξεστομίσει<span style="font-weight: bold;">,</span> ήταν οι πιο σκληρές οι πιο συγκλονιστικές οι πιο όμορφες προτάσεις που μου έχει πει ποτέ κανείς<span style="font-weight: bold;">!</span> θυμάμαι πως μέσα σε δευτερόλεπτα με έκανε να συνειδητοποιήσω πως έχουν περάσει: εικοσιτρία χρόνια από τότε που ξεστόμισα τη πρώτη μου λέξη<span style="font-weight: bold;">,</span> είκοσι χρόνια από τότε που με τον δικό μου τρόπο</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> ερωτεύτηκα για πρώτη φορά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">δεκαεννέα χρόνια από τότε που έκατσα πρώτη φορά σε κάποιο θρανίο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">δεκα χρόνια από τότε που έβγαλα το πρώτο μου εφηβικό σπυράκι</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> έξι χρόνια από τότε που τελείωσα το σχολείο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> τρία χρόνια από τότε που αγόρασα τις πράσινες μπότες μου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">δύο χρόνια από τότε που έκανα την τελευταία μου εκπομπή στο ραδιόφωνο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> ένας χρόνος από τότε που άρχισα να ζω με τα μάτια μου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> ένας μήνας από τότε που ήμουν διακοπές</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> εικοσιτέσερις μέρες από τότε που πήγα στην τελευταία συναυλία</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">δύο μέρες από τότε που πήγα τελευταία φορά στο παλιό λιμάνι</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> δεκαπέντε ώρες από τότε που μαγείρεψα την σούπα με τα μανιτάρια και τρία λεπτά από τότε που άναψα το τελευταίο μου τσιγάρο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">! </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">και όλα αυτά με σόκαραν</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> ποτέ άλλοτε δεν είχα σκεφτεί έτσι και όλα αυτά μου φαίνονται πως έγιναν χθες</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">σήμερα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> τώρα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> το τώρα μου όμως απέχει δέκα χρόνια το λιγότερο από την πραγματικότητα και εγώ βρίσκομαι πάλι εδώ να κυνηγάω τον χρόνο για να του μιλήσω και να του πω να σταματήσει για λίγο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> να του πω πως κατάλαβα το τι θέλει να μου πει</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> να του πω να βάλει κάπου μια τελεία</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> δεν γίνεται πια να τρέχει τόσο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> δε μπορώ να βλέπω όλους γύρω μου να τρέχουν πιο γρήγορα απ'όσο έτρεχαν πρίν καταλάβω τα λόγια του</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> δε μπορώ να βλέπω τους φίλους μου να βρίσκουν δουλειές</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> να μένουν άνεργοι να παντρεύονται</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">! </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">πρέπει να τον βρω να του πω να βάλει μια τελεία κάπου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> να σταματήσουν όλα για λίγο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">να σταματήσουν όλοι και κυρίως όλα να τρέχουν</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> γιατί εγώ την δικιά μου τελεία δεν την βρίσκω πουθενά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">! </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">έψαξα κάτω από τα σκεπάσματα των πιο αθώων ονείρων μου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">μέσα στις προπέρσινες σκουπιδοσακούλες των μουχλιασμένων συναισθημάτων</span> <span style="color: rgb(255, 204, 102);">,</span></span><span style="color: rgb(255, 204, 102);font-family:trebuchet ms;" >μέσα στο σιφόνι της αποχέτευσης των εφηβικών μου δακρύων,</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> κάτω από το μαξιλάρι της τεμπελιάς μου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">δίπλα στα κλειδιά του σπασμένου λουκέτου της ανασφάλειάς μου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> πίσω από το ντουλάπι με τα ηρεμιστικά μου χάπια και μες στην τσάντα μου στην θήκη με τα ξυραφάκια του τέλους αλλά αυτή η διαολεμένη τελεία δεν ήταν πουθενά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> έχω την εντύπωση πως κάποιος μου την έκλεψε αλλά οι ασφάλειες "Άγχος Α.Ε." δεν με αποζημιώνουν και με αναγκάζουν να μένω με ερωτηματικά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> θαυμαστικά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> αποσιωπητικά και κόμματα</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> τα ερωτηματικά δεν μου χρειάζονται πια</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">τα θαυμαστικά με κάνουν να παρασέρνομαι</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> τα αποσιωπητικά με φιμώνουν και το κόμμα σαν φτηνό υποκατάστατο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> μου δίνει μια μικρή παύση</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> μια γεύση για το πως είναι η τελεία αλλά αυτό δεν μου είναι αρκετό</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> θέλω την τελεία μου</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">,</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> θέλω να σταματήσω να τρέχω για λίγο αλλά αυτός ο χρόνος δε σταματάει με τίποτα,<br /></span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">...</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);"><br />,,,,,, </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">ούτε καν με πολλά κόμματα στην σειρά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">!!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">που είναι αυτή η γαμημένη τελεία πιά</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">;;;<br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"><span style="font-weight: bold;">... , -<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-family:verdana;font-size:78%;" ><a href="http://yanachan.deviantart.com/art/Running-Through-Time-67750914">Η εικόνα είναι από εδώ.</a></span><br /></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-2379165169724477812?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-44520704276535063892007-10-30T20:41:00.001+02:002007-10-30T20:54:00.780+02:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(153, 255, 255);">Stars - Your</span> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >ex-lover</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" > </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >is</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" > dead</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">!</span><br /><br /><br /></span><br /><br /><div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object height="350" width="425"><param value="http://youtube.com/v/a2yJSFHTrgM" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/a2yJSFHTrgM" height="300" width="375"></embed></object></p></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);">When is nothing left to burn, you have to set yourself on </span><span style="color: rgb(153, 255, 255);">fire</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">..! </span></span><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">λέει.</span></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" ><br /></span><br /><div style="text-align: left; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" ></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><span style="font-family:trebuchet ms;">Τα είχαμε ξαναπεί και παλιότερα αυτά.. Πολύ πολύ αγαπημένο τραγούδι! Τέλειο το βίντεο κλιπ.<br /><br /><br /></span></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(204, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >(όποιος βρει από ποια ταινία είναι "επηρεασμένες" οι σκηνές του βιντεακίου, θα κερδίσει ένα.. ένα.. ένα κάτι τέλοσπάντων.)</span><br /></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" ></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-4452070427653506389?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-64878514948662825572007-10-23T20:57:00.001+03:002007-10-23T21:05:00.788+03:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />The light will stay on...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >The walkabouts</span><br /></div><br /><div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object height="350" width="425"><param value="http://youtube.com/v/LJpjcYqGjhw" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/LJpjcYqGjhw" height="300" width="375"></embed></object></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">(μια που μιλήσαμε για μουσική δηλαδής..)</span></p><p><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξεχασμένο αλλά αγαπημένο..</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6487851494866282557?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-5955575147805453322007-10-22T17:05:00.000+03:002007-10-22T17:18:05.403+03:00<span style="text-decoration: underline;"></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RxypoCX2mpI/AAAAAAAAASk/WZSBmao3LIE/s1600-h/cover.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RxypoCX2mpI/AAAAAAAAASk/WZSBmao3LIE/s320/cover.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124156981337561746" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" >Ο καιρός αλλάζει μαζί με τις διαθέσεις. Αντιστρόφως ανάλογή αλλαγή. Κρύος καιρός - ζεστά συναισθήματα..</span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" ><br />Αχνιστή κούπα με τσάι, μουσική, και πεταχτά βλέμματα στο μελαγχολικό παράθυρο..<br /><br />Μουσική.. Η κατάλληλη φυσικά.<br />Ταξιδιάρικη, ζεστή, ήρεμη.<br />Το cd με το οποίο έχω κολλήσει αυτό το μήνα (και ευχαριστώ τον Νίκο γι'αυτό) είναι το καινούριο <span style="font-weight: bold;">Dark Outside </span>των <span style="font-weight: bold;">Sigmatropic</span>.<br /><br />Ευχάριστα απρόσμενη έκπληξη μετά απο το Sixteen Haiku and Other Stories..<br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="font-size:85%;"></span></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" >Έλληνικό συγκρότημα φυσικά, και οι μουσικές τους ντυμένες απο φωνές των Jim Sclavunos (απο Nick Cave &amp; the Bad Seeds, Vanity Set, Grinderman) , Robert Fisher (απο Willard Grant Conspiracy), Howe Gelb (Giant Sand) και Carla Torgerson (Walkabouts).</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" ><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 204, 204);">Να το ακούσετε. Συνιστάται ανεπιφύλακτα. </span><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Μπορεί ο τίτλος του δίσκου να είναι Dark Outside, μπορεί το ίδιο να συμβαίνει και στο έξω μας αλλά το μέσα μας είναι ένα μαγευτικό λευκό, ένα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">White</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">..</span></span><br /></div><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><a href="http://www.mediafire.com/?3npjlzrzdl1"><br /></a></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.mediafire.com/?3npjlzrzdl1">Sigmatropic - White<br /><span style="font-size:85%;">κλικ για να το ακούσετε</span></a><br /></span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-595557514780545332?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-8332789185681667662007-10-20T22:47:00.000+03:002007-10-21T00:02:53.767+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RxpqtSX2moI/AAAAAAAAASc/b9cyTjMRoV0/s1600-h/She_never_saw_it_coming_by_sadistika.png.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 339px; height: 243px;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RxpqtSX2moI/AAAAAAAAASc/b9cyTjMRoV0/s320/She_never_saw_it_coming_by_sadistika.png.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123524852345903746" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >...που με προβλημάτισε τελευταία (πριν κάνα τρίμηνο δηλαδή) είναι ο παρακάτω:<br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:trebuchet ms;">Στο νησί τις γαλάζιες νύχτες, <span style="font-weight: bold;">μου'χες πει πως θα'ρθείς και ήρθες.</span></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Ξύλινα σπαθιά από το Ατλαντίς.<br /><br />Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως..<br />Από την εποχή του Σιδηρόπουλου, 70's, 80's δηλαδή, ένας μεγάλος προβληματισμός κυριαρχούσε.<br />Το εκκολαπτόμενο τότε ελληνικό ροκ έπρεπε να έχει ελληνικό ή αγγλικό στίχο?<br />Μεγάλες διαφωνίες και διαμάχες είχαν συμβεί εκείνη την εποχή (βλέπε συνωστισμό στο συλλεκτικό βιβλίο ιστορίας) , άκουσαν και τον Μαχαιρίτσα απο τους PLG να τραγουδάει "I see people" με προφορά "Τα γίιιιδιιια βλέεπω να μπαίνουν στο μαντρίιι" και έτσι αποφάσισαν να τα λένε στα ελληνικά οι περισσότεροι.<br /><br />Ανοίγει παρένθεση.<br />Πλάκα πλάκα στα 80's τα περισσότερα συγκροτήματα τραγουδούσαν αγγλόφωνα τραγούδια. Στις ημέρες μας τα πιο αξιόλογα νέα συγκροτήματα είναι με αγγλικό στίχο.. Η μόδα επανέρχεται άραγε?<br />Κλείνει η παρένθεση.<br /><br />Τότε και με αυτόν τον τρόπο,που λέτε, άρχισαν οι πρώτοι "σοβαροί" ελληνικοί στίχοι να σκάνε μύτη. Ελληνικούς στίχους είχαμε και πριν, αλλά μη μου πείτε ότι το "τρελοκόριτσο, πρόσεξε καλά γιατί θα βρεις μπελά" είναι σοβαρός στίχος.<br />Έκτοτε ακούσαμε τραγούδια που ήταν σα μελοποιημένα ποιήματα. Ακούσαμε στίχους με βαθύτερα νοήματα, στίχους που μας άγγιξαν, στίχους που μιλούσαν για δικές μας εμπειρίες στην δική μας γλώσσα, στίχους άνευ νοήματος, στίχους που δεν ήταν στίχοι αλλά λέξεις η μια δίπλα στην άλλη και (για να καταλήξω) στίχους που πέρα από τον δημιουργό τους κανείς δεν κατάλαβε ποτέ τον λόγο ύπαρξης και το νόημά τους.<br /><br />Πριν ένα τρίμηνο λοιπόν εκεί που καθόμουν και κάτι έκανα -δε θυμάμαι- ακουγόταν μες στο δωμάτιο το Ατλαντίς.<br />Κόλλησα στον στίχο που σας προανέφερα και προσπαθούσα να διαβάσω πίσω από τις λέξεις. Ποιος ήταν άραγε ο συλλογισμός του Παυλίδη όταν έγραφε αυτόν το στίχο?<br />Αφού εκείνη του είχε πει πως θα πάει και πήγε.<br />Ποιο είναι το πρόβλημα?<br />Αν, λέμε ΑΝ δεν πήγαινε, τότε ναι, να γίνει τραγούδι. Θα είχε χίλια δίκια.<br />Ήταν καλοκαίρι, θα ξενέρωνε, θα του χάλαγε τις διακοπές,θα την χώριζε λέγοντάς της "Ατιμηηη δεν κρατάς τις υποσχέσεις σου! εγώ σου είχα πει πως θα πάω να σου πάρω τσιγάρα και πήγα!"<br /><br />Στην συνέχεια μου ήρθε ο εξής συλλογισμός.<br />Μήπως αυτή δεν πήγε? Αν πήγαινε, τραγούδι θα καθόταν να γράψει ο Παυλίδης? Μαζί της θα ήταν..</span> <span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αν όμως είναι αλήθεια οτι εκείνη πήγε και το έγραψε για να δείξει πόσο γαμάτος είναι? "Λέω σε μια γκόμενα να έρθει και έρχεται,χα!"</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αν ισχύει το δεύτερο που το θεωρώ πολύ<span style="font-weight: bold;"> πιθανό</span>ν, σκεφτείτε τι αποτελέσματα είχε στην μετέπειτα ιστορία αυτό το γεγονός.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βλέπουν τα άλλα wannabe συγκροτήματα τον Παυλίδη. Ακούνε τον στίχο. Βλέπουνε τις θαυμάστριες του Παυλίδη και σκέφτονται: Δε γράφουμε και εμείς κανένα τραγούδι της προκοπής να κάνουμε επιτυχία, και να λέμε στα γκομενάκια "Έλα" και να έρχονται?</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Με τέτοια δεδομένα και κάπως έτσι έγινε ο πανικός στο ελληνικό ροκ το '97-'98 όπου κάθε τρεις και λίγο ξεφύτρωναν ένα σωρό καινούρια συγκροτήματα! Ποιος λοιπόν φταίει για όλο αυτό? Εκείνη που της είπε να πάει ο Παυλίδης, και πήγε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Για συλλογιστείτε και την συνέχεια απο αυτό...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σκέφτεται ο Παυλίδης.. Αφού μόνο το μικρό μου δαχτυλάκι κουνάω και έρχονται όλες, γιατί να έχω άλλους τέσσερις στο συγκρότημα και να μην τα κάνω όλα μόνος μου? </span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και κάπως έτσι διαλύονται τα Ξύλινα Σπαθιά και ακολουθεί σόλο καριέρα.. Ξέρετε ποιος φταίει, μην το ξαναλέω..</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Αν εκείνη δεν πήγαινε, τα Ξύλινα Σπαθιά θα ήταν ένα μικρό και ασήμαντο συγκρότημα χαμένο στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, δεν θα γινόταν τόσος πανικός με το ελληνικό ροκ στα τέλη των 90's και ο Παυλίδης σήμερα θα ήταν στην καλύτερη περίπτωση ιδιωτικός υπάλληλος, άντε δημόσιος αν είχε κανένα μέσον ο μπαμπάς του...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αυτή φταίει. Που πήγε.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Ποια να είναι αυτή άραγε?</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Για να κάνει ότι της λένε σίγουρα θα είναι κάποια μικρής ηλικίας..<br />Μπορεί να είναι ακόμα και μια τρελή θαυμάστρια των Ξύλινων ή κάποια που εκείνο το καλοκαίρι ήταν αργόσχολη, δεν είχε τι να κάνει και αποφάσισε να πάει..<br />Μπορεί επίσης να ήταν κάποια τρελά ερωτευμένη με τον Παυλίδη και να έκανε τα πάντα γι'αυτόν..</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αυτό το τελευταίο μπορεί να δημιουργήσει ακόμα περισσότερα προλήματα..<br /><br /></span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σκεφτείτε μια άλλη κοπέλα που είναι ερωτευμένη με τον δικό της. Τρελά ερωτευμένη όμως, και ακολουθεί ο εξής διάλογος μεταξύ του ζευγαριού:</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αυτή: Σ'αγαπάω μωρό μου, θα έκανα τα πάντα για σένα..</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αυτός: Τα πάντα??</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αυτή: Φυσικά καρδουλίτσα μου, γούτσου γούτσου</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αυτός: Αφού θα έκανες τα πάντα, γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου φέτος το καλοκαίρι στο νησί να γνωρίσεις τους δικούς μου?</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αυτή: Μα δεν είναι πολύ νωρίς? </span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αυτός: μα η γκόμενα του Παυλίδη πήγε!</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Η αυτή είναι σε αδιέξοδο. Δεν ξέρει τι να κάνει. Τα επιχειρήματα είναι ατράνταχτα. Αφού η κοπελιά του Παυλίδη πήγε, και αυτή πρέπει να πάει.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Κάπως έτσι καταλήγει στα 25 της με δύο παιδιά και παντρεμένη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είναι αυτονόητο λοιπόν πως φταίει εκείνη που είχε πει πως θα πάει και πήγε.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Έχω ένα σωρό επιπρόσθετα παραδείγματα να σας παραθέσω και να σας αποδείξω οτι εκείνη φταίει για όλα, αλλά κάπου εδώ σταματάω..<br /><br />Πρέπει να πάω να κοιμηθώ με τα μάτια μου γιατί του είχα πει πως θα πάω.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Προβληματιστείτε λοιπόν τώρα για να το διαπιστώσετε και εσείς.<br />Να διαπιστώσετε οτι όντως, αυτή, αυτή που πήγε φταίει για αν όχι όλα, τουλάχιστον τα περισσότερα απ'όσα έχουν συμβεί!<br /></span><br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.4shared.com/file/26989426/c6248ada/06_-___-_.html"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" >Εβίβες μας και το τραγουδάκι είναι δικό σας!</span></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></a></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΥΓ: Ο Παυλίδης είναι ο τραγουδιστής και ο στιχουργός των Ξύλινων Σπαθιών. Δεν είναι υποχρεωτικό να το γνωρίζεται.. (ή μήπως είναι?)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-833278918568166766?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-31807125351749154462007-10-15T12:38:00.000+03:002007-10-15T13:13:09.070+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RxM76CX2mmI/AAAAAAAAASQ/CfOVsDWkduw/s1600-h/Brainstorm_by_MagicForWitch.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RxM76CX2mmI/AAAAAAAAASQ/CfOVsDWkduw/s320/Brainstorm_by_MagicForWitch.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121503069505755746" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Σήμερα λέει οι bloggers γράφουν για το περιβάλλον.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ένα έχω να πω. Το περιβάλλον έχει καταντήσει για τον πούτσο (σόρι κιόλας)..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Στο χέρι μας είναι να το κάνουμε όπως ήταν πριν καμιά εκατοστή χρόνια.. Ας γκρεμίσουμε μερικές εκατοντάδες σπίτια, ας φτιάξουμε καλύβια πάνω στα δέντρα, ας χέζουμε στα δάση ( αυτά που θα φτιάξουμε στον άδειο χώρο που θα έχει μείνει από τα γκρεμισμένα σπίτια) για λίπασμα.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Αυτά τα σκεφτόμουν όσο έπαιζα πασιέντζα.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Όσο ήμουν σπίτι το πρωί, και επαναλαμβάνω, έπαιζα πασιέντζα, καμία δεν μου έβγαινε, και όλο πατούσα "νέο μοίρασμα".<br />Δεν μου έβγαιναν -προσέξτε- γιατί κατουριόμουν και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Με το που ήρθα στο γραφείο και είχα ήδη κάνει την ανάγκη μου, τέσσερις πασιέντζες έπαιξα και οι τέσσερις μου βγήκαν.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Άρα? Άρα οι λύσεις είναι μπροστά στα μάτια μας και απλά δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε για να τις βρούμε.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Πάντως εγώ προσέχω το περιβάλλον. Ας πούμε τις μπαταρίες μου δεν τις πετάω.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Έχω τις ίδιες εδώ και πολλά χρόνια. Πεταμένα λεφτά οι μπαταρίες. Βλέπω τηλεόραση με μέτρο, ακούω μουσική από το στερεοφωνικό με μέτρο και έτσι δεν τελειώνουν ποτέ. Όταν βλέπω δε και τηλεόραση, αποφεύγω το ζάπινγκ. Αποτελεσματικότατο.<br /><br />Κάθε μέρα, στην διαδρομή προς την στάση για να πάρω το λεωφορείο, περνάω από ένα ημιυπόγειο σπίτι, κοντά στο σπίτι της Πέγκυ. Εκεί παρόλο που το σπίτι είναι σχεδόν ερείπιο, η γιαγιά που το έχει (και που σήμερα μαγείρευε γεμιστά) έχει δώσει τον καλύτερο εαυτό της στον κήπο της. Ολόκληρη ζούγκλα στην μέση της πόλης!<br />Πλάκα πλάκα έχετε δει τους κήπους των γιαγιάδων?!<br />Αυτό είναι μια λύση. Να ξαμολήσουμε γιαγιάδες και θείτσες να κάνουν την αναδάσωση. Αυτό έχει πολλά καλά τα οποία βαριέμαι να σκεφτώ για να τα γράψω. </span> <span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Στο λεωφορείο σήμερα με είχε πιάσει ένας παππούλης (από αυτούς που βρωμάνε) και μου έλεγε πως η σημερινή βροχή είναι χρυσάφι για τις ελιές.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Επίσης μετά πρόσθεσε πως τώρα που κάηκαν οι ελιές στην Πελοπόννησο, θα ανέβει η τιμή του λαδιού και εδώ στην Κρήτη θα πλουτίσουν όλοι. Είδα μια κρυφή χαρά και ένα σατανικό χαμόγελο. Μπορεί να ήταν και εμπρηστής σκέφτηκα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το βράδυ που κοιμόμουν έβλεπα ένα σωρό όνειρα. Είδα σκατά, που είναι καλό γιατί σημαίνουν λεφτά όπως λέει η μάνα μου παύλα ο ζωντανός ονειροκρίτης. Άσχετο αυτό.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Επίσης είδα και πως έκανα σεξ με έναν τύπο που δεν τον ήξερα και πως όταν τελείωσε το σπέρμα του (που είχε καλύψει το μισό δωμάτιο) ήταν πράσινο σα μούχλα. Αηδία.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτό βοήθησε πολύ στην οικολογική μου συνείδηση γιατί όποια όρεξη και αν είχα για ακατονόμαστες πράξεις έφυγε. Ούτε προφυλακτικά για να μολύνουν το περιβάλλον ούτε ενέργεια που πάει χαμένη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μια που είπα ενέργεια. Τις προάλλες ήρθε στην δουλειά μια τύπισσα που είναι αστρολόγος από το Βέλγιο, κάνει γιόγκα και έχει μπόλικη ενέργεια απ'ότι λέει. Αυτή ήθελε να της φτιάξουμε σπίτι. Έρχεται ένας παλιός μας πελάτης μετά που έφυγε αυτή και του λέγαμε πως θα έχει καινούρια γειτόνισσα. Του λέγαμε για τις ιδιότητές της και ενθουσιάστηκε!Είπε να μην του βάλουμε ακόμα ρεύμα στην πισίνα του γιατί μπορεί η νέα του γειτόνισσα να του δανείσει λίγο από την ενέργειά της και να κάνει την πισίνα του να λειτουργεί.Θαυμάσια ιδέα! Μπορούμε να εισάγουμε βέλγους αστρολόγους!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δίκιο έχουν αυτοί που λένε πως οι bloggers είναι άνθρωποι με πολύ μυαλό και μιλάνε σωστά με επιχειρήματα κτλ κτλ. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Είδατε? ένα σωρό ιδέες σας έγραψα.. Μόνο που ξέχασα.. εγώ δεν είμαι blogger!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτά. Δεν είμαι και στα πολύ καλά μου τον τελευταίο καιρό.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Έχω κολλήσει και με αυτήν τη πασιέντζα... τώρα στα γεράματα.. (έχουμε συνείδηση της ηλικίας μας σε αντίθεση με κάποιους άλλους..)</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Καλημέρα, καλή εβδομάδα!</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-3180712535174915446?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-91540163094797831652007-10-09T15:15:00.000+03:002007-10-09T16:48:39.880+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /> <a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2wX4i1gI/AAAAAAAAAQg/VpiC1EqCIBw/s1600-h/Photo_-_0009-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 347px; height: 230px;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2wX4i1gI/AAAAAAAAAQg/VpiC1EqCIBw/s320/Photo_-_0009-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119315974853678594" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Το Σάββατο είχε συναυλία το πρόγραμμα, και τι συναυλία....Αγγελάκας και επισκέπτες..<br />Είχαμε πάει και στην Θεσσαλονίκη και τον είχαμε δει.<br />Αυτή τη φορά το σκηνικό ήταν πιο...<span style="font-style: italic;"><span style="font-size:85%;">Χριστουγεννιάτικο</span>, </span>εντυπωσιακό!<br />Φωτάκια παντού. Πάνω στα ντραμς, στις κιθάρες, στις καρέκλες, μόνο τον αγγελάκα που δεν στόλισαν. Εμένα μου άρεσε.<br /><br /></span> <a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2xH4i1iI/AAAAAAAAAQw/SVPHb-Ers0g/s1600-h/Photo_-_0123-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2xH4i1iI/AAAAAAAAAQw/SVPHb-Ers0g/s320/Photo_-_0123-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119315987738580514" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><span style="font-weight: bold;"><br />Δεκατρείς και ο κούκος </span>ήταν όλοι και όλοι. Πολύς κόσμος. Λίγοι ακόμα να ήταν και θα ξεπερνούσαν όλους εμάς που είχαμε μαζευτεί.<br />Φαίνεται πως ο Αγγελάκας πέφτει πολύ "<span style="font-weight: bold;">Βαρύς</span>" στα Χανιώτικα αυτιά.Η πρώτη συναυλία που πήγα στην Ανατολική Τάφρο, και δεν περίμενα ούτε μισό λεπτό για να μπω μέσα.. Κρίμα.. τα Χανιά είχαν ιστορία σε τέτοιου είδους μουσικές.<br />Όπως σε κάθε συναυλία που σέβεται τον εαυτό της φυσικά, υπήρχε και ο άσχετος κόσμος. Κάτι μουστακαλήδες παππούδες, κάτι μανάδες, κάτι πιτσιρίκια..<br />Αλλά έτσι πρέπει. Ακούει το καμάρι σου Χατζηγιάννη και Ρουβά στον σπίτι? Το πας σε δυο τρεις τέτοιες συναυλίες και το <span style="font-weight: bold;">στρώνεις</span>.<br />Πολλοί λοιπόν οι επισκέπτες. Πολύ μεγάλο και το σόου. Ο καθένας έκανε ότι του κατέβαινε. Το δικό του προσωπικό σόου. Ζαλιζόσουν. Δεν ήξερες ποιον να πρωτοκοιτάξεις.<br /><br /></span><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3bX4i1sI/AAAAAAAAASA/mq9GfM9bT1Q/s1600-h/Photo_-_B_-_0001_-_2007-10-06-107.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3bX4i1sI/AAAAAAAAASA/mq9GfM9bT1Q/s320/Photo_-_B_-_0001_-_2007-10-06-107.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316713588053698" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Ίσως τελικά και αυτό να είναι το<span style="font-weight: bold;"> νόημα</span> μιας συ</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >ναυλίας.<br />Δίνεις για παράδειγμα 20 ευρώ για να δεις τον Μάλαμα (ή τον οποιονδήποτε) να τραγουδάει ζωντανά με την κιθάρα του.<br />Μα αυτό μπορείς να το ακούσεις ακριβώς το ίδιο και στο cd του, να το δεις και στην μαγνητοσκοπημένη συναυλία, να το δεις και στο βίντεο κλιπ του.<br />Εντάξει, το συναίσθημα της συναυλίας είναι τελείως διαφορετικό, θα μου πείτε. Συμφωνώ.<br />Πόσες όμως φορές μπορείς να δώσεις είκοσι ευρώ για να δεις έναν τύπο με την κιθάρα?<br />Δύο? τρεις? Όχι περισσότερες....<br /><br /></span><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2w34i1hI/AAAAAAAAAQo/wbwxVwnwv4I/s1600-h/Photo_-_0089-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2w34i1hI/AAAAAAAAAQo/wbwxVwnwv4I/s320/Photo_-_0089-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119315983443613202" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Εδώ μιλάμε για <span style="font-weight: bold;">σόου. </span>Μιλάμε για <span style="font-weight: bold;">μουσικάρες. </span>Οι μουσικές που είχαμε δει στην συναυλία του Αγγελάκα πριν ένα χρόνο, <span style="font-weight: bold;">ελάχιστη </span>σχέση είχαν με τις μουσικές που ακούσαμε το Σάββατο.<br />Ακόμα και αν δεις αυτή τη συναυλία σε dvd σίγουρα θα έχεις χάσει πολλά δρώμενα.<br /><br />-</span><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3bH4i1qI/AAAAAAAAARw/e4syacqZktk/s1600-h/Photo_-_0400-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3bH4i1qI/AAAAAAAAARw/e4syacqZktk/s320/Photo_-_0400-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316709293086370" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Ο Σαδίκης, μπορεί να μην τραγούδησε δικά του κομμάτια αυτή τη φορά, αλλά τα έδωσε όλα.<br />Χόρευε, τραγουδούσε, χοροπηδούσε...<br /><br /></span> <a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3PX4i1mI/AAAAAAAAARQ/lT_zpxNJfik/s1600-h/Photo_-_0215-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3PX4i1mI/AAAAAAAAARQ/lT_zpxNJfik/s320/Photo_-_0215-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316507429623394" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Το ίδιο και ο Αγγελάκας.<br /><br /></span> <a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3P34i1pI/AAAAAAAAARo/gCexDTfw_Kg/s1600-h/Photo_-_0322-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3P34i1pI/AAAAAAAAARo/gCexDTfw_Kg/s320/Photo_-_0322-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316516019558034" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Τον είδαμε να χορεύει ...κρητικά, ποντιακά, νησιώτικα, νομίζω πως έριξε και μια...<span style="font-weight: bold;">γυροβολιά</span> ζεϊμπέκικου!Με τον τρόπο του φυσικά.<br /><br /></span><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3bX4i1rI/AAAAAAAAAR4/yVZPosEekaA/s1600-h/Photo_-_B_-_0001_-_2007-10-06-7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3bX4i1rI/AAAAAAAAAR4/yVZPosEekaA/s320/Photo_-_B_-_0001_-_2007-10-06-7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316713588053682" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Ακόμα και όταν δεν ακουγόταν η μουσική, κουνιόταν και χόρευε! </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Φυσικά με τον τρόπο του...<br /><br /></span><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3Pn4i1oI/AAAAAAAAARg/8qPAMWV5FNI/s1600-h/Photo_-_0298-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3Pn4i1oI/AAAAAAAAARg/8qPAMWV5FNI/s320/Photo_-_0298-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316511724590722" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Οι<span style="font-weight: bold;"> θεοί</span> της βραδιάς ήταν οι των πνευστών. Φορούσαν κελεμπίες,έκαναν "σκετσάκια" μεταξύ τους, και αν τους παρατηρούσες δεν ήταν δυνατό να μην πεθάνεις στο γέλιο. Η αδυναμία</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" > μου είναι ο "γεματούλης" εκ αριστερών. Αν αυτοί που είναι πάνω στην σκηνή μοιάζουν πρωτίστως να το διασκεδάζουν οι ίδιοι, τότε σου είναι πιο εύκολο να μπεις στο κλίμα....</span><br /><br /><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2xX4i1jI/AAAAAAAAAQ4/Zs7RL0d_Clc/s1600-h/Photo_-_0191-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2xX4i1jI/AAAAAAAAAQ4/Zs7RL0d_Clc/s320/Photo_-_0191-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119315992033547826" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Τα παιδιά στα έγχορδα μπορεί να ήταν πιο "σοβαρά" αλλά έπαιξαν απίστευτες μουσικές!</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Η μοναδική παρατήρηση ήταν πως αυτή τη φορά έλειπε ο Βελιώτης...<br /><br /></span><br /><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2xn4i1kI/AAAAAAAAARA/MJaM7BdyWuk/s1600-h/Photo_-_0196-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt2xn4i1kI/AAAAAAAAARA/MJaM7BdyWuk/s320/Photo_-_0196-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119315996328515138" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Όπως ανέφερα και πιο πάνω, οι περισσότερες μελωδίες των τραγουδιών ήταν "πειραγμένες"¨. Πράγμα πολύ ευχάριστο.Έπαιξαν δύο τραγούδια απο τρύπες, προφανώς διασκευασμένα. Το "Ακούω την αγάπη" και την "Γιορτή". Η νέα εκτέλεση της γιορτής ήταν α-πι-στευ-τη!<br />Ακούσαμε και το "Όταν χαράζει" από τον "Βραχνό προφήτη" του Θανάση Παπακωνσταντίνου, αλλα δυστυχώς πιστεύω πως αυτό ήταν το μόνο τραγούδι που πραγματικά το εκτέλεσαν. Δεν μου άρεσε καθόλου.<br />Ακόμη δεν ακούσαμε καθόλου καινούρια τραγούδια, παρόλο που το περιμέναμε..<br /></span><br /><br /><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RwuBKX4i1tI/AAAAAAAAASI/61k1bJZBMjE/s1600-h/Photo_-_0137-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RwuBKX4i1tI/AAAAAAAAASI/61k1bJZBMjE/s320/Photo_-_0137-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119327416646555346" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" ><br />Όπως υπάρχει το γνωστό τοις πάσι σύνθημα "Βασίλη ζούμε για να σ'ακούμε" έτσι και στον Αγγελάκα, μετά την διάλυση των Τρυπών, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα φωνάζουν "<span style="font-weight: bold;">Είναι ωραία στον παράδεισο</span>", και πάντα ο Αγγελάκας θα τους γράφει στα ενδότερα των υποδημάτων του.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Στην Θεσσαλονίκη ήταν πάρα πολλοί. Στα Χανιά ήταν ένας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως ενώ ακούς τόσα τραγούδια, με το να σε πρήζουν τόσο με το</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >"είναι ωραία στον παράδεισο", αυτό είναι το τραγούδι που σου κολλάει και το τραγουδάς μετά την συναυλία, παρόλο που δεν το έχεις ακούσει!<br /><br /></span><a style="color: rgb(255, 204, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3PX4i1lI/AAAAAAAAARI/4Gy2wQWRsXk/s1600-h/Photo_-_0202-2007-10-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rwt3PX4i1lI/AAAAAAAAARI/4Gy2wQWRsXk/s320/Photo_-_0202-2007-10-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119316507429623378" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Αυτά. Γενικά ήταν μια υπέροχη βραδιά και σίγουρα άξιζε τα είκοσι ευρώ της. Μακάρι να μπορούσαμε να βλέπαμε συχνά τέτοιες συναυλίες εδώ στα Χανιά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Αν τύχει και περάσει όλο αυτό το τσούρμο απο τα λημέρια σας (όποια και αν είναι αυτά), να πάτε. Θα περάσετε εύμορφα. Εγγυώμαι.</span><br /><br /><br /><a style="color: rgb(255, 204, 102);" href="http://www.4shared.com/file/26014422/193ca5a7/__-09-______.html"><br /></a><div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 102);"><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.4shared.com/file/26014422/193ca5a7/__-09-______.html">Το σημερινό δώρο: <span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Καλά που έγινα σπουδαίος και τρανός</span></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family:verdana;">κάντε κλικ πάνω στον τίτλο για να το κατεβάσετε.<br /><br /><br /></span></span></div><span style="color: rgb(102, 204, 204);font-family:verdana;font-size:85%;" ><br /></span><div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">"Καλά που έγινα σπουδαίος και τρανός</span></div> <div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Κι ήταν ο κύριος κι αυτός καλός μαζί μου</span></div><div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Και δεν κατάντησα πρόσφυγας ναυαγός<br /></span></div> <div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="ch"><span style="font-size:85%;">Να παίζω στα χαμένα κάθε μέρα τη ζωή μου<br /></span></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;font-size:85%;" ><br /></span><div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="ch"><span style="font-size:85%;"><br /></span></div> <div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Καλά που βγήκα φρόνιμος, υπάκουος, σκυφτός</span></div> <div style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Κι έχω οικογένεια θρησκεία και πατρίδα</span></div> <div style="color: rgb(255, 204, 102);" class="te"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family:verdana;">Και δεν κατάντησα ρεμάλι νηστικός</span><br /><span style="font-family:verdana;">Να κλαίω σαν ποντικάκι απελπισμένο στην παγίδα"<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family:verdana;">Οι φωτογραφίες είναι του <a href="http://sino.deviantart.com/">Sino.</a></span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-9154016309479783165?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-8495423434103041462007-10-03T16:58:00.000+03:002007-10-03T17:21:24.980+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RwOg334i1fI/AAAAAAAAAQY/50ABjUHHE_0/s1600-h/image050.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RwOg334i1fI/AAAAAAAAAQY/50ABjUHHE_0/s320/image050.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117110483377378802" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Όλες οι συμπαντικές δυνάμεις ενώνονται κατά έναν περίεργο τρόπο στην παιδική μας ηλικία και μας κάνουν όλους να μοιάζουμε απελπιστικά πολύ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Ίδια πιστεύω, ίδια θέλω, ίδια όνειρα, ίδιες σκέψεις...ίδιες ζωγραφιές..<br /><br />Ποιος δεν έχει ζωγραφίσει όταν πήγαινε στο νηπιαγωγείο εκείνο το καραβάκι που περνάει από ένα νησάκι μέσα από πολλά κύματα?<br />Ποιος δεν έχει ζωγραφίσει το παραπάνω σπιτάκι στην μέση του πουθενά με το τεράστιο, υπερφυσικό δέντρο δίπλα του και με τα συννεφάκια στον ουρανό?<br />Ποιος δεν έχει κάνει αυτές τις ζωγραφιές και δεν έχει βάλει έναν κατακίτρινο ήλιο πάνω στην γωνία?..<br /><br />--<br /><br />Στην διαδρομή για την Θεσσαλονίκη, είχα εντυπωσιαστεί (για άλλη μια φορά) με την θέα.<br />Κάπου στην Θεσσαλία αντίκρισα ένα θέαμα που δεν το πίστευα.<br />Ανοιγόκλεισα τα μάτια μου.<br />Ναι, σίγουρα ήταν αληθινό αυτό που έβλεπα.<br /><br />Κόλλησα το κεφάλι μου στο παράθυρο του τραίνου και άρχισα να φωνάζω στον καλό μου.<br />"Να'το! Να'το! Το βρήκα το σπιτάκι επιτέλους!" με κοίταζε περίεργα , δεν καταλάβαινε αλλά επέμενα να το φωτογραφίσει..<br /><br />Περνούσαμε και έβλεπα ένα σωρό γνώριμα σπιτάκια!<br />Σπιτάκια που εγώ η ίδια είχα ζωγραφίσει κάποτε, ακριβώς έτσι όπως τα είχα φανταστεί.<br />Απλά τετράγωνα κουτάκια, με ένα υπερφυσικό δέντρο δίπλα τους, στην μέση του πουθενά. Με έναν ουρανό με σύννεφα, και πουλιά να πετάνε.<br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Περνούσα με το τραίνο μέσα από τις παιδικές ζωγραφιές μου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Κοίταξα πάνω στην γωνία για να βρω και τον κατακίτρινο ήλιο μου που πάντα χαμογελούσε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Δεν τον βρήκα..<br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αυτό είναι ίσως το τίμημα που πληρώνεις όταν μεγαλώσεις και ανακαλύψεις εκείνο το μέρος που οι ζωγραφιές σου γίνονται πραγματικότητα.</span><br /><br /></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RwOg3n4i1eI/AAAAAAAAAQQ/vKSZdIT4SzI/s1600-h/Untitled-1+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RwOg3n4i1eI/AAAAAAAAAQQ/vKSZdIT4SzI/s320/Untitled-1+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117110479082411490" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-849542343410304146?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-53789158278893958192007-10-02T12:23:00.000+03:002007-10-03T14:29:45.868+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RwIP8H4i1dI/AAAAAAAAAQI/z6D0v7sfbC4/s1600-h/Dusk_by_Scarecrow63.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RwIP8H4i1dI/AAAAAAAAAQI/z6D0v7sfbC4/s320/Dusk_by_Scarecrow63.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116669652229084626" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 204, 102);font-family:trebuchet ms;" >Γεμίσαμε με καλούς μήνες τελευταία. Δεν μου αρέσει αυτό. Όλο θέλω περισσότερα να πω, αλλά δε μου βγαίνει.Δυστυχώς. </span> <span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Επίσης αν έγραφα την Δευτέρα, θα είχε πολλούς επιθετικούς (με την κυριολεκτική και την μεταφορική έννοια) αυτό το κείμενο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Αν έγραφα χθες θα είχε πάλι αρκετούς...</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Σήμερα η κατάσταση παλεύεται κάπως..</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Τέλοσπάντων</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">-</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Ο Σεπτέμβρης ήταν μήνας διακοπών (προφανώς) ακόμα και πριν πάμε διακοπές το μυαλό ήταν αλλού.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Με μια βαλίτσα πράγματα, μια καινούρια φωτογραφική μηχανή και με τα αχνιστά τα επιδόματα των διακοπών μέσα στα πορτοφόλια μας ξεκινήσαμε για ένα δεκαεξάωρο ταξίδι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Περάσαμε φανταστικά παρόλο που δεν κοιμηθήκαμε πολύ, που δεν καθίσαμε καθόλου στην ησυχία μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Παίξαμε κρυφτό στην Ροτόντα, παίξαμε μουσική στο στούντιο του Τάσου, παίξαμε με την μικρή ι ι ιιια, τραγουδήσαμε, πήγαμε για ψώνια, γελάσαμε με το ούζο-βυσσινάδα (κάτι που μισεί θανάσιμα ο Φαρχάν) και φάγαμε πολύ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Η "κουνιάδα μου" που αισίως μετράει ενάμιση χρόνια ζωής, έκλεψε την παράσταση. Απο΄δω και πέρα το όνομά μου αλλάζει σε "Λάλω" γιατί έτσι μεταφράζεται μάλλον το Γεωργία στη μωρουδίστικη γλώσσα.Η μικρή δεν αρνείται σε καμία περίπτωση τα γυναικεία γονίδιά της, και γκρινιάζει, απαιτεί, έχει και άποψη. Μέχρι και μούσια έβαλε να ξυρίσουν!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Η εμπειρία στο </span><a style="color: rgb(255, 204, 102);" href="http://myspace.com/orangestudio">Orange Studio</a><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> ήταν.. εχμ... τραγική για τον Τάσο, βασανιστική και επίπονη για αυτούς που μας άκουγαν, εκτονωτική και ξεχωριστή για εμάς. Πολλά ταλέντα μαζεμένα. Το πιάνο και το μικρόφωνο έγιναν προέκταση των χεριών του Μήτσου (ή Μάγιο) και του Φάνη αντίστοιχα εκείνο το βράδυ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Το φαγητό πολύ. Πήγαμε σε ινδικό, σε μπυραρία, σε ένα εστιατόριο που δε θυμάμαι το όνομά του και που είχε γεύσεις από όλη την Ελλάδα, σε ένα άλλο όπου έψηνες μόνος σου το φιλέτο σου στην πέτρα...Πήγαμε παντού.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Μετά από ποοολύ καιρό μέθυσα. Πήρα την εκδίκηση της τελευταίας γουλιάς και έγινα σκνίπα. Ίσως και να είπα στα μάτια μου πως είμαι ο μπάτμαν. Δεν είμαι και απόλυτα σίγουρη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Το σημαντικό είναι πως περάσαμε καλά, πως ξεκουραστήκαμε με ένα περίεργο τρόπο, πως ξεφύγαμε απο την ρουτίνα, πως.. πως..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Η επιστροφή στην δουλειά ήταν δύσκολη. Συνέπεσε μαζί με μια επίσκεψη της ΣΔΟΕ, και συνεχίστηκε με νεύρα, φωνές και απελπισίες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Οι σκέψεις για αυτό το θέμα είναι πολλές και οι αποφάσεις δύσκολες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Είδωμεν.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Για τον Οκτώβριο δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια πέρα από τα εισιτήρια για την συναυλία του Αγγελάκα το Σάββατο που μας έρχεται και που μου τα έκαναν τα μάτια μου χθες το βράδυ έκπληξη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Τούτα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Καλό και </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 102);">ήρεμο </span><span style="color: rgb(255, 204, 102);">χειμώνα να έχουμε! </span><span style="color: rgb(255, 204, 102);font-size:85%;" ><span style="font-style: italic;">(φοράω καλσόν επιτέλους και χαίρομαι!)</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-5378915827889395819?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-12235125925534978232007-09-13T13:42:00.000+03:002007-09-13T13:46:20.279+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">,</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">,</span><a style="color: rgb(153, 153, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RukGTJjRksI/AAAAAAAAAQA/O3MNk1T1HwM/s1600-h/Leaving_The_Vessel_by_arioth.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RukGTJjRksI/AAAAAAAAAQA/O3MNk1T1HwM/s320/Leaving_The_Vessel_by_arioth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109622178279690946" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);font-family:trebuchet ms;" >Η στιγμή που με αγωνία περιμέναμε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);font-family:trebuchet ms;" >Όλο το καλοκαίρι φεύγατε, ερχόσασταν, φεύγατε, ξαναερχόσασταν.. και εμείς <span style="font-weight: bold;">ζηλεύαμε</span>!</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">Ο Ίνδικτος μπορεί να καταλάβει τι θέλω να πω...</span></span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);font-family:trebuchet ms;" >Ήρθε η ώρα να την κάνω σιγά σιγά (όπως λέει και το τραγούδι)</span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Έντεκα οι μερούλες της άδειας, και τέσσερις οι μέρες της άδειας από την σημαία , 15 το σύνολο!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Παρασκευή το φευγιό, προς την συμπρωτεύουσα ο προορισμός.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">To ποστ γίνεται σήμερα, γιατί ένας πανικός στην δουλειά έχει προκύψει αυτές τις μέρες. Επειδή φεύγω διακοπές η ζωή μου εδώ πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν πιο δύσκολη. </span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Ίσως βέβαια αυτό να το κάνουν για να εκτιμήσεις την αξία των διακοπών.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Πειράζει όμως που εγώ το θεωρώ <span style="font-weight: bold;">περιττό</span>?</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Αίμα φτύσαμε όλο το καλοκαίρι!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Πνίξιμο στην δουλειά επειδή όλοι ήταν σε άδεια, υστερικοί πελάτες που ερχόταν στο γραφείο με τα μαγιώ, ζέστη, λίγα μπάνια όλο το καλοκαίρι,μια κατατονία και ένα βούλιαγμα στην καθημερινότητα και μπόλικη υπομονή.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Πήραμε καινούρια ρουχαλάκια, οι μπουγάδες στεγνώνουν, το σπίτι σήμερα θα συμμαζευτεί ακολουθώντας και το συμμάζεμα του μαλλιού μια που σήμερα έχει κομμωτήριο το πρόγραμμα, το ένα εκ των δύο επίδομα διακοπών έχει ήδη προγραμματιστεί, η διάθεση είναι <span style="font-weight: bold;">άριστη</span>,ανυπομονώ να περάσω περισσότερο χρόνο με τα μάτια μου.. Όλα είναι -σχεδόν έτοιμα!-</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Καλές (!) εκλογές να έχετε (δεν ψηφίζω φέτος λέμε!)</span><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(153, 153, 0); font-weight: bold;">Θα τα πούμε τέλη Σεπτέμβρη.<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 0);">Καλά να είστε και να είμαστε!</span><span style="color: rgb(153, 153, 0); font-weight: bold;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-1223512592553497823?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-85998049175086469752007-09-05T14:21:00.000+03:002007-09-05T16:36:11.805+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><a style="font-family: trebuchet ms;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rt6SbTsagMI/AAAAAAAAAP4/FkAsYNmeG7s/s1600-h/Mousikes+Taksiarxies+%28Front%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rt6SbTsagMI/AAAAAAAAAP4/FkAsYNmeG7s/s320/Mousikes+Taksiarxies+%28Front%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106680025325404354" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" >Είδα το <a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://indictos.wordpress.com/2007/09/05/the-elections-soundtrack/">ποστ του ίνδικτου</a> και ζήλεψα.<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >Φυσικά αυτό είναι το ένα και μοναδικό ποστ που πρόκειται να κάνω για τις εκλογές..</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" > </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Απο μικρή λοιπόν το μότο μου ήταν το να μιλάμε με τραγούδια.</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" > </span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Εκείνο το τραγούδι που μπορεί να χαρακτηριστεί σαν το απόλυτο σάουντρακ των εκλογών, είναι απο τον Τζιμάκο - ποιον άλλον?-</span><br /><br /></span> <div style="text-align: center; font-family: verdana;font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:130%;"><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.gigasize.com/get.php/3195499440/Panousis_Tzimis_-_Oi_Ekloges.mp3">Τζίμης Πανούσης - Εκλογές.<br /><span style="font-size:85%;">(κλικ εδώ για να το κατεβάσετε.)</span></a><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Εκλογές, κόμματα με φρού-φρού κι αρώματα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">διαδηλώσεις πτώματα μ' ανοιγμένα στόματα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">ψηφοδέλτια σταύρωνα κι όλη νύχτα καύλωνα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">στης βουλής τα έδρανα αχ κι εγώ να έκλανα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);" class="no"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="ch"><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Δε μπορώ άλλο Θανάση</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">στα εικοσιπέντε έχω γεράσει</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Δε μπορώ άλλο Θανάση</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">κάνε στάση<br /><br /></span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);" class="no"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Υπουργεία-τέρατα, γαμημένα κέρατα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">φέξε μου και γλίστρησα ως της γης τα πέρατα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">στα σχολεία γάμα τα, γράμματα σπουδάματα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">του θεού τα πράματα φτύστα τους κατάμουτρα<br /><br /></span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);" class="no"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Δε μπορώ άλλο Θανάση...</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);" class="no"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Πληρωμές χαρτόσημα, φόνοι γραμματόσημα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">στο γαμήσι πρόστιμα, μαγκιά κλανιά κι απόστημα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">μπάτσοι αύρες ράμματα, ξηγημένα πράματα</span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">τώρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα<br /><br /></span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);" class="no"> </div><div style="text-align: center; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"> </div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;font-family:verdana;" class="te"><span style="font-size:85%;">Δε μπορώ άλλο Θανάση...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-8599804917508646975?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-52919443100903849862007-09-03T16:43:00.000+03:002007-09-03T17:40:34.053+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RtwP1DsagLI/AAAAAAAAAPw/r0gNbIJCcbE/s1600-h/The_Blue_Lotus_II_by_mirianna.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RtwP1DsagLI/AAAAAAAAAPw/r0gNbIJCcbE/s320/The_Blue_Lotus_II_by_mirianna.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105973481730375858" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Είναι βράδυ. Όχι πολύ αργά, όχι πολύ νωρίς. Νιώθω κουρασμένη. Δεν έχω καταλάβει ακριβώς τον λόγο, αλλά είμαι κουρασμένη. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Πολύ φασαρία σήμερα και πολύς κόσμος.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Είμαστε με τους γονείς μου και με κάποιους φίλους τους στην "Ταβέρνα του Ευγένη".<br />Κάθομαι στο κέντρο του τραπεζιού, στην αγκαλιά της μαμάς.<br />Την αγαπώ πολύ την μαμά.<br />Ειδικά σήμερα που φοράει το κατακόκκινο φόρεμά της.<br /><br />Νυστάζω. Κλαίω με λυγμούς γιατί νυστάζω. Αφού πρώτα έχω γκρινιάξει σαν παιδάκι ενός έτους.<br />Είμαι κουρασμένη, θέλω να πάω σπίτι.<br /><br />Η μαμά μου προσπαθεί να με ηρεμήσει. Δεν καταφέρνει και πολλά.<br /><br />Σηκώνεται, μιλάει σε κάποιον, και μετά από λίγο με κατευθύνει σε μια πόρτα, σχεδόν δίπλα από το τραπέζι μας.<br />Την ανοίγει και κοιτάζω διστακτικά μέσα στο δωμάτιο.<br /><br />Μυρίζει σκοτάδι.<br />Φοβάμαι.<br />Μέσα υπάρχει ένα κρεββάτι, ένα καντηλάκι που αχνοφωτίζει το δωμάτιο και μια εικόνα.<br />Μια γριά κάθεται σε μια καρέκλα και με κοιτάζει.<br /><br />Φοβάμαι ακόμα περισσότερο.<br />Κλαίω πλέον γιατί φοβάμαι όχι γιατί νυστάζω, αλλά κανείς δε το καταλαβαίνει.<br />Ούτε η μαμά μου με καταλαβαίνει.<br />Με βοηθάει να ξαπλώσω στο κρεββάτι. Ξαπλώνει και αυτή δίπλα μου.<br />Φοβάμαι, αλλά νυστάζω..<br />Θέλω να κοιμηθώ αλλά φοβάμαι..<br /><br />--<br /><br />Είμαι σπίτι μου στο χωριό.<br />Έχουμε πολλά κουνελάκια. Τα αγαπώ πολύ τα κουνελάκια και μου αρέσει να τα φροντίζω.<br />Σήμερα ήρθαν καινούρια. Μωράκια. Πήγαμε με την μαμά μου να τα δούμε.<br />Μπορούν και χωράνε ακόμα και στην δική μου χούφτα!<br />Πιάνω το άσπρο.<br />Τα άσπρα μου αρέσουν περισσότερο.<br /><br />Το κρατάω αγκαλίτσα και το φιλάω. Είμαι η μαμά του!<br /><br />Η δικιά μου μαμά με αφήνει, έχει μια δουλειά θα γυρίσει σε λίγο. Έτσι μου λέει.<br />Μου λέει να προσέχω το κουνελάκι μου. Αν μου φύγει από τα χέρια θα πεθάνει.<br />Νιώθω τεράστια ευθύνη.<br />"Κρατώ την ζωή ενός πλάσματος στα χέρια μου." Σκέφτομαι, και πριν προλάβουν να τυπωθούν τα εισαγωγικά στην προηγούμενη πρόταση το κουνελάκι έχει φύγει από τα χέρια μου.<br /><br />Σοκάρομαι.<br />Ψάχνω παντού, δε μπορώ να το βρω.<br />Βάζω τα κλάματα. Δε θέλω να πεθάνει. Εγώ φταίω που θα πεθάνει. Εγώ..<br /><br />Δεν είμαι υπεύθυνη. Μια μαμά δεν θα το έκανε ποτέ αυτό στο παιδί της. Εγώ το έκανα.<br />Ο μπαμπάς μου, μου λέει να μαθαίνω απο τα λάθη μου.<br />Πρέπει να μάθω απο αυτό μου το λάθος.<br />Δεν πρέπει να ξεχάσω ποτέ αυτό το κουνελάκι.<br />Δεν πρέπει.<br />Κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο θα σκέφτομαι το κουνελάκι που πέθανε εξαιτίας μου.<br />Δεν πρέπει να το ξεχάσω ποτέ. Ποτέ.<br />--<br /><br />Λίγο πριν μπω στο σκοτεινό δωμάτιο για να κοιμηθώ, ήμουν σε μια εκκλησία γιατί βαφτιζόμουν.<br />Ήμουν ενός έτους.<br />Αυτή είναι η πιο παλιά ανάμνηση του εαυτού μου που τυχαίνει να έχω.<br /><br />Την ημέρα που ανέβηκα σπίτι μου κλαίγοντας επειδή πέθανε το κουνελάκι εξαιτίας μου, ήμουν τριών ετών.<br />Αυτή είναι η αμέσως επόμενη παλιά ανάμνηση που ανάγκασα τον εαυτό μου να έχει.<br /><br />--<br /><br /><a href="http://enallagi.org/sindenial/2007/08/25/general/%ce%b1%cf%87%ce%b5%ce%bc-%ce%bb%ce%b9%ce%b3%ce%bf-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%bf%cf%87%ce%b7-%cf%83%ce%b1%cf%82/">Για τον Μήτσο.</a><br />Επειδή το ζήτησε και επειδή θα με πάρει να φύγουμε στην Βενεζουέλα με το ποδήλατό του.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-5291944310090384986?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-73064367613378260892007-09-03T13:40:00.000+03:002007-09-03T16:45:09.991+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RtvmoTsagKI/AAAAAAAAAPo/42QO5VVfIvI/s1600-h/Splash__by_Sino.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RtvmoTsagKI/AAAAAAAAAPo/42QO5VVfIvI/s320/Splash__by_Sino.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105928182710304930" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Τι μεγάλος μήνας αυτός ο Αύγουστος..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Τεράστιος.</span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Διακοπές δεν πήγαμε. Αλλά τώρα που το σκέφτομαι περάσαμε καλά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα πήγαμε σε συναυλία. Επιτέλους. Μου είχε λείψει η συναυλιοκατάσταση. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Σωκράτης Μάλαμας και Ιωαννίδης Αλκίνοος. Φανταστικές καινούριες μουσικές εκείνο το βράδυ. Είχα μείνει έκπληκτη. Ήταν σαν ακόμα και ο ίδιος ο Αλκίνοος να είχε βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια και να ήθελε να πει κάτι το διαφορετικό.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Κρασάκι κόκκινο και μαγεία. Η γνωστή μαγεία της συναυλίας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Είδα και τον Λειβαδά να κάθετε δυο σειρές παρακάτω μόνος του.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Φαινόταν να το απολαμβάνει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτό το μήνα βγήκα με μια φίλη μου. Μπαρότσαρκα. Οι δυό μας. Μου είχε λείψει η κοριτσοκατάσταση. Περίεργο. Περάσαμε υπέροχα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα φάγαμε πολύ. Αρχίσαμε με ένα τραπέζι προς Άγγλους φίλους και τελειώσαμε με ένα μεξικάνικο γεύμα. Στο ενδιάμεσο προσθέσαμε και πολλά κιλά απάκι, μαντί, κρεατότουρτας και άλλων περίεργων παραδοσιακών εδεσμάτων.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα ήπιαμε πολύ. Μοχίτο, ρακές, κρασιά και ένα ροζ πράγμα πολύ "καλοκαιρινό"!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα έγραψα το ωραιότερο κείμενο που έχω γράψει -κατά την ταπεινή μου άποψη-. Τους </span><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2007/08/blog-post_06.html">διακοπάνθρωπους</a><span style="color: rgb(255, 255, 255);">.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα άρχισα πάλι να μαζεύω τα κομμάτια της μουσικής μου. Καιρός ήταν. Μου είναι δύσκολο και επίπονο, αλλά το θέλω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτό το μήνα παίξαμε αγωνία πάνω σε ένα σεντόνι στο μπαλκόνι μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτό το μήνα φιλοξενούμε φίλους. Την Όλγα και τον Φάνη. Βγαίνουμε, τρώμε, πίνουμε, γελάμε, λέμε βλακείες, παίζουμε χαλασμένο τηλέφωνο και περνάμε καλά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα πήγαμε πάλι ένα διήμερο στα Δουλιανά μαζί με τα παιδιά και περάσαμε καλά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Κάναμε μπάνιο στην πισίνα, ακούσαμε Τουρκογιώργη και Los Tromos και κάποιοι είπαν πως είδαν νυχτερίδες να πίνουν νερό από την πισίνα. Ένα γεγονός που έγινε θέμα συζήτησης για ένα ολόκληρο βράδυ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα πήγαμε στο μπαλκονάκι του άγγελου, της γωνιάς των αγγέλων στην οδό Αγγέλου και ήμασταν οι άρχοντες του παλιού λιμανιού. Μιλήσαμε για μάγισσες και για την καταναλωτική μανία της Όλγας ενώ έπεφταν τα αστέρια πάνω από τα κεφάλια μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα πήγαμε στο Φραγκοκάστελλο ξανά. Στο ξενοδοχείο του Καπετάν Τομ, που βρισκόταν στην μέση του πουθενά, στην άκρη του κόσμου. Πληρώσαμε τον κυρ Παντελή 25 ευρώγια διαδρομή ενός τετάρτου κάναμε μπάνιο στην Ορθή Άμμο και θαυμάσαμε τον γαλαξία που απλωνόταν πάνω μας σε όλο του το μεγαλείο. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτόν το μήνα αποφάσισα να βάψω τα μαλλιά μου</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">κόκκινα</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">, αλλά τελικά έβαψα τα νύχια μου</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);">μοβ</span>.<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το μήνα που έρχεται θα πάμε διακοπές. Θεσσαλονίκη. Ήρθε και εμάς η σειρά μας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το μήνα που έρχεται θα πάω Ηράκλειο. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο μήνας που πέρασε ήταν τεράστιος. Ίσος με τρία καλοκαίρια. Αλλά ήταν πολύ όμορφος.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ακόμα και όταν διάβαζα κείμενα σαν και </span><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://hli8iaromantikh.blogspot.com/2007/08/blog-post_26.html">αυτό.</a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ακόμα και όταν ήθελα μανιωδώς να πάω διακοπές και εγώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ακόμα και όταν πολύχρωμα πρόβατα γύρω μου μιλούσαν (και μιλούν) για πράγματα ουτοπικά και βλακώδη.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-family:trebuchet ms;">Ορίστε και το δωράκι σας.</span><br /></div><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πόσο όμορφο και ταξιδιάρικο μπορεί να είναι ένα τραγούδι?</span><br /><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.gigasize.com/get.php/3195481436/_#928;_#945;_#963;_#960;_#945;_#955;_#940;__#904;_#955;_#955;_#951;_-05-_Amara_me.mp3"><br /></a><a href="http://www.gigasize.com/get.php/3195482296/Paspala_Elli_-05-_Amara_me.mp3"><span style="font-family:trebuchet ms;"> Έλλη Πασπαλά - Amara Me</span></a><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> (αν κάποιος ξέρει τι σημαίνουν οι στίχοι, να μου το πει..)</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><br />Καλό Φθινόπωρο να έχουμε.</span><br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-7306436761337826089?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-72717210750429619142007-08-15T20:07:00.000+03:002007-08-15T20:16:46.683+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4210/2670/320/mikros-prigkipas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 281px; height: 313px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4210/2670/320/mikros-prigkipas.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-family:trebuchet ms;" >Πέρυσι τέτοιο καιρό έγραφα κάτι τέτοιο....<span style="color: rgb(255, 255, 255); font-style: italic;"> </span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255); font-style: italic;font-size:180%;" ><a style="font-family: trebuchet ms; font-weight: bold;" href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2006/08/blog-post_115564516876616035.html">Για σένα..</a></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-family:trebuchet ms;" >Αν ξαναέγραφα κάτι αυτές τις ημέρες, θα ήταν ακριβώς τo ίδιο...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-family:trebuchet ms;" >(Χρόνια πολλά)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-7271721075042961914?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-86499721623648942472007-08-06T19:26:00.000+03:002007-08-07T09:18:06.610+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RrdQiSWia8I/AAAAAAAAAOQ/zeoSq8ITWFo/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RrdQiSWia8I/AAAAAAAAAOQ/zeoSq8ITWFo/s320/Untitled-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095630053365148610" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Χτύπησαν για τρίτη φορά εκείνο το βράδυ όλα τα θυροτηλέφωνα. Μετά απο κάμποσα "ποιός?" είπε εκείνος ένα "αουτμνουπφ" και η πόρτα άνοιξε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Καμία πόρτα δεν τους αντιστάθηκε ποτέ.<br />Μια ιδιότητα που όλοι οι "κλειδωμένοι απέξω από τα σπίτια τους" θα την ζήλευαν.<br /><br />Ασανσερ.<br />Όροφος.. όροφος.. Τελευταίος φυσικά.<br />Βγήκαν απο το ανσανσέρ και ανέβηκαν σχεδόν πετώντας τα σκαλιά. Άνοιξαν την πόρτα του κλιμακοστασίου..<br />Οι κόρες τους ήταν διεσταλμένες, το μυαλό τους ήταν ήδη "αλλού".<br />Επιτέλους, <span style="font-weight: bold;">Ταράτσα</span>!<br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________________________</span><br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Με το που μύριζε καλοκαίρι, αυτή ήταν η συνήθειά τους. Κάθε απόγευμα, γύρω στις επτά, χτυπούσαν τα θυροτηλέφωνα των πολυκατοικιών. Έμπαιναν στο ασανσέρ και έφταναν στις ταράτσες. Ταράτσες, το στέκι τους. Καθόταν εκεί σχεδόν όλο το βράδυ. Μερικές φορές μάλιστα, ειδικά εκείνα τα αποπνικτικά αυγουστιάτικα βράδια, τους έπαιρνε εκεί ο ύπνος. Άλλες φορές δεν έμεναν μόνο σε μία ταράτσα. Έξι ταράτσες σε μια μέρα ήταν το ρεκόρ τους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Πόσο ηλίθιοι είναι οι άνθρωποι" έλεγε εκείνη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> "Έχουν τον παράδεισο τόσο κοντά τους και δεν το γνωρίζουν καν. Τον γεμίζουν με κεραίες, ντεπόζιτα, σαβούρα, σοβρακοφανέλες και σκουπίδια."</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Ευτυχώς" Έλεγε με ενθουσιασμό εκείνος.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Άφησαν και ένα μέρος στην τύχη του. Αν όλοι γνώριζαν για αυτό που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τα κεφάλια τους, για την </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">μαγεία </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">της ταράτσας εμείς δεν θα είχαμε να πάμε πουθενά. Εμείς θα ήμασταν σαν όλους αυτούς. Ξέρεις, τους μίζερους!"</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________________________</span><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εκείνο το βράδυ το φεγγάρι ήταν ιδανικό. Σαν μια φέτα από καρπούζι. Είχε αεράκι, είχαν ανέβει στην πιο ψηλή πολυκατοικία της γειτονιάς εκείνης και είχε αρκετά παράθυρα ορθάνοιχτα τριγύρω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εκείνο το απόγευμα ήταν ιδανικό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξάπλωσαν στην άκρη της ταράτσας και αφέθηκαν. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στην αρχή, γεύτηκαν το θρόισμα των φύλλων, άκουσαν τις μυρωδιές των νοικοκυριών, είδαν τα κορναρίσματα των αυτοκινήτων, μύρισαν την βιασύνη των περαστικών και ένιωσαν το τσιμεντένιο γκρι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο οργασμός των αισθήσεών τους. Όπως κάθε φορά άλλωστε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στην συνέχεια άρχισαν να παρατηρούν. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Να παρατηρούν γύρω τους, να παρατηρούν τους απο κάτω τους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ένα τρίχρονο κοριτσάκι με τον μπαμπά του περπατούσαν χέρι χέρι. Η μικρή ρωτούσε. Η μια ερώτηση διαδέχοταν την άλλη.Ακατάπαυστα.Ήθελε να μάθει τα πάντα. Ήθελε να τα μάθει τώρα. Καμία απάντηση που της έδινε ο πατέρας της δεν της φαινόταν αρκετή. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Καλωσόρισες στην αληθινή ζωή" μουρμούρισε εκείνος και ήπιε μια γερή γουλιά από την μπύρα του.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ένας παπάς περπατούσε στον δρόμο και τα ράσα του ανέμιζαν από τον αέρα.Έμοιαζε σαν νυχτερίδα με μούσια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Για το όνομα του θεού των καθαρών πελμάτων και της απολέπισης!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ποιος άλλος γενειοφόρος θα ήθελε να μοιάζει με νυχτερίδα? ή ποια νυχτερίδα θα ήθελε να έχει μούσια?</span><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________________________</span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Άρχισαν να παρατηρούν τις γύρω πολυκατοικίες και να προσπαθούν να διακρίνουν τις ανθρώπινες φιγούρες μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Απέναντι, στον πρώτο όροφο μια νοικοκυρά κρατούσε στο ένα χέρι έναν τσελεμεντέ, και με το άλλο έκανε όπως φαίνεται, την πρώτη απόπειρά της να φτιάξει γεμιστά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δύο ορόφους πιο πάνω ένας νεαρός κρατούσε στοργικά τα βινύλιά του και χόρευε μόνος του μέσα στο δωμάτιό του.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στο ρετιρέ, σε αυτόν τον κατά γενική ομολογία ευυπόληπτο όροφο, ένας τύπος πότιζε και μιλούσε στις όχι και τόσο νόμιμες γλάστρες του, ενώ στο διπλανό του διαμέρισμα, μια τύπισσα μάλλον θύμα της καθαριότητας και του λευκού του ντιξαν, έβγαινε κάθε τόσο στο μπαλκόνι της και άπλωνε κουβέρτες, κουρτίνες, σεντόνια, σουτιέν, παπούτσια και μαξιλάρια κατακόκκινα σε σχήμα καρδιάς.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δυο πολυκατοικίες δεξιά, ένα ζευγαράκι έβλεπε ταινία και έτρωγε κινέζικο. Ενώ σε δύο ορόφους πιο κάτω, ένα άλλο ζευγάρι έβγαζε κραυγές πρωκτικού σεξ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Στο διπλανό τους διαμέρισμα ένας γραφίστας σχεδίαζε με μανία με χρώματα και με ακατάστατες γραμμές, ενώ στο διαμέρισμα ακριβώς από πάνω του μια κοπέλα έγραφε με μανία στο λάπτοπ της και κάπνιζε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κίνηση, μια συνεχείς, μια αδιάκοπη κίνηση. Άλλοι με την κίνησή τους σταματούσαν τον χρόνο, άλλοι τον επιτάχυναν, άλλοι τον άφηναν απλά να περνάει, άλλοι με τις κινήσεις τους άφηναν αυτόν τον χρόνο και ζούσαν -ή ακόμα και ονειρεύονταν- κάποιον άλλον.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κάποιος άκουγε μουσική στο τέρμα. Vitamin C των Can και κουνούσε το κεφάλι του στο ρυθμό του μπάσου. Κάποια διάβαζε με τεράστια προσύλωση ένα χοντρό βιβλίο. Κάποιος έπαιζε Donkey Kong στο Nintendo. Κάποια στέγνωνε τα μαλλιά της.Κάποια άλλη κοίταζε τον ολόσωμο καθρέφτη της κρεβατοκάμαράς της, αναζητώντας και προσδοκώντας την αυτοπεποίθηση(<span style="font-style: italic;">Κάποτε κάποιος, δε θυμάμαι ποιος, είχε πει πως αυτοπεποίθηση είναι αυτό που σου συμβαίνει μέχρι να συνειδητοποιήσεις την πραγματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι.</span>) Κάποιοι αγκαλιάζονταν με τις ώρες. Κάποιοι έπαιζαν χαρτιά στο μπαλκόνι. Κάποιοι τσακώνονταν. Κάποιοι άλλοι έλεγαν λόγια σιροπιαστά και κόκκινα, ακατάλληλα ακόμα και για τα ίδια τους τα αυτιά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Και ύστερα ο άνθρωπος ανακάλυψε την τηλεόραση, τα μπαράκια, και τις τσόντες. Απορώ" Είπε εκείνη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξάπλωσαν. Ένιωθαν τα σύννεφα να τους γαργαλούν την μύτη, τον αέρα να χαϊδεύει τα κορμιά τους, την βραδινή δροσιά να βρέχει τα χείλη τους, τα αστέρια να φωτίζουν τις σκέψεις τους.</span><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________________________<br /><br /></span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κάθε φορά που ήταν σε κάποια ταράτσα, κρατούσαν μαζί τους και ένα κόκκινο σπρέι. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κάθε φορά που έφευγαν από μία ταράτσα, άφηναν στην δυτική της γωνία και ένα μεγάλο κατακόκκινο ζωγραφιστό φεγγάρι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μπορεί οι ένοικοι των πολυκατοικιών να μην μάθαιναν ποτέ τι σήμαινε η ζωγραφιστή φέτα καρπουζιού που είχαν στην ταράτσα τους, αλλά οι διακοπάνθρωποι των ταρατσών δεν νοιαζόταν και πολύ γιαυτό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εκείνοι μόνο γνώριζαν πως σε εκείνη την ταράτσα είχαν ζήσει στιγμές που κανείς ένοικος σε καμία πολυκατοικία δεν μπορεί να ζήσει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εκείνοι μόνο γνώριζαν όλα εκείνα που μπορεί να σου προσφέρει μια ταράτσα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εκείνοι μόνο γνώριζαν πως έμοιαζαν οι πιο μαγευτικές -αλλά και οι πιο αληθινές- διακοπές που μπορεί να γευτεί κανείς.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Το κόκκινο φεγγάρι τους θα έμενε για πάντα εκεί να τους το θυμίζει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εξάλλου ποιος θα έμπαινε στον κόπο να σβήσει μια φέτα καρπουζιού σε φεγγαρένιο σχήμα από την ταράτσα του? --Εγώ σίγουρα όχι...</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-8649972162364894247?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-63553599142219255402007-08-04T13:12:00.000+03:002007-08-04T12:58:34.825+03:00<span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RrRM12PcVXI/AAAAAAAAAN4/9mP6WP2YV5I/s1600-h/Vacations_by_engbagulho.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RrRM12PcVXI/AAAAAAAAAN4/9mP6WP2YV5I/s320/Vacations_by_engbagulho.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094781566439937394" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >ή "Αγανάκτησμα", όπως θέλει το Παίρνει κανείς.</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Μέρος πρώτο.</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" > Οι Αθηναίοι.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">Κεφάλαιο 1</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κάθε μέρα απο τις έξι μέχρι τις έξι και μισή ,βρίσκομαι στην μέση της εθνικής και περιμένω το λεωφορείο για να πάω σπιτάκι μου.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Κάθε μέρα, μα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ τονίζω, σταματάει κάποιος με πινακίδα που πάντα αρχίζει απο Ζζζζ και με ρωτάει αν πηγαίνει καλά για Ρέθυμνο.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Βρε καλοί μου άνθρωποι...Για όνομα του Θεού των Πιτσινιών!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ρέθυμνο δεξιά, Χανιά αριστερά.<br />Όοπως στον χάρτη.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Μια ευθεία είναι με πολλές πολλές ταμπέλες.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν έχει να πας, ούτε πιο κάτω ούτε πιο πάνω.<br />ΜΙΑ εθνική έχουμε επαε στην Κρήτη.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">Κεφάλαιο 2</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Έρχεται μια μέρα στην στάση αυτή ένας Αθηναίος.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κλασσική προφορά, κλασσικό ντύσιμο, κλασσική συμπεριφορά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τι ώρα περνάει το λεωφορείο? , εξήμισι απαντάω. "Αααααα και θα κάθομαι εδώ στην ζέστη?! δε μπορώ!" πάει απέναντι στην σκιά.<br />Σε πέντε λεπτά ξαναέρχεται. Ξαναρωτάει. Ξαναπαντάω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Περνάει ένα που γράφει "Θεσσαλονίκη". Με κοιτάζει, "Δεν είναι το δικό μας ε?" .. Θεσσαλονίκη πας? του λέω αγανακτισμένη.<br />Περνάει άλλο που γράφει Χανιά, και μας προσπερνάει.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Τι θα κάνουμε τώρα? Το χάσαμε το ΧΑΣΑΜΕ!"<br />Όχι, άλλα δύο θα περάσουν λέωω με εντελώς αγανακτισμένο τσατισμένο και απελπισμένο ύφος.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />"Λες ε?"</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"ΔΕ ΛΕΩ, ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ".</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν μου ξαναμίλησε. Μπαίνουμε στο λεωφορείο. Κόβει εισιτήριο για Σούδα.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Φτάνουμε Σούδα, φωνάζει ο εισπράκτορας "ΣΟΟΟΟΥΥΥΔΑΑΑΑΑΑΑ" καμία κίνηση ο τυπάς.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πάει ο εισπράκτορας και του λέει να κατέβει.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Εεεε όχι, χανιά θα πάω τελικά.."</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σε κάθε στάση σταματούσε το λεωφορείο μέχρι τα χανιά.<br />Στο τέλος αποφάσισε να κατέβει στο τέρμα της διαδρομής, στο κτελ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ευτυχώς εγώ κατέβηκα πιο νωρίς.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Καλά βρε άνθρωποι, έλεος. Οι συγκοινωνίες μας εδώ είναι επιεικώς άθλιες. Δεν διαφωνώ σε αυτό, αλλά δεν είναι ανάγκη να κάνετε έτσι!</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και εμείς ταξιδεύουμε αλλά μια άκρη την βγάζουμε, χωρίς να καθυστερούμε ένα ολόκληρο λεωφορείο για ένα μισάωρο.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Και εμείς πάμε διακοπές (ενίοτε) αλλά δεν πρήζουμε τους άλλους που γυρνάνε κουρασμένοι απο την δουλειά τους...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Έλεος.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">Κεφάλαιο 3.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Οι Αθηναίοι οδηγούν.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Τεράστιο κεφάλαιο.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Μες στην κίνηση κορνάρουν φωνάζουν βρίζουν. Συνήθειες που δεν κόβονται.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Όταν δεν έχει κίνηση .. το χάος. </span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αυτοκίνητα να πηγαίνουν ανάποδα τους μονόδρομους, αυτοκίνητα παρκαρισμένα όπου να'ναι, αυτοκίνητα να πηγαίνουν με 140 ή με 40 σκέτο στην εθνική.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />το ίδιο ισχύει ΚΑΙ για τους τουρίστες)<br /><br /></span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">Κεφάλαιο 4</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Οι Αθηναίοι στο χωρίο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ύφος-- εμείς είμαστε πάρα πολύ σημαντικά πρόσωπα και είμαστε πολύ πολιτισμένοι και πολύ διαβασμένοι, και λύνουμε και δένουμε εκεί πάνω στην πρωτεύουσα, και ήρθαμε για δέκα μέρες στο χωριό να σας μεταφέρουμε λίγη από την πολιτισμένη αύρα μας.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Το κακό είναι πως το ίδιο έχουν και οι μανάδες τους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο γιόκας μπορεί μεν να έφυγε απο το χωριό και να πηγαίνει στην δουλειά με κοστούμι και να έχει και τόσο μυαλό όσο χρειάζεται για να πάρει κάποιος διακοποδάνειο, αλλά δεν παύει να δουλεύει σαν υπάλληλος σουπερμαρκετ εκεί στην πρωτεύουσα κυρία μου.<br /></span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν είναι ο Θεός. Δεν είναι αυτός που θα σας σώσει. Δεν είναι αυτός που θα κάνει το κοτέτσι με τις 20 κότες πτηνοτροφική μονάδα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο άλλος ο γιός, αυτός που γαμιέται στα χωράφια τρακόσιες εξήντα πέντε μέρες τον χρόνο, αυτός είναι που έχει καταφέρει περισσότερα στην ζωή του, κι ας μην έχει πάει ποτέ στον Βασίλη Μελά Λάιβ.</span><br /><br /><br />Ο λόγος για τους Αθηναίους, γιατί πίσω απο όλα αυτά κάποιος Αθηναίος κρύβεται απο πίσω. Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε απο οποιαδήποτε μεγάλη πόλη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ακολουθεί επόμενο μέρος με τους Χανιώτες εν καιρώ διακοπών...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6355359914221925540?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-11314023763079211202007-08-03T16:43:00.000+03:002007-08-04T17:29:13.947+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s1600-h/She_Sea_by_light_binding.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s320/She_Sea_by_light_binding.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094844693869254018" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s1600-h/She_Sea_by_light_binding.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s320/She_Sea_by_light_binding.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094844693869254018" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s1600-h/She_Sea_by_light_binding.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s320/She_Sea_by_light_binding.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094844693869254018" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s1600-h/She_Sea_by_light_binding.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RrSGQWPcVYI/AAAAAAAAAOA/Doc4PxS5pQ8/s320/She_Sea_by_light_binding.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094844693869254018" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:trebuchet ms;" >Ήρθε και ο Αύγουστος, άντε να φεύγει σιγά σιγά το καλοκαίρι.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Δε λέω, μια χαρά ήταν ο Ιούλιος, αλλά αυτή την αποδιοργάνωση, την σαπίλα και την βαρεμάρα του καλοκαιριού δεν την μπορώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Δεν θα πάμε διακοπές το καλοκαίρι και αυτό το -όλοι μαζί πάμε διακοπές και λιώνουμε γιεα γιεα- μου κάνει τα νεύρα μανταλάκια.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Ο Ιούλιος ήταν κατά βάθος και πέρα άπω τις γκρίνιες μια χαρά μήνας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Με εξαίρεση φυσικά τα οικονομικά, που τα κάναμε μπάχαλο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Αρχές Ιουλίου πήγαμε </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">Φραγκοκάστελλο </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">και μείναμε εκεί για ένα σαββατοκύριακο ή για μια μέρα και κάτι αν σκεφτεί κανείς το ότι φτάσαμε τέσσερις το μεσημέρι του Σαββάτου και φύγαμε εφτά του απογεύματος της Κυριακής.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Μείναμε -τσάμπα- σε ένα από τα διαμερίσματα της πάλαι ποτέ κολλητής μου. Φάγαμε του σκασμού -τσάμπα-, πήγαμε για μπάνια, μετρήσαμε τα αστέρια, ήπιαμε ποτά στο καλτ μπαράκι της περιοχής με τον ακόμα πιο καλτ dj, που συνδύαζε μοναδικά πολωνέζικο rnb με μέριλιν μάνσον και στο καπάκι εβανένσενς.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Τα τοπία φανταστικά όπως πάντα, ο ουρανός ξάστερος σε σημείο να βλέπουμε καθαρότατα τα νεφελώματα γύρω απο τα αστέρια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Ο αέρας δυνατός και σε συνδυασμό με τα ποτάκια μας, μπορούσαμε άνετα να ανοίξουμε τα χέρια μας και να πετάξουμε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Η ατμόσφαιρα μεταξύ εμού και της "κολλητής" περίεργη αλλά αυτό σίγουρα δεν θα μπορούσε να μου χαλάσει την διάθεση.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Το περασμένο σαββατοκύριακο το περάσαμε σε μια βίλα στα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">Ντουλιανά</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">, με την πισίνα μας τους κλιματισμούς μας και την χλιδή μας -τσάμπα φυσικά-</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Το χωριό Δουλιανά, είναι το χωριό του πατέρα μου, εκεί όπου περνούσα παιδούλα όλα μου τα καλοκαίρια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Παραδοσιακό χωριό με 30 μόνιμους κατοίκους, και με μια ταβέρνα που είναι ικανή να φέρει γαστρονομικούς οργασμούς σε κάθε ουρανίσκο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Περάσαμε τέλεια με εξαίρεση φυσικά το ότι οι δικοί μου ήρθαν από τις 9 το πρωί της Κυριακής και μας ξύπνησαν.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Ηθικό δίδαγμα: Το τσάμπα θέλει και τις υποχωρήσεις-θυσίες του.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">κατά τ'άλλα τα Χανιά βουλιάζουν από κόσμο, αλλά αυτό θα το διαβάσετε στα επόμενα ποστς.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Περνάμε την ώρα δουλεύοντας, σαπίζοντας, και πίνοντας (αρκετά) μοχίτος στην Συναγωγή, στο παλιό λιμάνι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Αυτές τις ημέρες στην δουλειά δεν έχω ρεύμα, και έχω αρχίσει το διάβασμα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Το "Δυο Θεοί" του Λένου Χριστίδη το βρήκα εξαιρετικότατο. Εξέφραζε μια δικιά μου σκέψη που είχα από μικρή. Να το διαβάσετε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Να διαβάσετε και το "Ακόμα και οι καουμπόισες μελαγχολούν" του Τομ Ρόμπινς.</span><br /><br /><a style="color: rgb(255, 204, 51);" href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2007/06/blog-post_15.html">Η μουσική μου χάθηκε οριστικά και αμετάκλητα εν τέλει.</a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Ακόμη αυτόν το μήνα τον πέρασα κουτσαίνοντας μια που χτύπησα το ήδη σπασμένο μου πόδι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Δεν έχω έμπνευση.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Θέλω να γράψω, έχω στο μυαλό μου ιδέες αλλά δεν μπορώ να τις εκφράσω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Θέλβ να αδειάσω το κεφάλι μου αλλά δεν ξέρω πως να το κάνω αυτό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Αν μπορείτε να στείλετε λέξεις, εικόνες, κάτι το οποίο να μπορεί να φέρει έμπνευση, θα με κάνετε ιδιαίτερα χαρούμενη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Επίσης περιμένω κανένα σχόλιο επιτέλους.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Άντε, να δούμε ποιος άλλος είναι εδώ -εκτός από τον ίνδικτο-.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Τούτα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Άντε καλά ξέτελα να έχουμε με αυτό το καλοκαίρι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">(Εδώ γύρω θα είμαι ακόμα και όταν δεν θα μιλάω)</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-1131402376307921120?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-74947100334189878542007-07-30T20:30:00.000+03:002007-07-30T20:27:36.031+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a style="color: rgb(255, 255, 255);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc03.deviantart.com/fs7/i/2005/221/e/5/road_trippin___by_polkydots.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 299px; height: 412px;" src="http://fc03.deviantart.com/fs7/i/2005/221/e/5/road_trippin___by_polkydots.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >5 διαδρομες ζήτησε η Μπονυ. (Ευτυχώς όχι ταξίδια.)</span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πέντε διαδρομές της ζωής..<br /><br />Όταν σκεφτόμαστε έναν δρόμο, με τα μάτια του μυαλού μας, βλέπουμε μια ευθεία.<br /><br />Οι δρόμοι τις ζωής μου δεν ήταν ποτέ ευθείες. Ήταν -και είναι- δρόμοι που κάνουν έναν μεγάλο κύκλο.<br />Ο ένας δρόμος ξεκίνησε από το χωριό<span style="font-weight: bold;"> </span>στα αφηβικά χρόνια και κατέληξε στην πόλη, στα Χανιά.<br />Ο άλλος απο τα Χανιά στο χωριό. Ο τρίτος απο το χωριό στο Ηράκλειο. ο τέταρτος απο το Ηράκλειο στα Χανιά. Το καθημερινό μου δρομολόγιο πλέον είναι απο τα Χανιά στο χωριό και απο το χωριό στα Χανιά.<br />Κύκλος.<br /><span style="font-weight: bold;">Όλα είναι κύκλος.</span><br />Ο πρώτος δρόμος ήταν στις αρχές τις εφηβείας μου. Καινούριοι φίλοι, καινούριο σπίτι, καινούριες παρέες...ο δεύτερος ήρθε μαζί με την δια παντός εξαφάνιση των σπυρακίων απο την φάτσα μου. Ήρθε μαζί με δουλειά, γκόμενο αλλά και μαζί με τις παρέες που χάθηκαν...<br />Ο τρίτος ήρθε όπως ακριβώς και ο πρώτος, μόνο με πολύ περισσότερο ενθουσιασμό, κέφι και όνειρα. Ο τέταρτος ήρθε απροσδόκητα, ξαφνικά , με πολύ κλάμα και πολύ αγάπη. Ήταν ο μοναδικός στον οποίο δεν ήμουν μόνη μου.<br /><br />Ένας μεγάλος κύκλους απο δρόμους που στο κέντρο του έχει πάντα την χαρά, την λύπη, τον έρωτα, την φιλία, την οικογένεια, την δουλειά. Όλα πάντα σε τέλεια εξίσωση έτσι ώστε εκεί που υπερτερεί το ένα, λείπει το άλλο. Η ζυγαριά της ζωής.<br /><br />Οι χαρές με τις λύπες είναι ίσες.Τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο.<br />Τις χαρές τις ζούμε με στιγμές. Μαζί με άλλους. Χωρίς να είναι απόλυτο αυτό.<br />Τις λύπες έχουν μεγαλύτερη χρονική διάρκεια και τις ζούμε με τον εαυτό μας. Χωρίς να είναι ούτε και αυτό απόλυτο.<br />Από εμάς εξαρτάται το αν στο τέλος θυμόμαστε τις ευτυχισμένες στιγμές ή όχι.<br />Από εμάς εξαρτάται αν οι "λύπες" μας διδάξουν κάτι ή όχι.<br />Απο εμάς εξαρτάται κυρίως, η γεύση που θα μείνει στο τέλος.<br />Αν θα είναι πικρή ή γλυκιά...<br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">Η λέξη "δρόμος" είναι αρχαιοελληνική. Αρθρώθηκε για πρώτη φορά απο τους Μυκηναίους.</span><br /><span style="font-style: italic;">Αν έλεγε κάποιος "δρόμο" στις Μυκήνες, εννοούσε εκείνο το μεγάλο χαντάκι που οδηγούσε στους τεράστιους θολωτούς τάφους.</span><br /><br />Ο "δρόμος" άμεσα συνδεδεμένος με τον θάνατο.Η πορεία προς αυτόν.<br /><br />Οι δρόμοι τις ζωής αυτό κάνουν ακριβώς. Σε βάζουν να γυρνάς γύρω γύρω, σε κάνουν να ξαναζείς τα ίδια και τα ίδια μέχρι να καταλήξεις εκεί απ'όπου ξεκίνησες. Στο τίποτα.<br />Σε βάζουν όμως με το ζόρι να μαθαίνεις πράγματα. Ακόμα και αν δεν είσαι έτοιμος γι'αυτό.<br />Σε κάνουν να κλαίς και να γελάς.<br />Σε κάνουν σοφότερο ή ακόμα πιο ηλίθιο..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:85%;" >Υγ1. Δεν βγήκε αυτό που ήθελα να βγει, αλλά δε γαμείς.. Ζητείται έμπνευση αυτόν τον καιρό..<br />Υγ2.Συγνώμη για την καθυστέρηση Μπονίτα!<br />Υγ3. Αυτό το παιχνίδι με τις φωτογραφίες και τις ιστορίες είναι τέλειο! περιμένω πρόσκληση απ'οποιονδήποτε!</span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-7494710033418987854?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-4985296298677793882007-07-23T14:23:00.000+03:002007-07-23T14:05:40.887+03:00<span style="text-decoration: underline;"></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RpvI__Qc6BI/AAAAAAAAANw/A-ruAGqANQ8/s1600-h/i_m_a_bird_now___by_ChiiiChan.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RpvI__Qc6BI/AAAAAAAAANw/A-ruAGqANQ8/s320/i_m_a_bird_now___by_ChiiiChan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087881205682858002" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Σήμερα ξύπνησα χαρούμενη.<br />Ήταν διαφορετική η μέρα σήμερα.<br />Έβαλα τα κόκκινά μου έφτιαξα τα μαλλιά μου και ξεκίνησα για να σε συναντήσω. Ανυπομονούσα. Σου είχα πει πως σήμερα θα σου αποκάλυπτα το μεγάλο μου μυστικό..<br />Το ίδιο μου είχες πει και εσύ..<br />Μουσική στα αυτιά και στην ψυχή. Το ραντεβού στο γνώριμο μέρος.<br />Απέναντι απο τον φάρο.<br /><br />Έφτασα εκεί σχεδόν πετώντας.Συναντήθηκαν τα κόκκινα μας! (κι άλλη διαβολική σύμπτωση)<br />Φιλί.<br />Πιαστήκαμε χέρι χέρι και αρχίσαμε να περπατάμε.<br /><br />Περπατούσαμε, περπατούσαμε... για πολύ ώρα..<br />Μετά απο πολλούς δισταγμούς και πολλές λοξές ματιές η απόφαση πάρθηκε.<br /><br />"Ήρθε η ώρα" σου είπα.<br />"Ήρθε η ώρα να σου αποκαλύψω κάτι.. αλλά μην.. μην τρομάξεις.."<br /><br />Άφησα το χέρι σου.<br />Άρχισα να επιταχύνω το βάδισμά μου. Όλο και πιο πολύ. Όλο και περισσότερο. Χωρίς να κοιτάζω πίσω...<br />"Κοίτα τώρα" φώναξα μέσα από τα τρανταχτά μου γέλια!<br /><br />Τα πόδια μου ήταν ήδη μερικά εκατοστά πάνω από το έδαφος!<br />Πετάω!<br />"Μπορώ και πετάω!"<br /><br />"Το κάνω συχνά αυτό. Είναι πολύ εύκολο!<br />Όλοι μπορούν να πετάξουν! Γιατί δεν το έχουν καταλάβει ακόμα?"<br /><br />Ένιωσα ένα άγγιγμα στον ώμο μου. Κοίταξα στο πλάι. Εσύ. Εσύ?<br /><br />"Μα..πως?!"<br /><br />"Δεν είσαι η μόνη που πετάς" είπες ουρλιάζοντας από χαρά<br />"Ούτε εγώ είμαι ο μόνος.."<br />Δεν πρέπει να μας δει κανείς. Ο ουρανός, τα σύννεφα είναι δικά μας. Ολόδικά μας.<br /><br />Πιαστήκαμε ξανά χέρι χέρι.<br /><br />Πετάξαμε μέχρι το πιο μεγάλο και χνουδωτό σύννεφο.<br />Καθίσαμε.<br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Μείναμε εκεί μέχρι αργά. Μετρούσαμε αστέρια στον πιο καθαρό ουρανό.<br />Πεφταστέρια.<br />Κάναμε ευχές. Σιωπηλά.<br /><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σταματήσαμε να μιλάμε. Δεν είχαμε τίποτα να πούμε. Όπως δεν έχει κανείς τίποτα να πει όταν νιώθει γεμάτος. Γεμάτος από χαρά, από ευτυχία από έρωτα. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Όπως νιώθει κανείς όταν νιώθει ότι βρήκε αυτό που έψαχνε μια ολόκληρη ζωή για να νιώσει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μουσική.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αστέρια που πέφτουν, σύννεφα που κουνιούνται νωχελικά, φτερουγίσματα πουλιών, καρδιοχτύπια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Λάμψεις.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Επάνω μας, γύρω μας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Λάμψεις.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εντός μας.</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Βασισμένο σε δύο ίδια ιπτάμενα παιδικά όνειρα. </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">Τα όνειρα σου είναι αυτά που πρέπει πάντα να εμπιστεύεσαι. </span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-498529629867779388?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-57187308939753979332007-07-06T12:12:00.000+03:002007-07-06T12:52:10.516+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Ro4L7ttg1iI/AAAAAAAAANo/vuCA7YKNwAY/s1600-h/Untitled-1+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Ro4L7ttg1iI/AAAAAAAAANo/vuCA7YKNwAY/s320/Untitled-1+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084014149858547234" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;" >Άργησα να γράψω αυτόν το μήνα την κλασσική αναφορά της ζωής μου (που πάω τι κάνω ποιά είμαι) αλλά σημασία έχει οτι άρχισα να πληκτρολογώ και οτι έχω καλή διάθεση και οτι είμαι καλό παιδί! ε?</span><span style="color: rgb(255, 255, 204);">ε?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);"> </span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Κούραση, ζέστη, σουβλάκια,νύστα όλα πολύ τον μήνα που πέρασε..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Ένα μπάνιο προλάβαμε να κάνουμε και αυτό κατέληξε σε περιπέτεια, αφού πήγαμε σε απομακρυσμένη παραλία για να έχουμε την ησυχία μας και στην επιστροφή χαθήκαμε μέσα στα χωράφια!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Ωραία περάσαμε!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Η δουλειά με ξενερώνει κάθε μέρα και περισσότερο αλλά απ'ότι έχω καταλάβει, την ξενερώνω και εγώ το ίδιο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Η τύχη της μουσικής μου αγνοείται, αφού δεν έχουμε βγάλει άκρη με τον σκληρό δίσκο ακόμα, και αυτό είναι κακό. Πολύ κακό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Η εξεταστική γράφτηκε στα παλαιότερα των υποδημάτων μου και καλά έκανε. Κανένα μυαλό για διάβασμα. Πλήρης εγκεφαλική αδράνεια..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Αυτόν τον μήνα με σόκαρε το νέο της γέννησης της κόρης μιας συμμαθήτριάς μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Μεγαλώνω και αυτό με τρομάζει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Θα μπορούσα να είμαι στην θέση της.. Τελείωσε το σχολείο, σπούδασε, έπιασε δουλειά, παντρεύτηκε, γέννησε..... Δεν έκανε κάτι βιαστικά... Τέλος πάντων, μην το μελετάμε τώρα, είναι και περίεργες αυτές οι μέρες...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Διακοπές δεν προβλέπονται. Για το καλοκαίρι τουλάχιστον. Προσπαθούμε να κανονίσουμε σαββατοκυριακάτικες εξορμήσεις, αλλά το γεγονός οτι το σάββατο πέφτουμε ξεροί απο την κούραση, και κοιμόμαστε απο τις δύο το μεσημέρι μέχρι τις 10 το βράδυ, δεν μας βοηθάει και πολύ στα σχέδια μας .</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Κλείσαμε πάντως το επόμενο σαββατοκύριακο εκδρομή στο Φραγκοκάστελλο. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Μπορεί να μην πάμε διακοπές και μπορεί ποτέ να μην είχα καλή σχέση με τις καλοκαιρινές διακοπές, αλλά φέτος είναι η πρώτη χρονιά στην ζωή μου που τις έχω πραγματικά ανάγκη..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Μου λείπει πολύ η ξεκούραση...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Τούτα για την ώρα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού να έχουμε..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);">Καλές διακοπές σας εύχομαι..</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-5718730893975397933?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-35632499408459145682007-06-28T10:07:00.000+03:002007-06-28T09:19:40.846+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RnLxi5A3ToI/AAAAAAAAANY/fiScDzgknhU/s1600-h/_give_it_away__by_chocolate_sheep.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RnLxi5A3ToI/AAAAAAAAANY/fiScDzgknhU/s320/_give_it_away__by_chocolate_sheep.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076385311722262146" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Σε μια από τις γωνιές του σπιτιού μου, στην πιο απόμερη και κρυφή, βρίσκονται τα κόκκινα μπαλόνια μου.<br />Δεν ξέρω πότε ήρθαν και εγκαταστάθηκαν εκεί.<br />Ίσως να μπήκαν απο το παράθυρο κάποια μέρα που έλειπα.<br />Ίσως να ένιωθαν μοναξιά και να ήρθαν να συγκατοικήσουμε.<br /><br />Απο την μέρα εκείνη που έγινε κόκκινη η πιο απόμερη γωνιά του σπιτιού μου,πέταξα την τηλεόρασή μου.<br /><br />Κάθε μερα περιμένω στωικά το ηλιοβασίλεμα. Τότε -<span style="font-style: italic;">και μόνο τότε</span>- αρχίζω να τα ετοιμάζω όλα.<br /><br />Βάζω το κατακκόκινο φόρεμά μου ανοίγω τα παράθυρα και κάθομαι απέναντί τους.<br />Το δικό μου κόκκινο τα μπερδεύει και νομίζουν πως είμαι όμοια με εκείνα.<br /><br />Με περίεργες τελετουργικές κινήσεις, μόλις σιγουρευτούν πως είμαι και εγώ ένα απο αυτά, αρχίζουν να σαλεύουν και να περιγράφουν τις ιστορίες τους.<br /><br />Περιγράφουν πρόσωπα μικρών παιδιών που μόλις τα αντίκριζαν, γέμιζαν χαμόγελα και σπινθηροβόλα βλέμματα ευτυχίας.<br />Περιγράφουν τροφαντά μωρουδίστικα χεράκια που άνοιξαν την σφιχτή γροθιά τους και τα ελευθέρωσαν. Τις περισσότερες φορές κατά λάθος, άλλες επειδή το ήθελαν, και άλλες επειδή τα μπαλόνια μου τους το ζήτησαν.<br />Κατά κανόνα η ελευθερία των φίλων μου, συνοδευόταν με βλέμματα λύπης και κλάματα. Οποιοδήποτε ζευγάρι ματιών όμως έβλεπα αυτό το κόκκινο μέσα σε αυτό το τεράστιο γαλάζιο σταματούσε να είναι λυπημένο.<br /><br />Τα ζηλεύω.<br />Θα ήθελα να είμαι και εγώ ένα κατακόκκινο μπαλόνι.<br />Ακούω τις ιστορίες του πολύ προσεκτικά και δεν έχει υπάρξει ούτε μία που να μην την έχω ζηλέψει.<br /><br />Θα ήθελα και εγώ να γεννηθώ σε ένα παιδικό πάρτι, ή σε μία γιορτή. Μέσα σε βλέμματα χαράς.<br />Θα ήθελα κι εγώ να κάνω βόλτες στο γαλάζιο του ουρανού.<br />Να πετάω, να πετάω..<br />Να βλέπω από ψηλά την ζωή των άλλων και να παρατηρώ.<br />Την θάλασσα, τις πόλεις, τους ανθρώπους, τα δέντρα..<br />Θα ήθελα κι εγώ να είμαι η πρώτη που θα γεύεται την φθινοπωρινή βροχή ή τις πρώτες αχτίδες του ήλιου..<br /><br />Θα ήθελα κι εγώ όταν γεράσω να πεθάνω γρήγορα και ανώδυνα, με ένα εκκωφαντικό <span style="font-weight: bold;"><br /></span></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ΜΠΑΜ</span></span><br /></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-3563249940845914568?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-56983845303438671102007-06-20T19:39:00.000+03:002007-06-20T18:53:54.547+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RnbRzJA3TpI/AAAAAAAAANg/VGPjcn6a7H0/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RnbRzJA3TpI/AAAAAAAAANg/VGPjcn6a7H0/s320/Untitled-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077476306429890194" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ήμουν δέκα χρονών? παίζει και λιγότερο...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ο Άγιος Βασίλης μας είχε φέρει κάτι περίεργο για δώρο Χριστουγέννων..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ένα τετράγωνο μαύρο κουτί...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Όταν το είδα δεν ενθουσιάστηκα τόσο όσο με την μπάρμπι, αλλά όταν το είδε ο πατέρας μου ενθουσιάστηκε τόσο όσο όταν έβλεπε τους καλούς βαθμούς μου..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ήταν η αφετηρία για να στιγματιστεί η παιδική μου ηλικία...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Τα σκηνικά, η μουσική, όλα.. Τα θυμάμαι σαν να ήταν χθες..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ποιος δεν έπαιζε στα 80s τους κόσμους του σούπερ μάριο?!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πόσα τηλεχειριστήρια μας είχαν λιώσει στα χέρια μας..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Θυμάμαι την μάνα μου κάθε τρεις και λίγο να τρέχει να μας αγοράζει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Εγώ έπαιζα όταν τελείωνα τα μαθήματά μου, και ο μπαμπάς το βράδυ.. Μέχρι αργά..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Κάθε πρωί που ξυπνούσα μου είχε αφήσει σημείωμα με ποίες πίστες είχε περάσει!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >(Είχαμε καεί και εμείς όσο να'ναι)</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Λίγους μήνες αργότερα μαθεύτηκε πως έχω Nintendo, και ερχόταν τα αγοράκια από το σχολείο να παίξουμε όλοι μαζί...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μετά.. Τα ίχνη του Μάριο χάθηκαν ξαφνικά..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Έπειτα από χρόνια αναζητήσεων, το ανακαλύψαμε τελικά τις προάλλες σε κάποια γωνιά του ίντερνετ..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Όχι κάτι παρόμοιο! Το ίδιο! το αυθεντικό!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ένα μεγάλο φλας μπακ στα παιδικάτα μου ήταν αυτό.. Γύρισε ο χρόνος πολύ πίσω από την πρώτη στιγμή που άνοιξα την πρώτη πίστα!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Φυσικά και έχω κολλήσει -ξανά!-.<br /><br /></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ιδού και το δωράκι σας:</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100092129/Marioooooooo.rar">Κάνοντας κλικ εδώ μπορείτε να το κατεβάσετε...</a></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το Emulator μαζί με όλα τα Mario World!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Κολλήστε και εσείς! Μη νιώθω μόνη μου!</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-5698384530343867110?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-26698573157298220172007-06-19T10:40:00.000+03:002007-06-19T10:35:01.559+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RnLtX5A3TnI/AAAAAAAAANQ/QoHbt_sQxHU/s1600-h/inside___by_rainbowlullaby.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RnLtX5A3TnI/AAAAAAAAANQ/QoHbt_sQxHU/s320/inside___by_rainbowlullaby.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076380724697190002" border="0" /></a> <span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ή αλλιώς "Καλωσήρθατε στην Δημόσια Υπηρεσία της γειτονιάς σας".</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Πουτάνες, Νταβατζήδες, Τσατσάδες (έτσι είναι ο πλυθηντικός?) και σεξ. <span style="font-weight: bold;">Πολύ σεξ</span>. Ανελέητο, καθημερινό.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Καλωσήρθατε στην πολεοδομία μας.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Είναι το μοναδικό μέρος που συνυπάρχουν όλα αυτά και μάλιστα αρμονικά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Οι μηχανικοί, οι μηχανικοί με τα τσιράκια τους, οι υπάλληλοι που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους , οι υπάλληλοι που αποφασίζουν ξαφνικά, σήμερα, να σου κάνουν την ζωή σου δύσκολη γιατί εδώ που τα λέμε τίποτα δεν είναι εύκολο σε αυτήν τη ζωή -<span style="font-style: italic;">μη τα θέλουμε και όλα δικά μας</span>-.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Όλα αυτά απο τις δέκα το πρωί μέχρι τις δυο το μεσημέρι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μόλις το ρολόι φτάσει στις δύο και δέκα, δια μαγείας, αλλάζουν όλα.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αγνώστου ταυτότητας - και ποιότητας - κρέατα στοιβάζονται σε κάποιο γραφείο. Για διαφορετικό λόγο κάθε φορά. Ο λόγος για ξεκάρφωμα είναι <span style="font-weight: bold;">κάθε φορά</span>.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Φθηνό κρασί σε πλαστικά ποτηράκια στα χέρια κοστουμάτων και ένα μίγμα λιωμένου μακιγιάζ και λαδιών απο σουβλάκι στα μάγουλα των κυρίων με τα ταγέρ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πριν μια ώρα όλοι έβριζαν όλους. Με το γάντι πάντα. Δεν ξεκατινιαζόμαστε εμείς. Έχουμε και ένα επίπεδο.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πριν μια ώρα οι μεν έκαναν την ζωή δυσκολότερη στους δε.<br />Δεν είναι όλα εύκολα είπαμε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τώρα είναι όλοι σα μια οικογένεια.<br />Το απόγευμα, νταβατζήδες και πουτάνες θα πάνε για καφέ όλοι μαζί, και το βράδυ είναι καλεσμένοι όλοι για γεύμα μαζί με τις οικογένειές τους.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Το επόμενο πρωί όλοι θα λένε καλημέρα σε όλους και αυτό το ηλίθιο και απρόσωπο "Έλαα τι γίνεταιιι".</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Μόλις όμως φθάσουμε στην δεκάτη πρωινή, θα ξαναγίνουν σταχτοπούτες και μητριές, και θα αρχίσει το σεξ. Δεν έχω ξαναδεί τόσο σεξ στην ζωή μου.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Χαίρομαι που δεν είμαι μηχανικός.<br /><br />Χαίρομαι που δεν θα δουλέψω ποτέ εκεί.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν μου αρέσει ούτε ο ρόλος της πουτάνας, αλλά ούτε ο ρόλος του νταβατζή.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θέλω να τους αρχίσω όλους στα χαστούκια.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ειδικά όταν αρχίζουν αυτά τα "καλημέρα". Ακριβώς την στιγμή που παίρνουν εκείνο το πλαστικό χαμόγελο.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Είμαι απλός παρατηρητής.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ένα μπανιστήρι κάνω και αυτό γιατί με υποχρεώνουν να το κάνω.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Σας σιχαίνομαι όλους.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αν σκεφτεί δε κανείς πως στο ίδιο κτήριο βρίσκεται η νομαρχία ενώ στο διπλανό τα δικαστήρια, καταλαβαίνει γιατί έχω την έντονη επιθυμία να καλέσω επίσημα μια τρομοκρατική οργάνωση για να τα ανατινάξουμε όλα μαζί.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Ίσως έτσι να καταφέρουμε να καθαρίσουμε λίγο την πόλη μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Όχι άλλα σκουπίδια και όχι άλλα πλαστικά.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-2669857315729822017?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-9532497801137737342007-06-15T22:00:00.001+03:002007-06-15T22:39:46.945+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RnLh1pA3TmI/AAAAAAAAANI/w1Emfj_PXws/s1600-h/Super_Tape_by_Kiservonelpaso.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RnLh1pA3TmI/AAAAAAAAANI/w1Emfj_PXws/s320/Super_Tape_by_Kiservonelpaso.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076368041658764898" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:85%;" ><span style="font-family: trebuchet ms;">Αυτό το θέμα το έχω αναπτύξει πολλές φορές.</span><br /><span style="font-family: trebuchet ms;">Όχι τόσο πρόσφατα.</span><br /><span style="font-family: trebuchet ms;">Περισσότερο στις αρχές αυτού εδώ του "ημερολογίου"</span></span><br /><br /><span style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);">Η μουσική για μένα πάντοτε ήταν κάτι το "πολύ".<br /><br />Ραδιόφωνο, κασέτες, cd, τίτλοι τραγουδιών, λίστες.. Μουσική...<br /><br />Ένα μέρος της ζωής μου όλα αυτά.<br />Ένα μέρος από τις καλύτερες αναμνήσεις μου..<br /><br />Το πρώτο μου κασετόφωνο, διπλό με δύο κασέτες και με βελόνα στο ραδιόφωνο, το απέκτησα στα δέκα μου.<br />Κάπου εκεί απέκτησα και τις πρώτες μου κασέτες.<br />Κάποιες λίγες γιατί δεν είχαμε λεφτά για τέτοια πράγματα τότε.<br /><br />Θυμάμαι να κάθομαι ατελείωτες ώρες στο δωμάτιό μου και να προσπαθώ να φτιάξω τις δικές μου κασσέτες με τραγούδια που άκουγα στο ραδιόφωνο.<br /><br />Η μουσική μου ταυτότητα εκείνης της εποχής θα έλεγα πως ήταν πολύ μπερδεμένη.<br />Ο μπαμπάς της κατηγορίας "Προσευχή τα χείλη μου για σένανε λένε" και "Δελφινοκόριτσο"<br />Η μαμά ούτε και αυτή ήξερε ακριβώς (τώρα πάντως ακούει ευχάριστα Σαρμπέλ)<br />Μεγαλύτερους δεν είχα κοντά μου για να μου μάθουν μουσική, και έτσι εγώ άκουγα πραγματικά ότι καθόταν κάπως καλά στο αυτί μου.<br />Θα ήθελα πάρα πολύ να είχαν "σωθεί" κάποιες κασέτες από εκείνη την εποχή..<br /><br />Την ελληνική ροκ-έντεχνη σκηνή την ανακάλυψα μόνη μου, στα πρώτα μου κρυφά ξενύχτια.<br />Κάτω από το πάπλωμα ήταν, στο κατασκότεινο δωμάτιο μου, με το γουόκμαν στα αυτιά μου.<br />Κάπου στα δώδεκα μου ήταν, πάνω κάτω 1995, και ήμουν πολύ περήφανη γι'αυτή μου την ανακάλυψη.<br />Η μελωδίες, οι στίχοι, ο ρυθμός της μουσικής.. Μου ταίριαζαν, μου άρεσαν, ήμουν εγώ.<br />Κόλλησα. Στις μουσικές εκείνες και στις εκπομπές εκείνες.<br /><br />Μερικά χρόνια αργότερα απέκτησα και το πρώτο κασετόφωνο, με cd (!) και ραδιόφωνο. Από την πρώτη μέρα κιόλας το είχα τοποθετήσει πάνω στο κρεββάτι μου, στην αριστερή πλευρά, δίπλα στο μαξιλάρι μου. Απο τότε και τουλάχιστον για τα επόμενα έξι χρόνια το μουσικό του ταξίδι ήταν ασταμάτητο. Πράγμα που (στην αρχή ειδικά) δημιούργησε πολλές φασαρίες , αφού το δωμάτιο το μοιραζόμουν με τον αδερφό μου. Δε σήκωνα κουβέντα. Το συνήθισαν.<br />Άρχιζαν τα συρτάρια να γεμίζουν με κασσέτες. Δικές μου κασσέτες.<br />Ακόμα και όταν κοιμόμουν είχα το δάχτυλό μου πάνω στο Rec, μήπως τύχει και ακόυσω κάτι κάποια στιγμή που να μου αρέσει.<br />Πολλές κασσέτες.<br />Οι απλές κασσέτες εξελίχθηκαν σε κασσέτες με επιλογές που γινόντουσαν πολύ προσεκτικά.<br />Οι κασσέτες με τις επιλογές, έγιναν κασσέτες που έχουν επιλογές με ένα περίεργο είδος μιξαρίσματος.<br />Τότε εξάλλου ήταν η εποχή που μιλούσα με τραγούδια..<br /><br />Κάποιες απο αυτές μου τις έκλεψαν. Τις ακούγαμε συνήθως στις βεράντες και στις παραλίες. Πάντα βράδυ.<br />Πάντα ταξιδεύοντας στα όνειρά μας και στις φιλοδοξίες μας.<br />Κάποιες απο αυτές χάθηκαν, ενώ αρκετές τις έχω ακόμα.<br />Περασμένες όλες σε cd, με εξώφυλλα που έχω σχεδιάσει εγώ, και με χωρισμένα tracks.<br />Ατελείωτες ώρες δουλειάς.<br /><br />Στα χρόνια που πρωτοεμφανίστηκε το mp3, είχα πάρει όρκο πως δεν θα αποκτήσω ποτέ μουσική σε τέτοια μορφή.<br />Φυσικά και τον αθέτησα.<br /><br />Πολλές ώρες "κατεβάσματος" μέτρησα, και πολλές σπάνιες μουσικές.<br />Μια συλλογή που με έκανε υπερήφανη.<br />Μια συλλογή που με βοήθησε στις εκπομπές μου.<br />Χαιρόμουν όταν έπαιζα κάτι σπάνιο και ο κόσμος έπαιρνε τηλέφωνα ενθουσιασμένος..<br /><br />Αύριο κλείνω ένα χρόνο ακριβώς από τότε που έκανα την τελευταία μου εκπομπή.<br />Την ακούω απόψε και ζηλεύω εκείνες τις στιγμές.<br />Νοσταλγώ.<br /><br />Σήμερα κλείνω μια εβδομάδα από τότε που χάθηκε όλη η μουσική μου συλλογή . Περίπου 170 Gbs από ελληνικό ροκ και έντεχνο, σχεδόν όλη η μουσική τέτοιου είδους που κυκλοφόρησε τα τριάντα τελευταία χρόνια.<br />Χάθηκε μέσα σε ένα πρόβλημα του εξωτερικού σκληρού δίσκο. Δεν είχα back up...<br />Στεναχωριέμαι..<br /><br />Σκεφτόμουν να αρχίσω εκπομπές σύντομα.<br />Αν δεν σωθεί η συλλογή μου τελικά (με κάποιο μαγικό τρόπο, δε ξέρω) δε πρόκειται να το κάνω αυτό.<br /><br />Σχεδόν δε θέλω μια εβδομάδα τώρα, να ακούω καν μουσική.<br /><br />Θέλω τις μελωδίες μου πίσω.<br />Ίσως αυτές να είναι το σημαντικότερο απόκτημά που είχα ποτέ....<br /><br />Θέλω τις εκπομπές μου ξανά.</span><br /><span style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);">Ίσως αυτές να είναι τα σημαντικότερα ταξίδια που μπορώ να κάνω μέσα στην καθημερινότητά μου...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-953249780113773734?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-6308922035802792082007-06-08T22:38:00.000+03:002007-06-08T22:45:11.494+03:00<span style="text-decoration: underline; color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RmmxDJA3TkI/AAAAAAAAAM0/5toMunbylJk/s1600-h/00.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 350px; height: 242px;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RmmxDJA3TkI/AAAAAAAAAM0/5toMunbylJk/s320/00.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073781122726841922" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Αυτές τις μέρες φλερτάρω με τον θάνατο.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Συνέχεια. Ακόμα και όταν κοιμάμαι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Βλέπω όνειρα με αίματα, με πτώματα. Με άμορφες μάζες κρέατος.<br />Κατακκόκινα όνειρα.<br /><br />Χθες το βράδυ τα είδα και μέσα σε concept.<br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Είδα πόλεμο. Θάνατος και πολλά πτώματα.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Αγωνία.<br />Έτρεχα να σωθώ, έτρεχα να σώσω, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Μες στον ύπνο μου έσπαγα το κεφάλι μου να βρω μια λύση αλλά δεν μπορούσα.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Για να σωθώ και να σώσω.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Ο θάνατος ήταν παντού.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Σχεδόν με έπνιγε η βρωμερή ανάσα του.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />--</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Σήμερα χάζευα τα αυτοκίνητα που έτρεχαν στην εθνική ενώ περίμενα να περάσω απέναντι.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Διάφορες παρανοϊκές σκέψεις και ιδέες με προκαλούσαν.<br />Κοίταξα τα παπούτσια μου.<br />Σκέφτηκα να λύσω τα κορδόνια μου και να περπατήσω ανάμεσα απο τα αυτοκίνητα για να περάσω απέναντι..<br /><br />Οι πιθανότητες είναι ίσες.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αν τα πατήσω και σκοντάψω, θα πεθάνω.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αν όχι, θα πάω απέναντι και θα ζήσω...</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />και θα ξέρω επιτέλους για πιο λόγο ζω.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:85%;" ><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:verdana;" >δεν είμαι καλα.</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-630892203580279208?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-34574780455488574622007-06-02T10:16:00.001+03:002007-06-02T10:32:39.983+03:00<span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RmEZcc0jJxI/AAAAAAAAAMk/qToaLDhowhE/s1600-h/Message_in_a_Bottle_by_vladstudio.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 323px; height: 239px;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RmEZcc0jJxI/AAAAAAAAAMk/qToaLDhowhE/s320/Message_in_a_Bottle_by_vladstudio.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5071362631959521042" border="0" /></a><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Κοιτάζω εδώ και πολλές ώρες την θάλασσα.</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" >Τόσες ώρες... σχεδόν σαν μια ολόκληρη ζωή..<br /><br />Με διακατέχει μια έντονη επιθυμία να βουτήξω μέσα της.<br />Να χωθώ κάτω από αυτό το σκούρο μπλε ανάγλυφό της.<br />Όλα τα κύτταρα του σώματός μου το επιθυμούν -<span style="font-style: italic;">εγώ δεν έμαθα ποτέ να κολυμπάω, δεν θα έκανα σε καμία περίπτωση κάτι τέτοιο-.<br /></span><br />Η Θάλασσα δεν με προκαλεί με την απεραντοσύνη της, που κινδυνεύει να φτάσει την απεραντοσύνη των δικών μου σκέψεων, ούτε με τον χάος της που αρχίζει να ταυτίζεται με το χάος της ψυχής μου.<br />Η Θάλασσα δεν με προκαλεί καν με το νερό της που θέλει ξαφνικά να συνουσιαστεί με τα υγρά του δικού μου σώματος.<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Η Θάλασσα με προκαλεί με τον βυθό της.Την κοιτάω και μου γνέφει. Μοιάζει να μου λέει "</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">έλα μέσα μου και ψάξε, κρύβω κάτι δικό σου</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">."</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Παρατηρώ την διαδρομή που κάνει το αλμυρό υγρό από τα μάτια μου, μέχρι να ενωθεί με το δικό της αλμυρό υγρό. Βλέπω σχεδόν τέλεια αυτήν την τελική σύγκρουση.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ξέρω. Πράγματι κρύβει κάτι για μένα. Δε μπορώ να καταλάβω το πως αλλα ξέρω, πως κάπου εκεί,πολύ πιο κάτω απο αυτή την επιφάνεια, στο πιο βαθύ σημείο, στο σημείο εκείνο που δεν έχει φθάσει ποτέ κανείς, υπάρχει ένα σφηνωμένο μπουκάλι με ένα μήνυμα μέσα.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ένα μήνυμα για μένα.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ένα μήνυμα με αποστολέα την οικογένειά μου, τους φίλους μου, την κολλητή μου, το αγόρι μου.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ένα μήνυμα απο</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);"> ΕΣΕΝΑ<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Το ξέρω πως υπάρχει. Αυτή τη στιγμή η πίστη στο μπουκάλι με το μήνυμά σου, είναι το μόνο που μου μένει...</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);"><br /></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family: verdana;">Πειραιάς, </span><br /><span style="font-family: verdana;">Lissos</span><br /><span style="font-family: verdana;">12:20</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-3457478045548857462?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-1035679485101494372007-06-02T08:34:00.000+03:002007-06-02T11:12:57.481+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RmEgE80jJyI/AAAAAAAAAMs/623nd5nMOBk/s1600-h/on_the_beach.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 175px;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RmEgE80jJyI/AAAAAAAAAMs/623nd5nMOBk/s320/on_the_beach.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5071369924813989666" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πφ, πάει και ο Μάιος.<br /><br />Γενικά ήταν όμορφα. Βόλτες πήγαμε, βγήκαμε, ηρεμήσαμε.. Είμαστε καλά και αυτό είναι το υπέροχο.Αρχίζουν -πλέον, και καιρός ήταν πια- να μπαίνουν όλα σε μια σειρά..<br />Το μόνο αγκάθι είναι η δουλειά.<br />Θα παραιτηθώ. Αργά η γρήγορα θα φύγω.<br />Αυτή η δουλειά με έχει κουράσει, δεν με ενδιαφέρει, την έχω και με έχει σιχαθεί. Δεν έχω τίποτα περισσότερο να δώσω και τίποτα περισσότερο να μου δώσει. Δέκα χρόνια έχει κρατήσει αυτή η "σχέση" και μου φαίνεται πως έχουμε παραγνωριστεί.<br />Με αρρωσταίνει πλέον, αλλά. Αλλά είναι δύσκολο να πω φεύγω. Πολύ...<br />Θέλει προσπάθεια, και θα προσπαθήσω.<br /><br />Ειδικότερα.<br /></span><ul style="color: rgb(255, 255, 255);"><li style="font-family: trebuchet ms;">Αυτό το μήνα ξεσκίσαμε τα μεξικάνικα και τα κινέζικα. από δυο και τρεις φορές το <span style="font-family: trebuchet ms;">καθένα.</span></li><li style="font-family: trebuchet ms;">Είδα άπειρες χαζοταινίες. από τρεις την ημέρα περίπου.</li><li style="font-family: trebuchet ms;">Είδα τόσα πολλά ντοκιμαντέρ όσα δεν έχω δει στην υπόλοιπη ζωή μου. Έμαθα τα πάντα για τον Χίτλερ και την καταστροφή της Σμύρνης. Κατάφερα και φόρτωσα τα λίγα εγκεφαλικά μου κύτταρα που λειτουργούσαν εκείνες τις ώρες με ένα σωρό άχρηστες πληροφορίες.</li><li style="font-family: trebuchet ms;">Σιδέρωσα πάνω από 15 σεντόνια. Είχα να σιδερώσω πάνω από τρεις μήνες..<br /></li><li style="font-family: trebuchet ms;">Αποφάσισα να κάνω οικονομίες για να αποκτήσω κανένα σαράβαλο.</li><li style="font-family: trebuchet ms;">Πήγαμε για ποτό και καφέ μέσα στην εβδομάδα, σχεδόν καθημερινά, με διαφορετικά άτομα. Πράγμα που είχα να το κάνω από πέρυσι.<span style="font-family: trebuchet ms;"></span></li><li style="font-family: trebuchet ms;"><span style="font-family: trebuchet ms;">Χθες ήμουν Τρίπολη. Στο στρατόπεδο. Ορκιζόταν ο αδερφός μου. Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο, είχε πολύ γέλιο. Καταρρίφθηκε πανηγυρικώς η θεωρεία μου πως ένας άντρας με στολή δεν είναι απαραίτητα και ωραίος. Με ελάχιστες εξαιρέσεις τα φανταράκια ήταν πολύ εμφανίσιμα και είμαι σίγουρη πως αν έβλεπα κάποιον από αυτούς σε κάποια καφετέρια δεν θα μου έκανε καν εντύπωση.Κοιμήθηκα σε καμπίνα και έφαγα στο πλοίο! Τελευταία φορά που τα είχα κάνει αυτά ήταν στην επταήμερη πριν εφτά χρόνια!Η Ορκωμοσία είχε γέλιο, το ταξίδι κουραστικό, η Τρίπολη χάλια.</span><br /></li></ul><span style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);">Γενικότερα για ένα θέμα...<br /></span><ul style="color: rgb(255, 255, 255);"><li><span style="font-family: trebuchet ms;">Ποτέ δεν μου άρεσαν οι "μαζικές κινητοποιήσεις". Ούτε καν στο διαδίκτυο. Λυπάμαι πολύ για την κοπέλα. Δεν είναι όμως η μοναδική, θα μπορούσε να είναι η κοπελιά στο διπλανό διαμέρισμα. Όλοι έχουμε περάσει και από μια άσχημη ιστορία σε κάποιο νοσοκομείο. Δικιά μας ή σαν δικιά μας. Ο καθένας το χειρίζεται όπως μπορεί. Το να βάλω ένα μπανερ δεν διορθώνω κάτι. Έτσι είναι το σύστημα. Εδώ και πολλά χρόνια είναι έτσι. Η πράξη είναι που μετράει. Το τι κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις. <br /></span></li><li><span style="font-family: trebuchet ms;">Είχα πει κάποτε πως δεν είμαι μπλογκερ. Έχω μπλογκ, αλλά δεν ανήκω κάπου. Σε καμία ομάδα.Ενημερώνομαι, διαβάζω, αλλά συγνώμη, δε θα κάνω κάτι. Αν ήξερα πως πραγματικά μπορούσα να βοηθήσω, θα έκανα.</span></li><li><span style="font-family: trebuchet ms;">Η Αμαλία έτυχε να έχει μπλογκ (το οποίο υπάρχει εδώ και ένα χρόνο αλλά ανακαλύφθηκε εδώ και δύο μήνες). Τι γίνεται με αυτούς που δεν έχουν? Η Αμαλία με το να έχει μπλογκ δεν γίνεται αμέσως συγγενείς, φίλος. Παραμένει κάποια που δεν γνωρίζουμε όπως όλοι που είναι στα νοσοκομεία και πεθαίνουν καθημερινά. Δεν μου αρέσει η υποκρισία. "Διαβάζω το <a href="http://fakellaki.blogspot.com">μπλόγκ</a> της, μαθαίνω πως πέθανε, ανεβάζω δακρύβρεχτα κείμενα και σχόλια. Χτυπάει η πόρτα, ήρθε η γυναίκα μου επιτέλους.. - Μωρό, θα φέρεις μια μπύρα και κάτι να σαβουρώσουμε? ενώ ξύνω με χάρη την μπυροκοιλιά μου."</span></li><li><span style="font-family: trebuchet ms;">Θλίψη και πόνο για την Αμαλία έχουν οι συγγενείς της και οι κοντινοί της άνθρωποι. Όχι εσύ.Όσο και αν προσπαθείς.</span></li><li><span style="font-family: trebuchet ms;">Δεν είμαι σκληρή. Δεν είμαι κακιά. Την αλήθεια, την αντικειμενική υπενθυμίζω, αφού δεν διάβασα κανέναν να την λέει..</span></li></ul><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Α</span><span style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);">υτά.</span><br /><br /><span style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);">Πάω να κοιμηθώ, είμαι πτώμα από το ταξίδι.</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);">Α, Θέλω τελικά παραλία σήμερα.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);font-size:130%;" ><span style="font-family: trebuchet ms; font-weight: bold;">Πάμε Θάλασσα?</span></span><br /><br /><br /></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-103567948510149437?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-65114685279314245602007-05-23T20:02:00.000+03:002007-05-23T19:31:10.095+03:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br />αγγλόφωνα ελληνικά..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />ελληνικά με αγγλικό στίχο..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Άκου ΜΟΥΣΙΚΗ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:85%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">(κάντε κλικ στους τίτλους για να κατεβάσετε το κάθε τραγουδάκι..)</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >1</span></div><div style="text-align: center; font-family: trebuchet ms;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRYrc0jJoI/AAAAAAAAALc/KJiHKPfAIY0/s1600-h/Simon+Bloom+-+Real+Shadows+-+Front.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 283px; height: 274px;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRYrc0jJoI/AAAAAAAAALc/KJiHKPfAIY0/s320/Simon+Bloom+-+Real+Shadows+-+Front.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067772984192870018" border="0" /></a></div><div style="text-align: center; font-family: trebuchet ms;"><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272847/Simon_Bloom_02_Girl_In_The_Forest.mp3">Simon Bloom - Girl in a Forest</a> <span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272847/Simon_Bloom_02_Girl_In_The_Forest.mp3">(Real Shadows .2006)</a><br /><br /></div><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" >2</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRf180jJsI/AAAAAAAAAL0/5bSEOc0eebA/s1600-h/Vello+Leaf+-+Morning+Star+-+Front.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 298px; height: 264px;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRf180jJsI/AAAAAAAAAL0/5bSEOc0eebA/s320/Vello+Leaf+-+Morning+Star+-+Front.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067780861162890946" border="0" /></a> <div style="text-align: center; font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);"><br /></div><div style="text-align: center; font-family: trebuchet ms;"><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272789/Vello_Leaf_03_Swing_On_Clouds.mp3">Vello Leaf - Swing on Clouds</a><br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272789/Vello_Leaf_03_Swing_On_Clouds.mp3">(Morning Star .2006)</a><br /></div><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" >3</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRe1c0jJrI/AAAAAAAAALs/P3XC89IijH0/s1600-h/Hometaping+-+The+B%27+Sides+-+Front.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 268px;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRe1c0jJrI/AAAAAAAAALs/P3XC89IijH0/s320/Hometaping+-+The+B%27+Sides+-+Front.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067779753061328562" border="0" /></a><div style="text-align: center;"> <span style="font-family:trebuchet ms;"><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272672/Hometaping_06_Your_Olganism_Needs.mp3">Hometaping - Your Olganism Needs</a><br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272672/Hometaping_06_Your_Olganism_Needs.mp3">(The B'Sides .2004)</a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">4</span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRjxM0jJuI/AAAAAAAAAME/TaU2mS0th1M/s1600-h/Universe+%28Front%29.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 254px;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRjxM0jJuI/AAAAAAAAAME/TaU2mS0th1M/s320/Universe+%28Front%29.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067785177605023458" border="0" /></a> <span style="font-family:trebuchet ms;"><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272627/Closer_03_Vitamin_C.mp3">Closer - Vitamin C </a><span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100272627/Closer_03_Vitamin_C.mp3">(Universe .1999)</a><br /><br /><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"> <span style="font-weight: bold;">5</span><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRhL80jJtI/AAAAAAAAAL8/laeaSlcLBXc/s1600-h/Abbie+Gale+-+Family+Life+-+Front.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 283px; height: 254px;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRhL80jJtI/AAAAAAAAAL8/laeaSlcLBXc/s320/Abbie+Gale+-+Family+Life+-+Front.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067782338631640786" border="0" /></a><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/3194694704/Abbie_Gale_03_Say_The_Words.mp3">Abbie Gale - Say this words</a> <a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/3194694704/Abbie_Gale_03_Say_The_Words.mp3">(Family Life .2006)</a></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">6</span><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRlsc0jJvI/AAAAAAAAAMM/F3T2gqChNHo/s1600-h/Brotherhood+Of+The+Dog+%28Front%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 276px; height: 272px;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRlsc0jJvI/AAAAAAAAAMM/F3T2gqChNHo/s320/Brotherhood+Of+The+Dog+%28Front%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067787295023900402" border="0" /></a><span style="font-family:trebuchet ms;"> <a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/3194694790/The_Earthbound_05_I_d_Do_It_Again.mp3">The Earthbound - I'd Do it Again<br />(Brotherhood of the Dog .2004)</a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">7</span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRrhc0jJwI/AAAAAAAAAMU/A7hSqFTW7Wo/s1600-h/Night+On+Earth+-+Stage-Radio+-+Front.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 283px; height: 281px;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RlRrhc0jJwI/AAAAAAAAAMU/A7hSqFTW7Wo/s320/Night+On+Earth+-+Stage-Radio+-+Front.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067793703115106050" border="0" /></a><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/3194694917/Night_On_Earth_01_Hotel_In_a_Silent_Way.mp3">Night on Earth - Hotel (In a Silent Way)<br />(Stage-Radio .2006)</a><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6511468527931424560?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-47360419434341465382007-05-18T18:10:00.000+03:002007-05-18T17:56:41.117+03:00<span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br />Μια<span style="font-family:trebuchet ms;"> εφηβεία επιεικής, που βρήκε -κάπως πιο αργά- τρόπο να εκφραστεί έτσι όπως θα έπρεπε.</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" > </span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Αυτή θα ήταν η απάντηση σε μια πιθανή ερώτηση "Γιατί έκανες παρέα με τον Γιώργο και τον Σπύρο?"<br /><br />Πολλές αναμνήσεις , πολλά συναισθήματα, πολλές ιστορίες.. Όλα πολλά!<br /><br /></span><br /><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88kxdfjCI/AAAAAAAAALE/0-y5eCN4Jjk/s1600-h/DSC00493.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88kxdfjCI/AAAAAAAAALE/0-y5eCN4Jjk/s320/DSC00493.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061831108637723682" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-size:85%;" ><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:85%;">Ναι, πάλι θα διαβάσετε στο ίντερνετ τις μαλακίες που κάνατε! (Μέγιστη ατάκα Γιώργου που την ξεστόμισε μετά που διάβασε το μπλογκ μου!)</span><br /></div><br /><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88bhdfjAI/AAAAAAAAAK0/qKunkV3cD4s/s1600-h/5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88bhdfjAI/AAAAAAAAAK0/qKunkV3cD4s/s320/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061830949723933698" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Η πρώτη μας συνάντηση έγινε πριν απο τέσσερα χρόνια περίπου. </span> <span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Φαινομενικά δεν είχαμε πολλά κοινά πέρα του οτι και οι τρεις ήμασταν ρεμαλοφοιτητές με ανυπολόγιστο αριθμό χρωστούμενων μαθημάτων (ο οποίος παραμένει σχεδόν ίδιος μέχρι και σήμερα).<br />Γνωριστήκαμε τυχαία, αλλά κανείς μας δεν ήξερε τι πρόκειται να ακολουθήσει...<br /><br /></span><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88Ghdfi9I/AAAAAAAAAKc/2MCx8vCR9LE/s1600-h/2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88Ghdfi9I/AAAAAAAAAKc/2MCx8vCR9LE/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061830588946680786" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Τι να πρωτοθυμηθώ? Είναι τόσα πολλά... </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Το τάβλι που παίζαμε σπίτι μου από τις δέκα το βράδυ μέχρι τις δέκα το πρωί.. Μέχρι δηλαδή να έρθει ο σπιτονοικοκύρης να μας ενημερώσει για την παρατήρηση </span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >που έκαναν</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >οι απο πάνω, πως παίζουμε τάβλι όλο το βράδυ και ακούγονται δυνατά τα ζάρια!<br />Τις τελειωμένες ταινίες, τις βραδιές στο Κούλε που πειρ</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >άζαμε τους περαστικούς και λέγαμε "τρομακτικές" ιστορίες, τα βράδια με τις κρασοκατα</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >νύξεις στα ρεμπετάδικα, το βίντεο που έδειχνε εκείνους τυλιγμένους μόνο με μια πετσέτα να πηγαίνουν στο βίντεο κλαμπ για ταινία και τις γιαγιάδες</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" > σοκαρισμένες στο δρόμο.<br />Τις διακοσμητικές τους ανησυχίες μέσα στο σπίτι μου, όπου επέβαλαν πως η θέση του καναπέ μου είναι έξω απο το σπίτι, στην σκάλα! Τους χορούς μας και την ακριβή αναπαράσταση όλων των στίχων των τραγουδιών μέσα στα κλαμπ!<br /><br /></span><br /><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88VBdfi_I/AAAAAAAAAKs/jWxuKGdv6vc/s1600-h/4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88VBdfi_I/AAAAAAAAAKs/jWxuKGdv6vc/s320/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061830838054783986" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Τον Σπύρο, που στην αυλή της σχολής μου πετούσε κομμένα χαρτάκια απο αφίσες ένα ολόκληρο μεσημεροαπόγευμα προσπαθώντας να στοχεύσει το ντεκολτέ μου. Την βραδιά εκείνη που είχαμε ξυλιάσει απο την βροχή και το κρύο πάνω στο μηχανάκι του, το μεσημέρι εκείνο που δοκίμαζε τα καινούρια μου ρούχα (!) και ιδιαίτερα την φούστα μου, που ομολογουμένως του πήγαινε πάρα πολύ! Το μήνυμα που μου έστειλε στην πρώτη μου εκπομπή: "Μη σταματάς να μιλάς, ναι, ναι,ναι συνέχισ</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >ε!"<br />Τον Σπύρο που ενίοτε μιλούσε και σοβαρά. Που η φωνή του και το βλέμμα του </span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >βάραιναν</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" > και προσπαθούσαμε μαζί να λύσουμε τα γκομενικά, τα οικογενειακά, τα της σχολής.. όλα τα φλέγοντα θέματα!<br /><br /></span><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88Mxdfi-I/AAAAAAAAAKk/3dHMjjCa86Y/s1600-h/3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj88Mxdfi-I/AAAAAAAAAKk/3dHMjjCa86Y/s320/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061830696320863202" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Ο Γιώργος φυσικά δεν πήγαινε πίσω.. Κάθε άλλο μάλιστα.</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" > </span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" ><br />Με είχε βάλει να κάνω κολάζ με φωτογραφίες τις κοπέλας του. Με είχε κλειδώσει μέσα στο σπίτι μου. Με είχε βάλει αντιμέτωπη με ατάκες του τύπου "<span style="font-style: italic;">Πωωω μιλάμε ξυρίστηκα (δε σας λέω που) και ανυπομονώ να πάω σπίτι για μια μαλακία!</span>".<br />Είχε βάλει όλες τις σνομπ "φίλες" μου στην θέση που εγώ πάλευα πολλά χρόνια για να τις βάλω. Είχε καταφέρει να κάνει με την πιο ντροπαλή φίλη μου αναπαράσταση των διαλόγων μιας τσόντας. Είχε καταφέρει να με κάνει ρεζίλι σε αρκετούς και αρκετές.<br />Ήταν ωραία.<br />Με τον Γιώργο μας έπιανε το σοβαρό μας κατα την αυγή συνήθως, μετά απο ολονυχτίες.<br />Εκεί μπορούσαμε να αναλύσουμε τα πάντα.<br />Απο το αν υπάρχει πραγματική ευτυχία μέχρι το τεράστιο κεφάλαιο της εκάστοτε κοπέλας του.<br />Δεν ξέρω πως και γιατί αλλά κάθε κοπέλα του ήταν τεράστιο κεφάλαιο, και τεράστιο κεφάλαιο σημαίνει πάνω απο οκτώ ώρες εξαιρετικά λεπτομερής ανάλυση της ιστορίας..<br /><span style="font-style: italic;">"και πήγαμε σινεμά, κανονίσαμε για 6 άτομα ήρθαν οι πέντε καθόμασταν τέταρτη σειρά απο το τέλος, εκείνη δεξιά μου ο Σπύρος αριστερά..."</span><br />Και αυτό ήταν ωραίο. Τότε που το βίωνα βέβαια το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το χαρακίρι και τα ναρκωτικά.<br /><br />Όμορφα ήταν και τότε που με πήγε στο μέρος με τα "Μ". Που μέιναμε εκεί για να δούμε το ξημέρωμα και στο τέλος καταλήξαμε να έχουμε πλαντάξει στο κλάμα και οι δύο.<br />Μου έχει υποσχεθεί πως θα με ξαναπάει. Δε το ξεχνάω.<br /></span><br /><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj87sBdfi6I/AAAAAAAAAKE/To3rFCnjzRs/s1600-h/8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 362px; height: 99px;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj87sBdfi6I/AAAAAAAAAKE/To3rFCnjzRs/s320/8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061830133680147362" border="0" /></a><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 153);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj87wxdfi7I/AAAAAAAAAKM/yEziewKJoo4/s1600-h/9.jpg"> <img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 328px; height: 91px;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj87wxdfi7I/AAAAAAAAAKM/yEziewKJoo4/s320/9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061830215284526002" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Με τον Γιώργο και τον Σπύρο καταφέραμε να τσατίσουμε τον Αλκίνοο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Ενώ έλεγε να κάνουμε ησυχία, και μετά απο ένα πεντάλεπτο απόλυτου σκασμού των πάντων, ο Γιώργος που ήταν μπροστά μπροστά άρχισε να φωνάζει "Ε πες το επιτέλους το τραγούδι"!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Καταφέραμε να κάνουμε τον Μαχαιρίτσα να νιώσει αμήχανα που όταν προσπαθούσε να φορέσει την κιθάρα του και δεν χωρούσε μέσα στο λουρί εμείς αρχίσαμε να τον χειροκροτάμε και να γελάμε δυνατά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Καταφέραμε να γίνουμε ρεζίλι στον Μαχαιρίτσα όταν πήγαμε για ηθική συμπαράσταση στον Γιώργο, που ήθελε να τον βάλει να κάνει αφιέρωση στην κοπέλα του....<br />Και τόσα άλλα ακόμη....<br /><br />Με τα παιδιά έγινα και εγώ παιδί. Έκανα όλες τις τρέλες που κάνει κάποιος στην εφηβεία του. Έζησα πραγματικά εκπληκτικά φοιτητικά χρόνια..<br /><br />Δε μπορώ να τους φανταστώ σοβαρούς οικογενειάρχες...<br />Τους φαντάζομαι στα εβδομήντα τους να πηγαίνουν σε μοδάτες καφετέριες, ο ένας να πίνει ελληνικό καφέ, ο άλλος γαλικό, και κάθε φορά που περνάει κάποιο κοριτσάκι των δεκαοχτώ να σκουντιούνται και να την κοιτάζουν πονηρά.<br />Τους φαντάζομαι σαν κανονικούς πορνόγερους!<br />Τους φαντάζομαι σαν αιώνιους έφηβους!<br />Μακάρι και εγώ να μπορούσα να ήμουν έτσι..<br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Σας ευχαριστώ ρε, για όλα!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" >Πέρνετε και κανένα τηλέφωνο ρεμάλια! </span><br /><br /><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100739309/Panousis_Tzimis__Ioannidis_Alkinoos__You_ve_Got_A_Friend_In_Me_.mp3"><br /></a><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 153);"><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100739309/Panousis_Tzimis__Ioannidis_Alkinoos__You_ve_Got_A_Friend_In_Me_.mp3">Εγώ κι εσύ μαζί - Τζίμης Πανούσης & </a><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100739309/Panousis_Tzimis__Ioannidis_Alkinoos__You_ve_Got_A_Friend_In_Me_.mp3"> Αλκίνοος</a><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"> </span><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://www.gigasize.com/get.php/-1100739309/Panousis_Tzimis__Ioannidis_Alkinoos__You_ve_Got_A_Friend_In_Me_.mp3">Ιωαννίδης</a><br /><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">(η απαραίτητη αφιέρωση!)</span><br /><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >Υγ. Και οι δύο είναι ελεύθεροι και ωραίοι. Αν ενδιαφέρεται καμία να μου στείλει e-mail!</span><br /></div></div><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:trebuchet ms;" ><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-4736041943434146538?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-60056547349466928402007-05-16T20:12:00.000+03:002007-05-16T20:43:13.506+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rks9lM0jJnI/AAAAAAAAALU/xP6LGqy_1JE/s1600-h/00006.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 366px;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rks9lM0jJnI/AAAAAAAAALU/xP6LGqy_1JE/s320/00006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5065209915214341746" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);font-family:trebuchet ms;" >Η Επόμενη στιγμή θα μπορούσε να ήταν αλλιώς.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Διαφορετική απο την προηγούμενη και απο την προπροηγούμενη και απο την προπροηγούμενη και..</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Η επόμενη στιγμή θα μπορούσε να είναι ένα ηλιοβασίλεμα σε ένα μπαλκόνι. Μια αγγαλιά σε ένα δωμάτιο με κεριά. Ένα γέλιο και μια μπύρα σε μια μεγάλη παρέα. Με μια αγαπημένη παρέα. Ένα τάβλι σε ένα καφενείο με τον παππού σου. Ένα λουλούδι σε έναν άνθρωπο που αγαπάς (ακόμη κι αν αυτός είναι η 70χρονη γειτόνισσά σου που σου φέρνει κάθε μέρα φαγητό).Ένα τυχαίο άγγιγμα απο τον πόθο σου.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Την επόμενη στιγμή θα μπορούσες να βουτάς τα πόδια σου στην θάλασσα ή την γλώσσα σου στο στόμα κάποιου.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Την επόμενη στιγμή μπορείς να συναντήσεις αυτόν, αυτή, ένα κάτι που μπορεί να σου αλλάξει όλη σου τη ζωή. -- ακόμη και ένα αυτοκίνητο που θα περάσει με κόκκινο και θα σε χτυπήσει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Η επόμενη στιγμή σίγουρα θα σε βρει μια στιγμή πιο μεγάλο. Πιο γέρο.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Και σίγουρα η προηγούμενη στιγμή δεν θα μπορέσει ποτέ να ξανάρθει...</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Ίσως και να την νοσταλγήσεις, αλλά δεν πρέπει. Δεν πρέπει να περάσεις την επόμενη στιγμή σου νοσταλγώντας την προηγούμενη!</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Πέρασες μια ολόκληρη στιγμή διαβάζοντας τις παραπάνω γραμμές.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Σήκω και φύγε!</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Τρέξε να προλάβεις!</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">Βιάσου! Μην χάσεις και την επόμενη άδικα!</span><br /><br /><br /><a style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.enallagi.org/sindenial/wp-content/downloads/00007.pdf"><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η προηγούμενη στιγμή είναι εδώ</span></a><span style="color: rgb(255, 255, 255); font-weight: bold;">. <span style="font-size:85%;">(κλικ λέμε!)</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η επόμενη έρχεται σύντομα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Την προηγούμενη μπορεί να την ανάφερα τελευταία, αλλά την επόμενη σίγουρα θα την φωνάξω πρώτη!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">Μια συνεργασία του dark whispers, του πρών </span><a style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;" href="http://sindenial.enallagi.org/">Sin & Denial</a><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">, της Pateras prods. , του Συλλόγου Σ.Φ.Α.Κ.Ι.Α. Ζ.Η.Τ.Ω., ενός νταλικιέρη, ενός νεκρομάντη , αρκετών αλκοολικών και μπόλικων άσχετων.</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6005654734946692840?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-7468326882190880452007-05-14T22:52:00.000+03:002007-05-14T23:25:36.334+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rki_gBdfjDI/AAAAAAAAALM/MYss4hMnVFI/s1600-h/Capture_The_Sun_by_Malleni.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rki_gBdfjDI/AAAAAAAAALM/MYss4hMnVFI/s320/Capture_The_Sun_by_Malleni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064508337846979634" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" >Και κοιτάω γύρω μου και καταλαβαίνω πως βρίσκομαι πάνω σε μια κινούμενη άμμο και διαπιστώνω πως δεν βρέθηκα τώρα αλλά είμαι σε αυτόν τον βάλτο κολλημένη πάρα πολλά χρόνια και η άμμος έχει φτάσει μερικά χιλιοστά κάτω απο το στόμα μου και πνίγομαι και με δυσκολία μπορώ να ανασάνω και δεν το σκέφτομαι αυτό γιατί εδώ και αρκετό καιρό έχει χαθεί ο ουρανός απο πάνω μου και είναι γύρω μου σκοτάδι αυτό δεν έχει συμβεί πολύ καιρό αλλά αρκετό για να μου λείψουν αυτά και όλο θέλω να ρωτήσω αυτούς που περνάνε απο μπροστά μου και για κατά ένα περίεργο λόγο δεν με βοηθάνε που πήγε ο ουρανός αλλά με πνίγει η ανασφάλεια και ο φόβος για την απάντηση που θα πάρω γιατί έχω μια υποψία πως θα μου πουν οτι ο ουρανός δεν υπήξε ποτέ και εκεί που βρίσκομαι βυθισμένη με την τελευταία μου ανάσα να με κρατάει ζωντανή βλέπω εσένα σαν να είναι όνειρο και εσύ είσαι γεμάτος μπλέ και δεν θέλω να πνιγώ αλλά θέλω να σου φωνάξω με τον τρόπο που φωνάζει κανείς στα όνειρα: </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:trebuchet ms;" >"Πήγαινέ με να βρω και εγώ λίγο ουρανό και έναν τρόπο για να μην χάσω ποτέ ξανά τον ήλιο"<span style="font-weight: bold;">.</span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-746832688219088045?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-61159111715730171722007-05-07T13:44:00.000+03:002007-05-07T17:13:38.927+03:00<div style="text-align: left;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj8FXxdfi4I/AAAAAAAAAJ0/jhlOrYMTMwE/s1600-h/-.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rj8FXxdfi4I/AAAAAAAAAJ0/jhlOrYMTMwE/s320/-.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061770412159896450" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" >Ποιός είναι αυτός ο .. Προύστ που θέλει να απαντήσω κιόλας στο ερωτηματολόγιό του?!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" >Η</span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><a style="color: rgb(255, 255, 153);" href="http://bon-and-cly.blogspot.com/"> Bonnie</a></span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" > διέταξε και εγώ υπακούω..</span><br /><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Υπάρχει δηλαδή απόλυτη ευτυχία? Δεν είμαι σίγουρη...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Είμαι σίγουρη όμως πως υπάρχουν στιγμές ευτυχίας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μια αγκαλιά πχ, που σε κάνει να ξεχνάς τα πάντα, να ονειρεύεσαι τα πάντα, να αγαπάς τα πάντα ..για μερικές στιγμές.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> 2)Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;</span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η περιέργεια για το τι θα γίνει παρακάτω.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">3)Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Χθες, που ενώ όταν όλοι οι φίλοι και η οικογένεια ήταν στο λιμάνι και αποχαιρετούσαν σπαραξικάρδια τον αδερφό μου (κλάματα και δράματα) εκείνος μου έστελνε μηνύματα απο το κατάστρωμα του καραβιού για το πόσο θεά ήταν η γκόμενα που στεκόταν δίπλα του.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">4)Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br />Δεν ξέρω..Η ευαισθησία και η αναισθησία μάλλον..<br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">5)Το βασικό ελάττωμά σας;</span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η ευαισθησία και η αναισθησία σίγουρα.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> 6)Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Στα λάθη που διορθώνονται. Ή έστω στα λάθη που με έκαναν να περάσω καλά κάνοντάς τα.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">7)Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Με καμία.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">8)Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ποτέ δεν είχα πρότυπα ή ήρωες ή ανθρώπους να θαυμάζω και να ταυτιστώ.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο Καθένας είναι ήρωας όταν καταλήγει νικητής σε κάτι που παλεύει με τον δικό του τρόπο. Απλά κάποιοι έτυχε να γίνουν και διάσημοι.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">9)Το αγαπημένο σας ταξίδι;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δεν έκανα ταξίδια μακρινά..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">(Χαλκιδική!)</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">10)Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ρόμπινς, Κέρουακ, Ντύλαν Τόμας,Λένος Χριστίδης..</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">11)Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;</span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Την μέγιστη αρετή του "σκέπτεσθαι". Να έχει μυαλό και να το χρησιμοποιεί κοινώς.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">12)... και σε μια γυναίκα;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το να μην είναι "γυναικούλα".</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">13)Ο αγαπημένος σας συνθέτης;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση..</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">14)Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;</span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Α, μου έρχονται περίεργες φλασιές.. Έχω ευρύ ρεπερτόριο και αυτό δεν είναι καλό..Ακόμα και εγώ εντυπωσιάζομαι καμιά φορά με αυτά που τραγουδάω..</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">15)Το βιβλίο που σας σημάδεψε;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το "Στον Δρόμο" του Κέρουακ. Κάτι άρχισε με αυτό, κάτι τελείωσε, κάπου με έστειλε και κάπως με επανέφερε.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">16)Η ταινία που σας σημάδεψε;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτό το "σας σημάδεψε" μου φέρνει εξαιρετικά γελοίους συνειρμούς. Πολλά dvd να πέφτουν από τον όγδοο όροφο και να καταλήγουν πάνω στο κεφάλι μου..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δε νομίζω πως μπορεί μια ταινία να με σημαδέψει με άλλο τρόπο..</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">17)Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ένα μεγάλο κόλλημα με τον Νταλί το είχα πάθει κι εγώ κάποτε.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">18)Το αγαπημένο σας χρώμα;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2006/09/break-night-with-colour.html">Αυτό. (κλικ)</a><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">19)Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το να έχω περάσει μεγάλες περιόδους μόνο με πολλούς φίλους, μόνο με τα μάτια μου, μόνο διασκεδάζοντας, μόνο με πολύ μουσική. Με το να αφοσιώνομαι κατά καιρούς σε ανθρώπους πράγματα και καταστάσεις που έχω ανάγκη και θέλω να αφοσιωθώ, χωρίς να υπολογίζω τίποτα.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">20)Το αγαπημένο σας ποτό;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δεν πίνω πολύ αυτόν το καιρό.. Κρασί θα έλεγα..</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">21)Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο</span>;</span><span> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Για τα επαγγελματικά. Για το ότι δεν ακολούθησα τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν σε έναν τομέα που λάτρευα. Το ότι κατέληξα να κάνω την δουλειά που μισούσα από μικρή.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">22)Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το κουτσομπολιό, την κουτοπονηριά, την κοροϊδία, την ψευτιά και την κακία. Όλα μαζί. Δεν υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο σε αυτά</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">23)Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η Μουσική φυσικά.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">24)Ο μεγαλύτερος φόβος σας;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το οτι θα έρθει κάποια μέρα που δεν θα προλάβω να πω τα "Σ'αγαπώ", "Σε μισώ" , "Σε ευχαριστώ" που χρωστάω..</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">25)Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μικρά ψέμματα μόνο στην περίπτωση που τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα από το να λέγονταν μεγάλες αλήθειες.</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">26)Ποιο είναι το μότο σας;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">...</span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">27)Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Στον ύπνο μου ή κατα τη διάρκεια του σεξ τώρα που το σκέφτομαι.. (με πεθαίνειιις μωρό μουυυ)</span></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span><br /></div><div face="trebuchet ms" style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: left; font-family: trebuchet ms;"><span>28)Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;</span><br /></div><div face="trebuchet ms" style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Πως του κατέβηκε η ιδέα να κάνει όλα αυτά που έκανε! Άκου εκεί άνθρωποι..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /></div><div style="color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">29)Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255); font-family: trebuchet ms;">Ηρεμία. Κυρίως. Αγωνία για το αύριο. Ίσως και μια μικρή λύπη αυτές τις μέρες...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />Τούτα.</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" >Σιγά τον Προυστ δηλαδή.</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" >Κάποιος που έχει τέτοιο επίθετο σίγουρα δεν θα μπορούσε να κάνει κάποιο σοβαρό ερωτηματολόγιο! :P</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" >Το μπαλάκι πάει σε αυτούς που διαβάζοντας αυτές τις ερωτήσεις (και τις απαντήσεις) σκέφτηκαν : Μαλακίες, εγώ δεν θα καθόμουν να απαντήσω σε κάτι τέτοιο.</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-family:verdana;font-size:85%;" >Επίσης πάει σε αυτούς που είδαν τις ερωτήσεις και σκέφτηκαν έξυπνες ατάκες για απαντήσεις.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6115911171573017172?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-21480535705246369522007-05-01T13:44:00.000+03:002007-05-01T14:41:54.289+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rjcmhxdfi2I/AAAAAAAAAJk/JQV591rNJSQ/s1600-h/tree_on_color_by_eklekticon.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 236px;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/Rjcmhxdfi2I/AAAAAAAAAJk/JQV591rNJSQ/s320/tree_on_color_by_eklekticon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059555068028619618" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Είμαι ξαπλωμένη. Κοιμάμαι , αλλά δεν αναπνέω.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Κάπου εκεί ανάμεσα στην γραμμή της ζωής και του θανάτου.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Μόνο που τώρα ο Θάνατος ακούγεται σαν κάτι πιο γνώριμο και ασφαλές, ενώ η ζωή σαν κάτι το τρομακτικό.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κοιτάζω γύρω μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είμαι σε ένα λιβάδι. Καταπράσινο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν σηκώνομαι. Απλά κουνάω το κεφάλι μου προς όλες τις κατευθύνσεις.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξάφνου έρχονται κοντά μου μέλισσες. Πολλές μέλισσες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μιλάμε και κάνουμε παρέα. Για λίγο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μερικές έιναι φιλικές, και μου φέρνουν λίγο από το μέλι τους να δοκιμάσω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν να γνωρίζουν πως στην σκέτη γύρη έχω αλλεργία.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν είχα βασικά, τώρα την απέκτησα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μερικές, λίγες, με τσιμπάνε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξέρω πως τα τσιμπήματά τους θα κρατήσουν για πολύ καιρό. Δεν ξέρω πως το ξέρω, αλλά το ξέρω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξαφνικά ησυχία. Σιωπή. Τίποτα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν να με πήρε ο ύπνος πάλι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ανοίγω τα μάτια και νιώθω όπως νιώθει κανείς όταν έχει κοιμηθεί δεκατέσσερις ώρες και έχει πάνω στο κορμί του τσιμπήματα από μέλισσες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βλέπω δεκάδες χρωματιστές πεταλούδες να πετάνε γύρω μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Με ένα μου νεύμα σταματούν και κάθονται δίπλα μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Περνάμε πολύ όμορφα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Γελάμε και λέμε ιστορίες. Χορεύουμε και χοροπηδάμε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξαφνικά ο ουρανός σκοτεινιάζει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βρέχει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τις κοιτάζω. Δεν θέλω να φύγουν. Νιώθω όμως κάτι περίεργο στην πλάτη μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κάτι σαν γαργαλητό, φαγούρα και κάψιμο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πριν προλάβω να το καταλάβω βρίσκομαι στον αέρα. Έχω βγάλει φτερά. Πολύχρωμα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πετάω μακριά τους, ενώ εκείνες δεν έχουν κουνηθεί καθόλου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πετάω. Πετάω για ώρες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Φοβάμαι όμως και κλείνω τα μάτια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Έτσι και αλλιώς δε μπορώ να το ελέγξω. Τα φτερά με πάνε όπου εκείνα θέλουν.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τώρα βρίσκομαι σε ένα νησί. Με κόκκινες παπαρούνες και κίτρινες μαργαρίτες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Το νησί είναι τόσο μικρό, που όταν τεντώνω τα πόδια μου, μπαίνουν απο το γόνατο μέσα στο νερό.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν είναι θάλασσα. Είναι λίμνη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τόσο τεράστια λίμνη δεν έχω ξαναδεί ποτέ!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μια νεράιδα έρχεται κοντά μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Την νιώθω πολύ οικεία.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Νιώθω σαν να είναι το πιο συνηθισμένο πράγμα στον κόσμο αυτό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εκείνη μιλάει. Εγώ δεν μιλάω. Δεν ξέρω τι να της πω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Την θαυμάζω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είναι τόσο όμορφη...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Γνωρίζει τόσα πολλά...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πρέπει να περάσαμε πολύ καιρό εκεί μαζί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μου αρέσει πολύ η μοναξιά της παρέας μας και η μοναχική παρέα μας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Την κοιτάζω στα μάτια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Για πρώτη φορά θέλω να της μιλήσω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Προσπαθώ αλλά δεν μπορώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θέλω να της φωνάξω. Ούτε αυτό το μπορώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Προσπαθώ να ουρλιάξω. Δεν γίνεται.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πνίγομαι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Νιώθω να πνίγομαι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Παλίρροια. Το νερό έχει καλύψει όλο το νησάκι. Έχει καλύψει και εμένα. Ολόκληρη. Εκτός απο το πρόσωπό μου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η νεράιδα? Που είναι η νεράιδα?</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Νιώθω ένα ελαφρύ χτύπημα στο μέτωπό μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Γυρνάει το κεφαλάκι της και το χώνει ανάμεσα στα μάτια μου. Μου χαμογελάει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βάζω τα κλάματα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ουρλιάζω απο μέσα μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Όχι την νεράιδα. Όχι την νεράιδα"</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τα δάκρυα ανεβάζουν κι άλλο την στάθμη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Το νερό έχει καλύψει και το στόμα μου. Νιώθω πως με άλλη μια ακόμη σταγόνα, θα καλύψει και την μύτη μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πνίγομαι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πνίγομαι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πνίγομαι ουρλιάζω, χωρίς να μπορώ να ουρλιάξω.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ανοίγω τα μάτια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βρίσκομαι σε ένα μέρος περίεργο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν να είναι μια έρημος. Αλλά δεν είναι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν να είναι ένα μεγάλο λιβάδι, αλλά δεν είναι...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Περιμένω ξαπλωμένη, αλλά δεν έρχεται κανείς.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αρχίζω να τριγυρνάω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Περπατάω, περπατάω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ώρες και μέρες. Μέρες και μήνες. Μήνες και χρόνια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν κουράζομαι. Δεν νιώθω τίποτα. Δεν νιώθω καν το σώμα μου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βλέπω μια σκιά στο βάθος. Κάτι προεξέχει απο όλο αυτό το επίπεδο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τρέχω. Πρέπει να πάω εκεί.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πρέπει. Σαν εκεί να βρίσκεται αυτό που πραγματικά θέλω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν εκεί να βρίσκεται αυτό για το οποίο ήρθα εδώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν να έπρεπε να γίνουν όλα αυτά με μοναδικό σκοπό εγώ να φτάσω εκεί.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τρέχω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Πλησιάζω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ο χώρος φωτίζεται. Σαν να αποφάσισε ο ήλιος να έρθει καταμεσής του ουρανού στις δώδεκα τα μεσάνυχτα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θαμπώνομαι απο το τόσο φως. Προσπαθώ να δω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είναι ένα δέντρο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είμαι απο κάτω του.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είναι ένα διαφορετικό δέντρο. Έχει φύλλα απο χρυσόχαρτο και καρπούς απο χρωματιστά κομμάτια γυαλιού.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ευφορία.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τόση ευφορία δεν έχω ξανανιώσει ποτέ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είμαι ευτυχισμένη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μοιάζει με το μέρος που γεννήθηκα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξαπλώνω από κάτω του. Χαζεύω τα χρώματα των φύλλων και τα γυαλιά που ιριδίζουν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είναι όλα τόσο χρωματιστά. Τόσο έντονα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μου ξεφεύγει ένα χαμόγελο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τα γυαλιά αρχίζουν να κουνιούνται και να συνθέτουν μουσικές. Πολλές μουσικές, που ποτέ πιο πριν δεν είχα ξανακούσει όμοιές τους.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σαν να περίμεναν το χαμόγελο για να το κάνουν αυτό.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Νιώθω γεμάτη. Νιώθω ευτυχισμένη, με την ολοκληρωτική έννοια της ευτυχίας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σηκώνομαι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κόβω ένα μεγάλο κομμάτι κατακόκκινου γυαλιού.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Το κοιτάζω και το καταπίνω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εδώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τώρα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εδώ και τώρα θέλω να πεθάνω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν πρόκειται να δω τίποτα πιο όμορφο ποτέ ξανά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν πρόκειται να νιώσω τίποτα πιο όμορφο. Ποτέ ξανά.</span><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-2148053570524636952?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-1846642634370232762007-05-01T13:26:00.000+03:002007-05-01T16:42:14.868+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RjdAlBdfi3I/AAAAAAAAAJs/msgIphveTss/s1600-h/aa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 358px; height: 231px;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RjdAlBdfi3I/AAAAAAAAAJs/msgIphveTss/s320/aa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059583711165516658" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ωραία ήταν τον Απρίλιο..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Και διακοπές και ψώνια και βόλτες..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Υπέροχα περάσαμε στις Θεσσαλονίκες, και μακάρι να μέναμε και άλλο!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Φάγαμε του σκασμού -φυσικά-!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πήγαμε ΙΚΕΑ, αλλάξαμε το σπίτι μας προσθέτοντας όσο ΧΡΩΜΑ άντεχε η τσέπη μας και η υπομονή μας!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πορτοκαλοκιτρινοι βγήκαν οι καναπέδες, ασορτί με τις πεταλούδες στον τοίχο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μαυρόασπρες οι νέες κουρτίνες!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πριν καμιά βδομάδα πήγαμε και σε κριτικό γάμο (βεβαίως βεβαίως) . Αντί να είναι επιστροφή στις ρίζες και στην Παράδοση όπως περιμέναμε, ήταν επιστροφή στο Χαρακίρι. Γιατί οι γάμοι να είναι τόσο βαρετοί σήμερα? πφ.<br /><br />Η ζωή στο καινούριο γραφείο κυλάει απελπιστικά αργά δίχως ίντερνετ, και έχω αρχίσει να σαλτάρω σιγά σιγά.<br />3 ταινίες την ημέρα θα δω, θα τακτοποιήσω την μουσική μου, θα χαζέψω τους περαστικούς, και πάλι θα κοιτάξω το ρολόι και θα θέλω άλλες τρεις ώρες για να σχολάσω.. Απελπισία..<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">--</span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η πρώτη μέρα του Μαΐου ήρθε με βροχές στα Χανιά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το σκεφτόμουν χθες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">"Μακάρι να έβρεχε" έλεγα</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η τόση σκόνη με εκνευρίζει. Δε την μπορώ. Όχι απο θέμα καθαριότητας (ποιος έχασε την νοικοκυροσύνη του για να την βρω εγώ)</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η πολύ σκόνη δείχνει τα πράγματα σα να μένουν στάσιμα. Σαν να είναι τα "παλιώνει" αυτό δε μπορώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ωραία η βροοχή.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αργία σήμερα, βροχή σήμερα και το μόνο που θα ήθελα να κάνω είναι να είμαι στον καναπέ και να μην κάνω τίποτα!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τούτα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Καλό μήνα!</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-184664263437023276?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-14379654411413286262007-04-23T13:16:00.000+03:002007-04-23T17:08:01.737+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RiyxjGttJqI/AAAAAAAAAJc/JrQQsCtC-Xk/s1600-h/mpeeeeee.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RiyxjGttJqI/AAAAAAAAAJc/JrQQsCtC-Xk/s400/mpeeeeee.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5056611698286077602" border="0" /></a><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><span style="font-size:85%;">Μπορεί να διατυπωθεί και σαν "Γιορτάζουμε και Επετειάζουμε"<br />Δεν έχει σημασία!</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Κατ'αρχάς πιστεύω πως η ονομαστική εορτή, είναι μια ηλίθια γιορτή. </span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Επειδή αποφάσισε κάποιος να μου δώσει ένα όνομα χωρίς καν να με ρωτήσει, πρέπει να το γιορτάζουμε κιόλας?!</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Σίγουρα όμως είναι μια καλή ευκαιρία για έξοδο και για κρεπάλη!</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Κατα δεύτερον δεν υπάρχει πιο γελοία ευχή απο το "να χαίρεσαι το όνομά σου"! Μπορεί να μου εξηγήσει κανείς το πως κάποιος μπορεί να χαρεί το όνομά του?!</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Πέρα απο αυτά έχει την πλάκα της αυτή η ημέρα. Κυρίως λόγω του οτι ποτέ δεν ξέρεις ποιος μπορεί να σε θυμηθεί. Παλιοί συμμαθητές, άτομα των οποίων είχες ξεχάσει την ύπαρξή τους, άτομα που έχεις να μιλήσεις χρόνια ολόκληρα..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Καλά είναι..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Το σημαντικότερο της σημερινής ημέρας όμως είναι άλλο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Πριν ένα χρόνο ακριβώς εμείς (τα δύο γίδια της φωτογραφίας φυσικά) ήμασταν σε ένα σπίτι με μία μαυροδάφνη, ψάχναμε επί πολλές ώρες ένα ανοιχτήρι, ακούγαμε τόσο Πασχαλίδη από το μέσα δωμάτιο που φθάσαμε στο σημείο να τον σιχαθούμε -ναι, και εγώ- , διαβάζαμε </span><a style="color: rgb(51, 204, 0);" href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2006/06/blog-post_11.html">Τομ Ρόμπινς</a><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> και καθόμασταν στους απέναντι στους καναπέδες μιλώντας για τόσα πολλά πράγματα που αρκετά από αυτά δεν μπορώ να τα θυμηθώ καν.<br /><br />Δε θα μιλήσω τώρα για το πριν αυτής της βραδιάς. Άλλη φορά.<br /></span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Φαινόμασταν τόσο διαφορετικοί, αλλά ήμασταν (και είμαστε) τόσο ίδιοι..</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Απελπιστικά ίδιοι. Σε όλα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Εκείνη η βραδιά ήταν η αφετηρία πολλών εξελίξεων στις ζωές και των δυο μας.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Περάσαμε πολλά μετά από εκείνη τη βραδιά.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Όμορφα και άσχημα. Σε βαθμό "πολύ" και τα δύο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Αφήσαμε και οι δυο τις ζωές μας για να ξεκινήσουμε μια κοινή.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Και είναι ωραία. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Αν ξαναγυρνούσαμε πίσω σε εκείνο το βράδυ δε θα άλλαζα τίποτα.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Αν γυρνούσε πίσω ο χρόνος δε θα άλλαζα τίποτα από αυτά που έγιναν.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Ακόμη και αυτά που πόνεσαν.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Όταν είχαμε πει να ορίσουμε </span></span><span style="color: rgb(51, 204, 0);font-family:trebuchet ms;" >την ημερομηνία εκείνης της βραδιάς για </span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">επέτειό μας , μου είχε φανεί υπερβολικό.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Μου φαινόταν πως αυτή η ημέρα δε θα έφτανε ποτέ.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Πως ήταν πολύ μακριά.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Στην Χαλκιδική το είχαμε πει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Τελικά αυτή η μέρα έφτασε, και έφτασε πολύ γρήγορα.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Τόσο γρήγορα όσο μια ανάσα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Είμαι χαρούμενη. Είμαι διαφορετική. Είμαι στην αγκαλιά σου.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Τι άλλο να θέλω?!</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><a href="http://www.gigasize.com/get.php/1209536/962_931969954961940964951962_04_931945947945960974.mp3">Σωκράτης Μάλαμας - Σ'αγαπώ</a></span><br /></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-1437965441141328626?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-49466478894664779962007-04-19T12:40:00.000+03:002007-04-19T13:16:31.935+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Ric-emttJpI/AAAAAAAAAJU/QulRPHbAibA/s1600-h/lhths.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Ric-emttJpI/AAAAAAAAAJU/QulRPHbAibA/s320/lhths.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055077802255918738" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >Δε μιλάω συχνά για αυτά που συμβαίνουν σε αυτό εδώ το blog.<br /><br />Αυτό δε σημαίνει όμως πως δεν έχουν γίνει αξιόλογα πράγματα εδώ μέσα και πράγματα που με έχουν συγκινήσει.<br /><br />Από άτομα που απλά έψαχναν κάτι στο google και έπεσαν πάνω σε κείμενα που μιλούσαν για αυτούς, από emails που έχω λάβει από παιδιά που δεν έχουν καμία σχέση με την μπλογκόσφαιρα, όπου μου έλεγαν ιστορίες - εμπειρίες</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" > </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >που τους έχουν συμβεί </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >ανάλογες</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" > με τις δικές μου.<br />Απο εκείνη την "παρέμβαση" του Γιώργη Χριστοδούλου, για την δισκοκριτική που έκανα στο cd του, μέχρι εκείνα που συνέβησαν χθες..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Για να μην μένουν απλά σαν ιστορίες του παρελθόντος, διαβάστε</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> ξανά </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">εκείνο το κείμενο για τον </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><a href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2007/01/blog-post.html">Λήτη</a></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> δείτε και τα σχόλια, μπείτε και στην σελίδα του.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θα στείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ και από εδώ στον </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">γιο</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> του, που επικοινώνησε μαζί μου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θα στείλω άλλο ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εσάς...</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(και περιμένω απλά να δω τι άλλο θα συμβεί εδώ μέσα!)</span><br /></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-4946647889466477996?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-86712924266527993752007-04-18T14:58:00.000+03:002007-04-18T18:17:03.688+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RiY2Sc395FI/AAAAAAAAAJM/sw7HpCLlKt0/s1600-h/father_time.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RiY2Sc395FI/AAAAAAAAAJM/sw7HpCLlKt0/s400/father_time.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054787322386441298" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Δε μου το βγάζεις απο το μυαλό.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Ο χρόνος είναι η πιο μεγάλη ψευδαίσθηση.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μεγαλύτερη ακόμα και από τον ίδιο τον Θεό.<br /><br />Μετράμε, ξαναμετράμε, κοιτάμε το ρολόι, υπολογίζουμε, συγχρονίζουμε τους δείκτες για να ορίσουμε ανα ομάδες τον δικό μας χρόνο, κλείνουμε ραντεβού, τα ξεχνάμε,τα σημειώνουμε.<br /><br />Βαριόμαστε και περνάει αργά "η ώρα", είμαστε καλά και περνάει γρήγορα.<br /><br />Μα τι σημαίνουν όλα αυτά?<br />Θα αφιερώσει κανείς λίγο <span style="font-weight: bold;">χρόνο </span>για να μου εξηγήσει?<br /><br />Ένα σταθερό σημείο.<br />Η γη.<br />Η περιστροφή της.<br />Αυτή ορίζει τον χρόνο μας. το πότε θα κοιμηθούμε, το πότε θα φάμε, το πότε θα δουλεύουμε.<br />Μα δεν είναι σταθερό σημείο αυτό.<br />Έχει αποδειχθεί. Σχεδόν κάθε χρόνο χάνει ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο!<br /><br />Ποτέ δεν μου άρεσαν τα χρονοδιαγράμματα, τα ξυπνητήρια, και τα ραντεβού.<br /><br />Ο χρόνος είναι δικός μου.<br /><br />Αλήθεια, τι είναι ο χρόνος για τον καθένα μας? Πως τον αντιλαμβανόμαστε?<br />Το παρελθόν μας, οι αναμνήσεις μας, το τώρα αλλά και το μετά?<br />Κυλάει τόσο γρήγορα σε όλους όσο γρήγορα κυλάει και για μένα?<br />Με το να κοιμάμαι δέκα ώρες την ημέρα έχω ζήσει τον ίδιο χρόνο με κάποιον που κοιμάται μόνο τέσσερις?<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >--<br />Σκεφτείτε λίγο και εκείνα τα σκουλήκια, που ζουν 24 ώρες.<br />Το δικό τους εικοσιτετράωρο είναι ανάλογο με ένα δικό μας?<br />Γεννιούνται, μεγαλώνουν, βρίσκουν τον σύντροφο της ζωής τους, πηδιούνται, γεννάνε και στο τέλος ψοφάνε μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.<br />Ένας ολόκληρος κύκλος ζωής μέσα σε μια ημέρα.<br />Πολυάσχολη ημέρα. Σίγουρα πολύ πιο ενδιαφέρουσα από κάποιες δικές μου.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">--</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Φανταστείτε τώρα πως το σύμπαν, η γη, οι πλανήτες, και όλο αυτό το μαύρο σκοτάδι που μας περιβάλλει στο διάστημα, είναι απλά κάποια στρογγυλά </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">ψίχουλα παστίτσιου</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">, κάποιας άλλης οντότητας που έπεσαν κάπου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μπορεί κάποιος, πολύ μεγαλύτερος σε όγκο από εμάς, να έτρωγε ένα παστίτσιο σε έναν καναπέ ένα μεσημέρι και να του έπεσαν στον καναπέ ή στο πάτωμα κάποια ψίχουλα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μέσα στο ένα τέταρτο που θα χρειαστεί για να τελειώσει το φαγητό του και φέρει το σκουπάκι για να τα μαζέψει, ποιος μπορεί να μου πει πως πάνω σε αυτό το ψίχουλο δεν αναπτύχθηκε ζωή και πολιτισμός?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">(ποιος μπορεί να μου πει πως και στα δικά μας ψίχουλα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο?)</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δεν μπορεί το δικό του τέταρτο να ισοδυναμεί με τα τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια της ύπαρξης της γης?</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">Αν αύριο μας ρουφήξει όλους ένα σκουπάκι, πριν προλάβουμε να πούμε "παστίτσιο" μην σας φανεί περίεργο!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μπορείτε να φανταστείτε κάτι ανάλογο με ένα μουχλιασμένο φαγητό μέσα σε ένα ψυγείο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Οι "παγωμένοι" πλανήτες να είναι αυτοί που είναι πιο κοντά στην ψύξη, δηλαδή στην επιφάνεια του φαγητού, και οι πιο ζεστοί, αυτοί που είναι πιο κάτω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο ήλιος να είναι η λάμπα του ψυγείου, και εδώ απλά περιμένουμε μέχρι να ξεβαρεθεί η αχαΐρευτη νοικοκυρά και αποφασίσει να μας </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">πετάξει στα σκουπίδια</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">--</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τελικά η σταθερότητα του χρόνου δίνει υποσυνείδητα μεγάλη ασφάλεια στον καθένα μας.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μπορεί εγώ να πεθάνω στα 70 μου, αλλά η γη θα συνεχίσει να υπάρχει για άλλα τόσα δισεκατομμύρια χρόνια και ακόμα περισσότερα. Ασφάλεια. Σταθερότητα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μετά σκέψεις του τύπου: Πρέπει να διαιωνιστούμε, πρέπει και μετά από τόσα πολλά χρόνια να υπάρχουν απόγονοί μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Γεννιόμαστε - γαμιόμαστε - πεθαίνουμε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Σα τα σκουλήκια.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αν αύριο όμως οι επιστήμονες διαπιστώσουν πως σε ένα χρόνο ακριβώς, ο τύπος με την κοιλιά τούμπανο απο το πολύ παστίτσιο θα έχει φέρει το σκουπάκι, τότε τι γίνεται? Τι κάνουμε?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ρίχνουμε μπινελίκια στο αφεντικό μας και φεύγουμε από την δουλειά? Ταξιδεύουμε? Διασκεδάζουμε? Κάνουμε ασύστολο σεξ? Μιζεριάζουμε? Αγοράζουμε όλες τις κονσέρβες φλόκος απο το σουπερμαρκετ? Πίνουμε άλλο ένα ποτήρι κρασί στην υγειά μας?<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι ή χειρότεροι?</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">Μήπως ο χρόνος είναι ο Θεός μας?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μήπως αυτός είναι η ανώτερη και η κινητήρια δύναμη?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μήπως το παρελθόν μας και το μέλλον μας είναι αυτά που οδηγούν όλες μας τις αποφάσεις και όλες μας τις συμπεριφορές?</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">--</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτές τις μέρες, ενώ όλη η φύση γιορτάζει , ενώ όσοι έχουν </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 255);">ελεύθερο χρόνο</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> θα είναι στα εξοχάς ή θα πίνουν καφέδες στις παραθαλάσσιες καφετέριες, εμένα θα με στείλουν σε ένα γραφείο χωρίς ίντερνετ, ηχεία, συναδέλφους απλά για να περιμένω μπας και μπει κανένας πελάτης...Σίγουρα εκεί ο χρόνος θα κυλάει απελπιστικά αργά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το έχω ξαναζήσει αυτό πριν δέκα περίπου χρόνια....</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μόνο που τότε δεν τις διδαχές του παρελθόντος...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δεν είχα ούτε καν το άγχος του μέλλοντος.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ΥΓ1: Αυτά για το παστίτσιο δεν είναι τωρινά φρούτα. Τα σκεφτόμουν όταν ήμουν παιδούλα και έπαιζα με τις κούκλες μου. "Γιατί κάποιος πολύ μεγαλύτερος να μην έχει εμένα και τον κόσμο μου σαν παιχνίδι, όπως έχω εγώ τις κούκλες μου?" </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μια ζωή στην παράνοια!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ΥΓ2: "Ρε, γιατί δεν γράφεις κάποια στιγμή για αυτό με το παστίτσιο?" - Το έγραψα...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-8671292426652799375?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-1809088809691847742007-04-05T16:52:00.000+03:002007-04-05T18:48:21.294+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="font-size:100%;"><a style="color: rgb(204, 153, 51); font-family: trebuchet ms;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RhULMd-hUjI/AAAAAAAAAI8/KO4omzB0Yns/s1600-h/Chalk_Angel+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RhULMd-hUjI/AAAAAAAAAI8/KO4omzB0Yns/s320/Chalk_Angel+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049954865999073842" border="0" /></a><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 153); font-family: trebuchet ms;font-size:100%;" >Την εποχή που ήμουν μικρό κοριτσάκι, με τις κοτσίδες, τα γυαλάκια και τα φουστανάκια με τα πολλά φρουφρου, περίμενα πως και πως να έρθει το Πάσχα.<br />Ήταν οι αγαπημένες μου διακοπές.<br />Το Πάσχα είχε διαφορετικά χρώματα, μυρωδιές, εικόνες αλλά και συναισθήματα απ'ότι οι άλλες γιορτές..<br /><br />Μέχρι την ηλικία των δεκατριών, περνούσαμε τις μέρες του Πάσχα, στο χωριό του πατέρα μου.<br />Ένα μικρό παραδοσιακό χωριό, με 50 μόνιμους κατοίκους όλους κι όλους.<br />Αλλά ένα χωριό με πολύ δεμένους ανθρώπους, που πραγματικά ξέρουν να γλεντάνε και να περνάνε καλά.<br />Καλοκαίρι, Πάσχα και Χριστούγεννα πάντα έσφυζε από ζωή.<br /><br />Εκεί λοιπόν, θυμάμαι τα μεσημέρια στο σπίτι της γιαγιάς που έπρεπε να κάνουμε απόλυτη ησυχία.Τις κουλούρες και τα τσουρέκια που ήταν "σκεπασμένα" με πετσέτες και δεν έπρεπε να τα τρομάξουμε!Τον Ιούδα που τον γυρνούσαμε σε όλο το χωριό, από πόρτα σε πόρτα, κρατώντας καλαθάκια για να μας βάλουν μέσα γλυκά. Τα τεράστια ταψιά με τα καλιτσούνια που τα έψηναν μανιωδώς στον ξυλόφουρνο του σπιτιού.Το Πασχαλινό τραπέζι με τις πολύχρωμες χαρτοπετσέτες και τις μαργαρίτες που είχα μαζέψει εγώ..<br />Η εκκλησία...<br />Πόσο με μάγευε η εκκλησία εκεί..<br />Τις περισσότερες ψαλμωδίες τις έψαλλαν οι άντρες του χωριού, σαν χορωδία, και όχι οι Ψάλτες.<br />Τα κεριά, η προσήλωση στα λόγια του παπά, τα πρόσωπα των γερόντων, όλα αυτά, δημιουργούσαν μια μαγευτική ατμόσφαιρα στα μάτια μου.<br />Τις τελευταίες εκείνες χρονιές μάλιστα, η μητέρα μου για να εκπληρώσει ένα τάμα της, αποφάσισε όλα τα λευκά κεριά που θα έδιναν στην εκκλησία την Ανάσταση, να τα στολίσει με πολύχρωμες κορδέλες και λουλούδια.<br />Εκείνο το βράδυ είδα γερόντια να δακρύζουν, και να λένε πως για πρώτη φορά στα ογδόντα τους χρόνια, κρατούσαν δικιά τους λαμπάδα.<br />Εκείνο το βράδυ δε μπορούσα να σταματήσω να χαζεύω την χαρά και την έκπληξη που είχαν όλοι στα πρόσωπά τους.<br />Την αλήθεια, την αθωότητα που είχαν τα βλέμματά τους.<br />Θυμάμαι και την νηστεία. Πείσμωνα, και ακόμα και αν μου έδιναν κρέας η γάλα δεν δοκίμαζα καν.<br />Ήταν μέρος της τελετουργίας.<br />Ήταν μέρος αυτής της μαγείας.<br /><br />Αργότερα , για διάφορους λόγους, αλλάξαμε συνήθειες.<br />Κάναμε πλέον Πάσχα στο δικό μας σπίτι, σε χωριό όχι τόσο μικρό μεν, αλλά με τις συνήθειες και τις συμπεριφορές του μικρότερου χωριού του κόσμου δε .<br />Μου άρεσε που η εκκλησία εκεί είχε περισσότερο κόσμο, και τις δύο πρώτες χρονιές παρακολουθούσαμε την λειτουργία από τον γυναικωνίτη μαζί με τα άλλα παιδιά.<br />Είχε πλάκα να βλέπεις όλο τον κόσμο από ψηλά.<br />Κάναμε αστεία μεταξύ μας, βάζαμε σημάδια κυρίες "ψηλομύτες" για να τους πετάξουμε πάνω τους όλο το πανέρι με τα λουλούδια όταν θα ακουγόταν το "Έραναν τον τάφο αι μοιροφόραι μοίραι".<br />Είχαμε χαλάσει πολλών την διάθεση τότε.<br /><br />Όλη η μαγεία όμως είχε χαθεί. Ήταν απλά μέρες που είχαν πλάκα.<br /><br />Μερικά χρόνια αργότερα, η εκκλησία το Πάσχα έμοιαζε με κάτι υποχρεωτικό.<br />Περπατούσες μες στην εκκλησία να προσκυνήσεις και άκουγες διάφορα σχόλια του τύπου "Πέρισυ με τα ίδια ρούχα δεν είχε έρθει αυτή?"<br />"Καλέ, κοίτα πως είναι το μαλλί της"<br /><br />Έβλεπες χτενίσματα κάθε είδους, τακούνια τεράστια, ρούχα λες και ήταν βγαλμένα από ντουλάπες τραγουδιστριών πέμπτης κατηγορίας και πρόσωπα καλυμμένα από τόνους make up και υποκρισίας.<br /><br />Ήξερα πως και εμένα κάπως έτσι σχολίαζαν.<br />Η λειτουργία για μένα κρατούσε όσο το άναμμα ενός κεριού.<br />Τον υπόλοιπο χρόνο τον περνούσα στο προαύλιο σαχλαμαρίζοντας και καπνίζοντας με φίλους.<br /><br />Φυσικά τις επόμενες μέρες κυκλοφορούσε στο χωριό η ατάκα " Η κόρη του τάδε (εγώ) τα έχει με τον τάδε", αλλά ποτέ δεν με ένοιαξαν αυτά.<br /><br />Με τα χρόνια οι μυρωδιές έφυγαν. Το αρνί το στέλναμε στον φούρναρη, τα καλιτσούνια τα αγοράζαμε έτοιμα, ο Ιούδας καιγόταν γρήγορα και το πασχαλινό τραπέζι έμοιαζε πολύ στο Κυριακάτικο.<br />Μεγάλες Πέμπτες μαζευόμασταν όλοι σαν παλιοπαρέα και τρώγαμε σουβλάκια!<br /><br />Φυσικά και ισχύει το κάθε φέτος και χειρότερα.<br />Κάθε χρονιά που περνούσε όλα αυτά γινόντουσαν πολύ πιο έντονα, πολύ πιο ενοχλητικά και πολύ πιο άσχημα.<br /><br />Πέρυσι τον επιτάφιο τον γλίτωσα παρά τρίχα.<br />Με την πρόφαση ότι με χτυπάνε τα παπούτσια πήγα και έκατσα στο αυτοκίνητο.<br />Έβαλα το cd που κρατούσα από το σπίτι, ήρθαν και άλλα τρία τέσσερα άτομα ,και περάσαμε μια χαρά.Ανώδυνα.<br /><br />Φέτος Μεγάλη Παρασκευή θα την περάσω στο καράβι, και Ανάσταση θα κάνω κάπου πολύ μακριά από όλα αυτά.<br />Επίσης αύριο θα μαγειρέψω μπριζόλες!<br /><br />Τίποτα πλέον δεν θυμίζει Πάσχα πέρα από τον επιπλέον μισθό και από τον προσκυνητή του Αλκίνοου που ακούγεται σε όλα τα ραδιόφωνα αυτές τις μέρες. Το τραγούδι με τον πιο κατανυκτικό τίτλο όπως είπα και σε ένα σχόλιο στον Ίνδικτο.<br /><br />Τα θυμήθηκα όλα αυτά χθες, που σε μια βόλτα στα μαγαζιά είδα κάτι χρυσά παπουτσάκια, και γκρίνιαζα που δεν είμαι πια δέκα χρονών.<br /><br />Μου λείπουν όλα αυτά..<br />Μου λείπει αυτή η μαγεία...<br />Δεν είμαστε όμως πια δέκα...<br />Ας αρκεστούμε στον Αλκίνοο.<br /><br />Χρόνια πολλά εύχομαι.<br />Καλή Ανάσταση.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-180908880969184774?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-19932274388921556352007-04-02T14:28:00.000+03:002007-04-02T16:58:16.973+03:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RhDwEDQM_wI/AAAAAAAAAI0/2PtVeDPmwpU/s1600-h/Tomorrow_by_MK123.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 403px; height: 229px;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RhDwEDQM_wI/AAAAAAAAAI0/2PtVeDPmwpU/s320/Tomorrow_by_MK123.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048799134665735938" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">Διαπίστωση: Όσο περνάει ο καιρός λιγοστεύουν αυτά που έχουμε να πούμε.. Δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό ή κακό</span>.<br /></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο Χρόνος περνάει τρομακτικά γρήγορα όμως. Αυτό είναι κακό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο Μήνας που πέρασε ήταν περίεργος. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Συνέβησαν και όμορφα πράγματα αλλά και άθλια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Κάτι κρίσεις μελαγχολίας, κάτι τσακωμοί, και πίεση στην δουλειά...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Πήγαμε και βόλτες, πήγαμε και παρέλαση,φάγαμε και φοντύ σοκολάτας, βγάλαμε και φωτογραφίες..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μέτριος μήνας. Μήνας με υπερβολικά όμορφα συναισθήματα αλλά και υπερβολικά άσχημα. Μήνας αντιθέσεων καλύτερα.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο Απρίλιος όμως είναι αρκετά φορτωμένος.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Κατ'αρχάς πρέπει να γράψω δυο ποστς που χρωστάω (εδώ και καιρό), πριν την Μεγάλη Παρασκευή.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μεγάλη Παρασκευή αρχίζει η άδεια (ολέ ολέ) και για δεκαπέντε μέρες θα ξυπνάμε μεσημέρι, θα κάνουμε ψώνια, βόλτες και θα πίνουμε ότι πίνεται στην Συμπρωτεύουσα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Στην επιστροφή μας περιμένει ένα σπίτι που θέλει βάψιμο και διακόσμηση</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">(είπα πως θα βάψουμε</span> <span style="color: rgb(153, 102, 51);">καφέ<span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">και </span><span style="color: rgb(0, 204, 204);">γαλάζιο</span> <span style="color: rgb(255, 255, 255);">τους τοίχους της κρεββατοκάμαρας, επειδή αυτά τα χρώματα έχει και το πάπλωμα?)<br />Ακόμη, μας περιμένει μια ονομαστική εορτή (η δικιά μου, η δικιά μου) αλλά και μια επέτειος!</span></span></span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Πρέπει επιτέλους να αρχίσω κάτι που λέω εδώ και μήηηνες πως θα το αρχίσω αλλά ποτέ δε μου έφτανε ο χρόνος. Όταν έρθει ο καιρός θα ενημερωθείτε.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Επίσης αυτό το μήνα το blogaki ετούτο κλείνει αισίως έναν χρόνο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Πριν ένα χρόνο είχα ακούσει σε ένα κάποιο ραδιόφωνο να διαβάζουν κάποια κείμενα απο blogs..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μου κινήθηκε η περιέργεια και άρχισα να ψάχνω και να διαβάζω αυτά τα περίεργα ημερολόγια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μετά απο λίγες εβδομάδες έκανα αυτά τα τρία εύκολα βήματα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ιδού που καταλήξαμε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Το ιστιολόγιο αυτό πέρασε διάφορα στάδια σε όλους αυτούς τους μήνες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Υπήρξε μελαγχολικό, αισιόδοξο, μοναχικό, κυκλοθυμικό, μελωδικό. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Υπήρξε λαλίστατο αλλά και φειδωλό στις λέξεις του. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Καταγράφηκαν ιστορίες, εμπειρίες, παραμύθια και μεγάλες αλήθειες. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Καταγράφηκαν και αναμνήσεις και αληθινά ονόματα έτσι ώστε όταν ο Κάκαρης, ο Δαλιάνης, ο Ζάμπουρας ή ο Καραμπέτσος βάλουν (σαν ψωνάρες που είναι) το όνομά τους στο google, να πέσουν σε κάτι, που ζήσαμε μαζί πριν χρόνια, πρίν μήνες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Έλαβε e-mails με ιστορίες, σε απάντηση των δικών του ιστοριών.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μπορεί να πέρασε τις φάσεις του αλλά έμεινε πιστό σε αυτό το οποίο ξεκίνησε. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δεν παρασύρθηκε από καμία μπλογκόσφαιρα από καμία κλίκα, έριδα ή ξεκατίνιασμα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αυτά δεν έχουν θέση εδώ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Εξάλλου από τα e-mails που έλαβα, οι περισσότεροι αναγνώστες δεν γνωρίζουν καν τι είναι blog.<br /><br />Ευχαριστώ πολύ αυτούς που </span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">με αφορμή ενός κάποιου κειμένου που γράφτηκε εδώ μέσα, </span></span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">είπαν μια κουβέντα, ένα σχόλιο, μια δικιά τους ιστορία.<br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">Περιμένω και τους άλλους, εκείνους που δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα, να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα (ε μα, τι περιμένετε?!)</span><br /><br />Ευχαριστώ όλους, για την παρέα.<br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τούτα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δύο δωράκια για το τέλος.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ένα για την Κατουρημένη Ποδιά που το ζήτησε, και ένα για τον Απρίλη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Καλή Ακρόαση, Καλό Μήνα, Καλές Γιορτές, Καλά Κρασ(ι)ά.<br /><br /></span><br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.gigasize.com/get.php/1092155/5953_960959964941_972964945957_963949_952941955969.mp3"><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" >Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω - Μάλαμας & Ιωαννίδης</span></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><a href="http://www.gigasize.com/get.php/1092211/65_913960961953955943959965_932959_935953972957953.mp3"><span style="font-weight: bold;">Τ'Απριλιού το Χιόνι - Κινούμενα Σχέδια</span></a><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">(αν δεν πω "κάντε κλικ στον τίτλο για να τα κατεβάσετε" δεν τα κατεβάζετε ε?)</span></span><br /></span><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-1993227438892155635?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-53023837008107550062007-03-29T13:41:00.000+03:002007-03-29T14:05:27.888+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RguZpTQM_vI/AAAAAAAAAIo/Spvzu7qvCZk/s1600-h/alexioyiwannidismalamas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RguZpTQM_vI/AAAAAAAAAIo/Spvzu7qvCZk/s320/alexioyiwannidismalamas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047296742220693234" border="0" /></a><br /><span style="font-family: trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">..Πολλές. Μπασταρδεμένες. Με ευχάριστες εκπλήξεις.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Τρεις φωνές που ταιριάζουν απόλυτα παρόλο που είναι τόσο διαφορετικές.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Τόσα χρόνια μέσα σε αυτά τα γρανάζια, έχεις μάθει να καταλαβαίνεις όλα τα τραγούδια απο την πρώτη τους νότα..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Ακούς τις πρώτες νότες ενός κάποιου τραγουδιού. Περιμένεις να ακούσεις να το ερμηνεύει η γνώριμη φωνή που έχεις συνηθίσει αλλά φευ. Ακούς κάτι διαφορετικό, και ενθουσιάζεσαι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Ακούς τις πρώτες νότες ενός κάποιου τραγουδιού, και παραξενεύεσαι. Απορείς. Αναρωτιέσαι αν είναι καινούριο. Μετά απο μερικά δευτερόλεπτα, ακούς να ερμηνεύεται ένα απο τα πιο αγαπημένα σου τραγούδια. Η μουσική τελείως αλλαγμένη. Ακούς κάτι διαφορετικό, και ενθουσιάζεσαι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Έχω κολλήσει. </span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Έχει κολλήσει και ο player.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Στο repeat και τα δύο τα δισκάκια. Απο το πρωί μέχρι το βράδυ.<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Είδα και το dvd..</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Μακάρι να ήμουν εκεί. </span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Κρίμα που μόνο εσείς εκεί πάνω μπορείτε να ζείτε τέτοιες στιγμές.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Μπορεί εμείς, εδώ στο Νότο να έχουμε όμορφα μέρη, ρομαντικές παραλίες και να προσφέρουμε ειδυλλιακές διακοπές, αλλά σίγουρα, σε κάποια σημεία, είμαστε οι χαμένοι της όλης ιστορίας....</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Ζηλεύω.<br /><br /><span style="font-family: verdana;font-size:85%;" ><br />(Δεν έχει δωράκι αυτή τη φορά. Να το αγοράσετε.)</span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-5302383700810755006?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-4352160444716864442007-03-26T17:20:00.000+03:002007-03-27T12:39:59.933+03:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >Νέα μέρα.</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" > </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" ><br />Έτσι τιτλοφορείται το νέο δισκάκι από τα Υπόγεια Ρεύματα!</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RgfXP8HUU2I/AAAAAAAAAIY/2T69smhPZAQ/s1600-h/Untitled-1+copy.jpg"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/RgfXP8HUU2I/AAAAAAAAAIY/2T69smhPZAQ/s320/Untitled-1+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046238576326759266" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Ναι, πολύ σωστά διαβάσατε. Μετά από 5 χρόνια απουσίας, τα υπόγεια ρεύματα μας δίνουν καινούρια ακούσματα, που πραγματικά μοιάζουν με μια νέα μέρα.<br /><br />Στην πρώτη ακρόαση του cd, τίποτα δεν μου θύμιζε τους παλιούς γνώριμους ήχους του συγκροτήματος.<br />Απογοητεύτηκα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Στην δεύτερη (τρίτη, τρίτη, τέταρτη.....όγδοη) ακρόαση βρήκα μερικά τραγουδάκια που μοιάζουν με εκείνα, τα παλιά.<br />Κόλλησα όμως και με κάποια ολοκαίνουρια.<br />Ενθουσιάστηκα.<br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Μπορεί να είναι πιο ανάλαφρα, διαφορετικά απο αυτά που περίμενα να ακούσω, αλλά είναι καινούρια.<br />Σαν καινούρια, είναι σίγουρα πολύ καλύτερα απο άλλα "καινούρια" που έχω ακούσει κατα καιρούς.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RgfZlsHUU3I/AAAAAAAAAIg/2j54OAnF_ZM/s1600-h/2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_m8eChqiavko/RgfZlsHUU3I/AAAAAAAAAIg/2j54OAnF_ZM/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046241149012169586" border="0" /></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δωράκι</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >, δύο από αυτά: </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a style="font-family: trebuchet ms; color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.gigasize.com/get.php/907910/945_06_928945961940958949957951_954959960941955945.mp3">Παράξενη Κοπέλα </a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">σε στίχους του Μανώλη Χιώτη</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >και</span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><a href="http://www.gigasize.com/get.php/910570/945964945_10_924953954961942_945947947949955943945.mp3"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μικρή αγγελία.</span></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" ><br /></span></span><div style="text-align: left; font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" >κάντε κλικ στους τίτλους για να τα κατεβάσετε...</span><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div style="text-align: left; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family: verdana; color: rgb(153, 153, 153);"></span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-family: verdana;">Για τα υπόλοιπα, να αποκτήσετε το cd! Μη τα θέλετε και όλα έτοιμα!</span><br /></span></div><br /><br /><div style="text-align: left;font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Έκανα φιλότιμες προσπάθειες να βρω κάποια στοιχεία στο διαδίκτυο, αλλά δε βρήκα τίποτα περισσότερο πέρα απο το</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" > </span><a style="color: rgb(255, 255, 255); font-family: trebuchet ms;" href="http://ypogeiareymata.blogspot.com/">Βlog τους</a><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Εκεί μπορείτε να βρείτε εικόνες του συγκροτήματος, αλλά και τους στίχους της νέας μέρας, διάφορα κείμενα, και πολύ πολύ ωραία σχεδιάκια!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Ξαναζούμε εποχές '97 - '98 που έσκαγαν μύτη συνέχεια καινούριες δισκογραφικές δουλειές, και το ελληνικό ροκ ήταν της μοδός?</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Ίδωμεν...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Καλή εβδομάδα!</span><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-435216044471686444?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-60439577866588384002007-03-21T17:43:00.000+02:002007-03-21T17:29:26.328+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:85%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">5 πράγματα για σένα, 5 λέξεις, 7 ταινίες..<br />Άντε να δω τι άλλο θα σκεφτείτε..<br /><br /><br /></span></span> <span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Δεν ήμουν ποτέ μανιακή με τις ταινίες. Πολλές "σημα</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >ντικές" ταινίες δεν τις έχω δει καν.<br />Δεν θυμάμαι ποτέ ονόματα ηθοποιών, σκηνοθετών ή ακόμα και τίτλους ταινιών!<br />Αυτό ήταν ένα πρόβλημα προσπάθησα να κάνω μια λίστα απο τις αγαπημένες μου ταινίες, όπως μου ζήτησε <a href="http://katourimeni-podia.blogspot.com/2007/03/blog-post_14.html">η κατουρημένη ποδιά</a>..<br /><br />Κατ'αρχάς δεν έχω αγαπημένες ταινίες.<br />Κάποιες ταινίες με έχουν σοκάρει, μου έχουν μείνει οι εικόνες τους μες στο μυαλό μου.<br />Κάποιες ταινίες με έχουν κάνει να ταξιδέψω, να ξεφύγω, να περάσω καλά.<br />Ίσως αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν σαν οι "αγαπημένες" μου.<br /><br />Κάποιες απο αυτές (λέω κάποιες γιατί έχω κάνει δέκα φορές edit) είναι:<br /></span><div style="text-align: center;"><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >1</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Eternal Sunshine of a Spotless Mind</span><br /></div><span style="font-family:trebuchet ms;"></span><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_opcHUUwI/AAAAAAAAAHo/tBYeSxSl15g/s1600-h/Eternal_Sunshine.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_opcHUUwI/AAAAAAAAAHo/tBYeSxSl15g/s320/Eternal_Sunshine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044005906297410306" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μεγάλο κόλλημα με αυτήν τη ταινία..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μου άρεσε ο Τζιμ Κάρει, το σενάριο, τα σκηνικά, η φωτογραφία, το μπλε μαλλί της Κέιτ.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Με έβαλε σε σκέψεις..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πως θα ήταν ο χαρακτήρας μου αν αύριο το πρωί ξυπνούσα και είχα σβηστεί από την μνήμη μου όλα τα αρνητικά που μου έχουν συμβεί?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πως θα ήταν αν μπορούσα να διαγράψω για πάντα τα πρόσωπα που με έχουν πληγώσει??</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ωραία θα ήταν αλλά ίσως να μην ήμουν εγώ...</span><br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" >2</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Amelie</span><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_oL8HUUvI/AAAAAAAAAHg/vgEcQErkwb4/s1600-h/amelie2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_oL8HUUvI/AAAAAAAAAHg/vgEcQErkwb4/s320/amelie2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044005399491269362" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Τι να πει κανείς για αυτήν την ταινία?</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Σε μεταφέρει στην κρυμμένη αθωότητά σου και σε κάνει να βγάλεις προς τα έξω όλο το παλιμπαιδισμό σου.<br />Δεν ξέρω τι φταίει.. Η φάτσα της Αμελί? Τα ζεστά χρώματα της ταινίας? Οι εικόνες? Η μουσική?...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Αυτή η ταινία πάντως με έκανε να μην ντρέπομαι να λέω πως μου αρέσει να θρυμματίζω με μανία τα μπισκοτάκια που σου φέρνουν στις καφετέριες μαζί με τον καφέ...</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >3</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Dogville</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_nrMHUUuI/AAAAAAAAAHY/6fniu17BFH8/s1600-h/0311dogville_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_nrMHUUuI/AAAAAAAAAHY/6fniu17BFH8/s320/0311dogville_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044004836850553570" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Όταν άρχιζε να παίζει το dvd είπα "Το making of βλέπω"</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Όταν συνειδητοποίησα πως δεν είναι το making of γούρλωσα τα μάτια</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μετά σκέφτηκα "Τι μαλακία κάθομαι και βλέπω"</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Στην συνέχεια πωρώθηκα με το σενάριο και όλη την ιδέα..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Όταν τελείωσε απογοητεύτηκα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Δεν ήθελα να τελειώσει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μια ταινία όταν σου δημιουργεί τόσα συναισθήματα μαζεμένα, σίγουρα είναι μια πολύ καλή ταινία.</span><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;font-family:trebuchet ms;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >4</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Requiem For a Dream</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_qEMHUUzI/AAAAAAAAAIA/qsEXSapfXUI/s1600-h/requiem-for-a-dream.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_qEMHUUzI/AAAAAAAAAIA/qsEXSapfXUI/s320/requiem-for-a-dream.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044007465370538802" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Μου φάνηκε πολύ "σημερινή ταινία"</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ναρκωτικά κάθε είδους και μοναξιά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Είχε σκηνές που ακόμα είναι μέσα στο μυαλό μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Σκηνές που με σόκαραν και με προβλημάτισαν.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Εικόνες που μπορεί να διαδραματίζονται και στο απέναντι διαμέρισμα αλλά εσύ είσαι πολύ "απασχολημένος" ή "τυφλός" και δεν τις βλέπεις..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τι να λέμε τώρα.. Ταινιάρα...</span><br /></span><br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >5</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Night on Earth</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_tKcHUU1I/AAAAAAAAAIQ/E8E8e5VlyVM/s1600-h/nightear.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_tKcHUU1I/AAAAAAAAAIQ/E8E8e5VlyVM/s320/nightear.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044010871279604562" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Του γνωστού σκηνοθέτη των Cofee and Cigarettes και του Broken Flowers.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Πρέπει πρώτα να εξοικειωθείς με το "περίεργο" ύφος των ταινιών του. </span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μετά μπορείς να απολαύσεις τις γαμάτες ερμηνείες όοολων των ηθοποιών σε αυτήν την ταινία (είναι και πολλοί) , και τους απολαυστικούς διαλόγους.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Σίγουρα στο τέλος θα κάνεις και εσύ την σκέψη "Τι να γίνεται άραγε αυτήν την ώρα στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του πλανήτη?"</span><br /><br /></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >6</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Perfume: The Story of a Murderer</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_qEMHUU0I/AAAAAAAAAII/BgftMtyYR4I/s1600-h/wallpaper_3_800.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_qEMHUU0I/AAAAAAAAAII/BgftMtyYR4I/s320/wallpaper_3_800.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044007465370538818" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Σε αυτήν την ταινία, μύρισα τις εικόνες.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Πλημμύρισε το δωμάτιο από κάθε είδους μυρωδιές και μεθύσαμε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ζήλεψα την εποχή εκείνη και τα αρώματα στα ακριβά μπουκαλάκια και ήταν η πρώτη φορά που συμπάθησα τον δολοφόνο..</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Λίγο υπερβολικό το τέλος αλλά δεν μου αποτυπώθηκε αυτό στο μυαλό μου...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αποτυπώθηκαν όλα τα άλλα και αυτό μου είναι αρκετό..<br /><br /><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >7</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" >Life of Brian</span><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_qD8HUUyI/AAAAAAAAAH4/Q_kuU37QJqc/s1600-h/lifeofbrian_07.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rf_qD8HUUyI/AAAAAAAAAH4/Q_kuU37QJqc/s320/lifeofbrian_07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044007461075571490" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Τι να λέμε τώρα!<br />Η κωμωδία του αιώνα! </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Τέσσερις φορές την είδα, και όσο την βλέπω τόσο περισσότερο γελάω..</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Άκου εκεί εξωγήινοι!<br /><br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τούτα.. </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η πάσα αυτή τη φορά για να γράψουν τις 7 αγαπημένες τους ταινίες, πάει στον </span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://breathsinging.wordpress.com/">Stardusted</a><span style="color: rgb(255, 0, 0);">, στον </span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://pakou.wordpress.com/">pakou</a><span style="color: rgb(255, 0, 0);">, στην</span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://bon-and-cly.blogspot.com/"> Bonnie</a><span style="color: rgb(255, 0, 0);">, και στην </span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://hli8iaromantikh.blogspot.com/">Ναταλία.</a><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:verdana;" >Δεν χάθηκα. Εδώ είμαι.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:verdana;" >Έχω πολύ δουλειά, πολύ τρέξιμο και δυστυχώς, γίνονται πραγματικότητα τα άσχημα όνειρα.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:verdana;" >Καλά να είστε εσείς.</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></span></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6043957786658838400?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-57426818147998710912007-03-14T15:51:00.000+02:002007-03-14T16:37:52.672+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rff_ntF5GxI/AAAAAAAAAHQ/W01qaITtHJg/s1600-h/Untitled-2+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_m8eChqiavko/Rff_ntF5GxI/AAAAAAAAAHQ/W01qaITtHJg/s320/Untitled-2+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041779365448850194" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Η Ζωή γεννήθηκε σε κάποιο ορεινό χωριό των Χανίων. Χθες έκλεισε τα σαράντα της χρόνια. </span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >από μικρή της άρεσε να ζωγραφίζει.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Κάθε μέρα, αφού τελείωνε τις αγροτικές δουλειές και τις δουλειές του σπιτιού πήγαινε πάνω στον λόφο με τις νερομπογιές της, και ζωγράφιζε πάνω σε υπόλευκες κόλλες από τετράδια και βιβλία.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Έβαζε πολλά χρώματα. Όσα περισσότερα μπορούσε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Τα βράδια στα όνειρά της, ονειρευόταν πως ζούσε μέσα στις ζωγραφιές της.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 51);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Σε εκείνο το κίτρινο σπιτάκι με τα πολύχρωμα</span> <span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">κεραμίδια</span> <span style="color: rgb(192, 192, 192);">και τις ροζ κουρτίνες.</span></span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Ονειρευόταν πως ήταν ξαπλωμένη κάτω από ένα τεράστιο δέντρο. </span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Αυτή και ο ψηλός άντρας με το άσπρο παντελόνι και το κόκκινο μούσι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Η Ζωή ήταν ερωτευμένη. Με εκείνον. Τον άντρα των ζωγραφιών της και των ονείρων της.</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Την ζωή την παντρέψανε στα 17 της. Ο άντρας της δεν είχε καμία σχέση με τον άντρα των ονείρων της. Κοντός, ξυρισμένος, φορούσε πάντα μαύρα, και είχε και από εκείνες τις χρυσές καδένες στο λαιμό.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Δεν είχε επιλογές. Το να παντρευτεί ήταν η μόνη διέξοδός της για να φύγει από το σπίτι. Παλιά κρητική νοοτροπία γαρ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Τα είχε σχεδιάσει μέσα στο μυαλό της όλα. Θα έμενε παντρεμένη για τρία-τέσσερα χρόνια, θα μάζευε χρήματα, και μετά θα πήγαινε στην Αθήνα. Σε μια σχολή Καλών Τεχνών. Έτσι θα έκανε καλύτερες ζωγραφιές και καλύτερα όνειρα.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Η Ζωή χθες έκλεισε 23 χρόνια γάμου. </span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Δεν ματαίωσε ποτέ το σχέδιό της. Απλά το ανέβαλε. Περίμενε να μεγαλώσουν τα παιδιά.. </span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >"Όταν θα μεγαλώσουν θα με καταλάβουν" έλεγε.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Είχε ήδη τέσσερα παιδιά. Το μικρότερο ήταν πέντε. Περίμενε να μεγαλώσει για να καταλάβει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Κάθε απόγευμα, αφού τελείωνε τις δουλειές του σπιτιού, πήγαινε εκεί, στον λόφο και Ζωγράφιζε.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Σε καμβάδες και ακουαρέλες πλέον.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Ζωγράφιζε ωκεανούς και νησιά. Καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Ζωγράφιζε και πόλεις με πολυκατοικίες. Ζωγράφιζε και την Αθήνα που και που.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Πάντα υπήρχε και ένα μέρος για εκείνον τον άντρα μες στις ζωγραφιές της.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Κάθε βράδυ τρύπωνε και σε ένα διαφορετικό μέρος. Ονειρευόταν το αύριο και ήλπιζε..</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Ήλπιζε πως θα φύγει..</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Ήλπιζε πως θα τον συναντήσει κάποτε..</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Η Ζωή χθες έκλεισε τα σαράντα της χρόνια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 51);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Η Ζωή χθες ζωγράφισε στον τελευταίο της πίνακα ένα σπίτι με </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">μαύρους τοίχους</span> <span style="color: rgb(192, 192, 192);">και με γκρίζα κεραμίδια πάνω σε έναν λόφο.</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 51);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Η Ζωή χθες είδε την ζωή της να κατρακυλάει από εκείνον τον λόφο. Να πέφτει από τον γκρεμό και να</span> <span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">χτυπιέται</span> <span style="color: rgb(192, 192, 192);">στα βράχια. Κάποια στιγμή την είδε να πιάνεται από ένα κλαδί, αλλά να μην αντέχει στο βάρος και στο τέλος να πέφτει και να σκοτώνεται.</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Η Ζωή χθες σκότωσε τα όνειρά της και την ζωή της.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Έκαψε εκεί πάνω στον λόφο τις ζωγραφιές της.Μάζεψε τις στάχτες και τις σκόρπισε με δύναμη στον αέρα.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Έκαψε τα όνειρά της.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Συνειδητοποίησε πως για πάντα θα έμενε εκεί και θα έδινε όλο της το είναι στους άλλους. Για πάντα. Χωρίς εκείνη να πάρει τίποτα. Ποτέ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 51);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Γύρισε στο σπίτι της αργά το βράδυ. Το βλέμμα της ήταν ψύχραιμο, αλλά το πρόσωπό της μύριζε </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">θάνατο</span>.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Για πρώτη φορά δεν είδε όνειρα. Ένα μαύρο σκοτάδι μόνο. Για πρώτη φορά...</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Η Ζωή στα σαρανταπέντε της, σε πέντε χρόνια από χθες ακριβώς, θα πεθάνει από αυτοκινητιστικό.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Όλοι στην κηδεία της θα λένε πόσο καλή νοικοκυρά, μάνα, σύζυγος, γειτόνισσα ήταν.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Κανείς δεν θα πει τίποτα για τις ζωγραφιές της.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Κανείς δεν θα μάθει ποτέ για εκείνες.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Οι ζωγραφιές ήταν η ίδια η Ζωή και δεν άφησε ποτέ κανέναν να τις δει και να μάθει την ζωή της μέσα από αυτές.</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:trebuchet ms;" >Περίμενε να τις δείξει μόνο σε έναν. Σε Εκείνον. Τον ψηλό άντρα με το κόκκινο μούσι και το άσπρο παντελόνι.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 51);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Την ώρα της κηδείας η Ζωή θα είναι πάνω στον λόφο. Θα κρατάει όλες τις ζωγραφιές της, και θα είναι αγκαλιά με εκείνον. Ευτυχισμένη. Γεμάτη ζωή.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Η ιστορία αυτή δεν είναι αληθινή. Ποτέ όμως δε μπορεί κανείς να είναι και πραγματικά σίγουρος γιαυτό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Για τον <a href="http://indictos.wordpress.com/2007/03/11/266/"><span style="font-weight: bold;">ίνδικτο</span> </a>και το παιχνίδι των πέντε λέξεων.<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">Με τις λέξει</span><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >ς </span></span></span><span style="color: rgb(51, 204, 0);font-family:trebuchet ms;" ><span style="font-style: italic;">υπόνομος, χνουδομπαλάκι, παπάς, αντιφέγγισμα και ελέφαντας (μπουαχαχα) </span><br /><span style="font-style: italic;">καλούνται να συνεχίσουν αυτό το παιχνίδι ο Sino, o Avatar, o Sir Bloodthrone, o Αριστοτέλης και ο Ζαο. Όλα τα παλικάρια δηλαδή απο το </span><a style="font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://www.enallagi.org/sindenial/">Sin and Denial</a><span style="font-style: italic;">.</span><br /><span style="font-style: italic;">Καλά να πάθετε.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-5742681814799871091?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-35485747217630564172007-03-08T19:07:00.000+02:002007-03-13T17:24:03.140+02:00<a href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rfa-gdF5GwI/AAAAAAAAAHI/yQZnoOxlmWg/s1600-h/leaving____by_ustinescu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041426297662282498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rfa-gdF5GwI/AAAAAAAAAHI/yQZnoOxlmWg/s320/leaving____by_ustinescu.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#ff0000;">"Νεκροί δεν είναι όσοι πεθάναν, </span></div><div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#ff0000;">μα όσοι φύγαν μακριά απο εμάς."</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;">Κάθε αποχωρισμός είναι σαν μια κηδεία.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;">Κάθε επιστροφή σαν ένα μνημόσυνο.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;">..Τίποτα δεν είναι ίδιο πλέον..</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#ffffff;">Ξέρω που ανήκω.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;color:#ff0000;"></span></div><div align="left"></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"></span></span></span></div><div align="left"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;">Καταγράφηκε στο καφέ τετράδιον με τις όρνιθες στο έμπροσθεν φύλλον του, την Παρασκευή είς το λεωφορείον, ώρα έβδομη μετά μεσημβρίας κατα την αποχώρησή μου απο την δημοκρατικήν πόλη του Ηρακλείου</span>.</span></span></div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-3548574721763056417?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-34868874353325028182007-03-01T17:40:00.000+02:002007-03-01T17:54:17.614+02:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Reb0ZBHtBMI/AAAAAAAAAG8/H4tOpd3a60A/s1600-h/logoofficial3bj3ql6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/Reb0ZBHtBMI/AAAAAAAAAG8/H4tOpd3a60A/s320/logoofficial3bj3ql6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036981943895131330" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >.. Μπορεί να κάνει κατάσταση.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >(εύκολο είναι, ο στίχος δεν λέει τίποτα, γιατί να μην πάει καλά?!)</span><br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Λένε οι <span style="font-weight: bold;">Magic de spell</span> και έχουν δίκιο.<br /><br />Πάλι βρήκαμε εθνικό θέμα να ασχολούμαστε, και εγώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά θα φωνάξω.<br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:trebuchet ms;">ΛΑΘΟΣ τραγούδι στέλνουμε στην Eurovision!</span><br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Πρέπει να στείλουμε ένα τραγούδι, το οποίο θα απομυθοποιήσει στα (κολλημένα) μυαλά κάποιον τον "Θεσμό".<br />Ένα τραγούδι όμως, το οποίο θα έιναι και καλό...<br /><br />Το ιδανικότερο -κατα την ταπεινή μου γνώμη πάντα- είναι αυτό:<br /><a href="http://www.gigasize.com/get.php/455344/Magic_De_Spell_09_932945_924960953950941955953945.mp3"><br /></a></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:130%;" ><a href="http://www.gigasize.com/get.php/455344/Magic_De_Spell_09_932945_924960953950941955953945.mp3">Magic de Spell - Τα μπιζέλια</a></span><br /></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βάζει στην θέση τους μερικούς μερικούς.Είναι το καταλληλότερο για αυτήν την περίσταση γιατί πολύ απλά την γελοιοποιεί. Είναι στα Ελληνικά και κανείς δε καταλαβαίνει τι λέει. Μουσικώς είναι πολύ καλύτερο απο αυτά που έχουμε στείλει -και στέλνουμε- κατά καιρούς, άρα δικαίως μπορεί να διεκδικήσει την πρώτη θέση...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">..Ε, και αν πάρουμε μια πρώτη θέση με αυτό το τραγούδι, θα είμαστε απλά γαμάτοι. Θα έχουμε να το λέμε και στα εγγόνια μας!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ακούστε το!</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-3486887435332502818?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-73372527514837241962007-03-01T16:22:00.000+02:002007-03-01T17:27:48.662+02:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rebw0RHtBLI/AAAAAAAAAGw/JceRl5GxNKU/s1600-h/my_orange_singin___friend+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/Rebw0RHtBLI/AAAAAAAAAGw/JceRl5GxNKU/s320/my_orange_singin___friend+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036978014000055474" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />(Νο 6 ε? πως πέρασε ο καιρός..)<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" >Μπήκε η Άνοιξη και Ανθίζουν τα ΚΑΡΟΤΑ!</span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" >ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΑ! ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΑ!<br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" >Αυτό ήταν το σύνθημα της περασμένης Άνοιξης, που το κολλούσαμε σε πράσινα νέον χαρτάκια στα σπίτια μας. Μπορώ να πω πως αντικατοπτρίζει πλήρως όλα αυτά που μας έρχονται την Άνοιξη.<br />Όχι τα καρότα φυσικά, αλλά αυτή την ανεξήγητη χαρά , τον ενθουσιασμό, το "πάμε να κυλιστούμε στα χωράφια τώρα που είναι όλα ανθισμένα και καταπράσινα".<br /><br />Βέβαια, αυτόν τον καιρό το μόνο που δεν με διακατέχει είναι η ανεξήγητη χαρά,αλλά δεν έχει να κάνει.Αυτό παλεύεται.<br /><br />Ο Φεβρουάριος ήταν ένας εξαιρετικότατος μήνας.<br />Κατ'αρχάς καρναβαλιστήκαμε στο Ρέθυμνο. Χορέψαμε στους δρόμους, ήπιαμε, φάγαμε, φωτογραφηθήκαμε (γκρρ), ξαναήπιαμε, ξαναφάγαμε, όλα τέλεια.<br />Πρώτη φορά που πήγα στο εκεί καρναβάλι, και μπορώ να πω πως είναι χίλιες φορές καλύτερο απο το εδώ. Θα ήμουν και ανόητη αν υποστήριζα το αντίθετο.<br /><br />Επίσης αυτό το μήνα ανακάλυψα το θεσπέσιο, το θεϊκό ρόφημα "Σοκολάτα με γεύση φράουλα"!<br /><br />Η καλύτερη </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" >(και με διαφορά) </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" >ταινία που είδαμε τον μήνα που πέρασε είναι <a href="http://www.perfumemovie.com/"><span style="font-weight: bold;">Το Άρωμα: Η ιστορία ενός δολοφόνου</span></a>. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Πάτρικ Ζίσκιντ, και η ταινία είναι α-πι-στευ-τη!Καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να δίνει σε εικόνες χίλιες δυο μυρωδιές. Δεν λέω περισσότερα.Να την δείτε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br />Ακόμη, αυτόν το μήνα, <a href="http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2007/02/blogger.html">ο τζουτζούκος έκανε το μπλογκ του όπως είχαμε πει</a>.<br />Έχουμε ζήσει εδώ στιγμές απείρου κάλλους. Οι κοπέλες του γραφείου, γράφουν με nicks διάφορα comments και τον τσιτώνουν. Μετά έρχεται εδώ ο Άρης τα διαβάζει, και φωνάζει:<br />"Ακούστε τι μου είπαν! Μα αν είναι δυνατόν!"<br />και μιλάει για αυτά όολη την ημέρα. Στην μαμά του, στους φίλους του, σε όλον το κόσμο.<br />Βλέπει πόσοι του μιλάνε και ενθουσιάζεται.<br />Μετά με ρωτάει απο που μπορεί να είναι ο καθένας.. Του λέω "μπορεί να είναι απο Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πελοπόννησο, ή απο κάποιο νησί"... και τον βλέπω σκεπτικό, να προσπαθεί να προσανατολιστεί.<br />Έχει την πλάκα του.<br />Είναι ο πιο αληθινός μπλόγκερ που έχω δει. Μου θυμίζει εμένα, όταν έκανα αυτά τα τρία κλικ, και δημιούργησα αυτό εδώ το μπλογκ.<br />Όταν δημιούργησα έναν χώρο, για να γράφω τα κείμενά μου, τις σκέψεις μου, χωρίς να μπορεί να τα δει κάποιος περίεργος που απλά έψαχνε τον υπολογιστή μου όταν εγώ γυρνούσα την πλάτη μου. Να εκφράζομαι, χωρίς να σκέφτομαι δεύτερη φορά αυτά που θέλω να πω.<br />Δεν γνώριζα ούτε άλλους bloggers, ούτε τι είναι agreggator, ούτε τι είναι counters, και κυρίως δεν το γνώριζε κανείς άλλος αυτό το blog εκτός απο εμένα.<br />Άλλαξαν πολλά απο τότε.<br />Ακόμα και η γραφή.<br />Τέλοσπάντων.<br />Α! να πω πως αυτό το υπέροχο headline το σχεδίασαν τα μάτια μου στις αρχές του μήνα, και μου αρέσει υπερβολικά.<br /><br />Τον Μάρτιο τώρα, πρέπει να κάνω μια μίνι εμφάνιση κατα Ηράκλειο μεριά, να μου έρθει η ρημάδα η έμπνευση (γιατί θέλω τόσα να γράψω, αλλά δε μου βγαίνει τίποτα), να πάμε καμια εκδρομούλα γιατί ριζώσαμε εδώ...<br /><br />Κατα τ'άλλα, δεν είναι τίποτα προγραμματισμένο. Ότι προκύψει. Τι στο καλό, Άνοιξη είναι! την Άνοιξη δεν μπορείς να προγραμματίζεις τίποτα!<br /><br />Καλό μήνα να έχουμε.<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" >Και για να τιμήσουμε την Άνοιξη, δώρο το τραγούδι:<br /><br /></span><a style="font-weight: bold;" href="http://www.zshare.net/info.html?1167157-46286e641c1839f2face58408292a2c4"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" >Υδρογόνο3 - Άνοιξη</span></a><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:verdana;" >(κλικ στο λινκ λέμε!)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:verdana;" ></span></span></div><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-7337252751483724196?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-27883613971910880332007-02-27T17:37:00.000+02:002007-02-27T17:54:49.924+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/ReL_EPCFR0I/AAAAAAAAAFo/ocWEEKXlWgM/s1600-h/_The_Burning_by_Davenit.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/ReL_EPCFR0I/AAAAAAAAAFo/ocWEEKXlWgM/s320/_The_Burning_by_Davenit.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035867781573461826" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;" >Όλα είναι στιγμές και οι στιγμές μας είμαστε εμείς.</span><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;" ></span><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Προσπερνούμε τόσες "σημαντικές" στιγμές μας, που αν τους δίναμε λίγη μόνο σημασία, θα βρίσκαμε την πραγματική πηγή της ευτυχίας.<br /><br />"Σημαντική στιγμή" είναι η γεύση από την πρώτη ρουφηξιά του πρώτου τσιγάρο της ημέρας. Η πρώτη νότα του αγαπημένου σου τραγουδιού αλλά και η ασφάλεια του πεταχτού φιλιού της καληνύχτας. Η ανατριχίλα του πρώτου αγγίγματος δύο ερωτευμένων. Η ηρεμία μιας αγκαλιάς.<br />"Σημαντική στιγμή" είναι οι ενοχές που είχες στα 3 σου όταν κρατούσες ένα κουνελάκι και το άφησες να σου ξεφύγει.<br />Το άγχος ενός τεστ. Σχολείου, πανεπιστημίου, οδήγησης εγκυμοσύνης, δεν έχει σημασία.<br />"Σημαντική στιγμή" είναι όταν μπαίνεις σε ένα σπίτι, που το θεωρείς σπίτι σου, και νιώθεις την θαλπωρή. Δεν έχει σημασία αν εσύ δεν μένεις εκεί.<br />"Σημαντική στιγμή" είναι εκείνο το γέλιο ή το κλάμα που βγαίνει μέσα από την ψυχή σου ή που κάνεις εσύ να βγει μέσα απο τις ψυχές των άλλων.<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;" >Τις περισσότερες φορές, δεν καταλαβαίνουμε πως αυτές είναι οι σημαντικότερες στιγμές της ζωής μας.<br />Πως αυτές μας αλλάζουν.<br /><br />Όπως όταν κοιμάσαι, και αρχίζει να κουδουνίζει με τον πιο έντονο ήχο το τηλέφωνό σου στο κομοδίνο.<br />Απο αυτό το τυχαίο και ασήμαντο γεγονός, μπορείς να καταλάβεις πόσο βαθύς και ξεκούραστος ήταν ο ύπνος που έκανες.<br />Μόνο τότε, γιατί μόνο αν βγεις απότομα απο μια κατάσταση, μπορείς να καταλάβεις πως ήταν αυτή η κατάσταση στην οποία βρισκόσουν.<br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;" ><br />Αυτό που μας "καίει", που μας "κατατρώει" είναι το οτι δεν μπορούμε να ζήσουμε ξανά τις στιγμούλες μας.<br />Αν μπορούσαμε όμως, δεν θα είμασταν άνθρωποι. Θα είμασταν μικροί Θεοί.<br /><br />Ποτέ δε ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η επόμενη στιγμή. Δεν ξέρεις αν θα σε προσπεράσει όπως εκκατομύρια άλλες, ή αν θα μείνει χαραγμένη βαθιά μέσα σου όπως άλλες, δεκάδες.<br /><br />Ποτέ δε θα μπορέσεις να μάθεις την επόμενη στιγμή.<br />Δεν θα μπορέσεις να μάθεις ούτε καν αν είναι η τελευταία...<br /><br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >(Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε..)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-2788361397191088033?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-81858014508240879272007-02-27T13:11:00.000+02:002007-02-27T13:14:09.402+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/ReQSG_CFR1I/AAAAAAAAAF0/uwBCoRY30Es/s1600-h/070225_SO06_hsmall.widec.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/ReQSG_CFR1I/AAAAAAAAAF0/uwBCoRY30Es/s320/070225_SO06_hsmall.widec.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036170194515740498" border="0" /></a><br /><span style="font-family: verdana; color: rgb(255, 255, 255);">..Το Πάσχα αναβάλλεται..</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: verdana; color: rgb(255, 255, 255);">..Το πτώμα βρέθηκε!..</span><br /><br /><br /><span style="font-family: verdana; color: rgb(255, 255, 255);font-size:85%;" >(παλιό αλλά πάντα επίκαιρο..)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-8185801450824087927?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-77463378879135684422007-02-22T20:03:00.000+02:002007-03-21T13:31:58.113+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τον λένε Άρη.</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Είναι 10 χρονών</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">κ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">αι είναι ο μικρότερός μου αδερφός.</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Πολλοί τον χαρακτηρίζουν σαν "τσακαλάκι".<br />Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον με μεγαλύτερούς του. Με τον άλλον μου αδερφό έχουν 8 χρόνια διαφορά. Έτσι απο πολύ μικρός ασχολείται με πράγματα που κάνουν οι μεγάλοι.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ασχολείται με τα αυτοκίνητα. Ξέρει όλες τις μάρκες "Αυτών μόνο που κυκλοφορούν στην Ελλάδα" όπως λέει.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Ασχολείται το κινητό του, περνώντας του συνέχεια mp3 καθώς και με το ίντερνετ. Μπαίνει στο google και ψάχνει καινούρια μοντέλα κινητών, ή φωτογρα<span style="color: rgb(255, 255, 255);">φίες από αμάξια</span><br />Η τελευταία πόρωσή του είναι το google earth.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br />Κατα τ'άλλα τον υπόλοιπο χρόνο του, διαβάζει τα μαθήματά του, παίζει με τα πλέιμομπιλ του και τα αυτοκινητάκια του, και βλέπει παιδικά στην τηλεόραση..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br /><br />Έβλεπε που είχα την δικιά μου "σελίδα" στο ίντερνετ και ζήλεψε!<br />Αποφάσισε να φτιάξει την δικιά του</span> </span>για να δείχνει στους φίλους του στο σχολείο τις φωτογραφίες που βγάζει.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">Κάναμε μαζί το πρώτο ποστ, και μέχρι να γυρίσω την πλάτη μου, είχε κάνει κιόλας άλλο ένα!</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >Να πω πως δεν τον βοηθάω καθόλου, και πως όλα τα κάνει μόνος του.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Δεν πρόκειται να δείτε εκεί ποτέ κείμενα "σεντόνια" λόγω του ότι γράφει όπως γράφαμε όλοι μας όταν πρωτογράψαμε σε έναν κάποιον υπολογιστή...</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" >...με το ένα δάχτυλο και 5 λέξεις το δεκάλεπτο...</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />Υποδεχτείτε τον και φερθείτε του ευγενικά..</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">(μη μου το τρομάξετε ..)</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><a href="http://arhs.blogspot.com/"><span style="font-family:trebuchet ms;">"Η σελίδα του Άρη"</span></a></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-7746337887913568442?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-67588091611696560772007-02-20T17:23:00.000+02:002007-02-20T17:56:32.676+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RdsUr_CFRvI/AAAAAAAAAE4/0VLRVO6CSOs/s1600-h/la+vie+en+rose+brighter.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 271px; height: 275px;" src="http://bp1.blogger.com/_m8eChqiavko/RdsUr_CFRvI/AAAAAAAAAE4/0VLRVO6CSOs/s320/la+vie+en+rose+brighter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033639754403759858" border="0" /></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Πάνε χρόνια απο τότε. Πέντε περίπου.<br />Τότε δεν υπήρχαν blogs, και έτσι όταν δεν είχα κάτι καλύτερο να κάνω,περνούσα τις ώρες μου στο irc.<br />Χάζευα κουβέντες και συζητήσεις, μιλούσα με τους φίλους μου απο τα Χανιά που ήταν διασκορπισμένοι σε όλα τα μέρη της Ελλάδας λόγω σπουδών, έσπαγα πλάκα με κάτι τυπάκια που είχαν ψευδώνυμα του τύπου: antraklas17cm. Γενικά σκότωνα τον χρόνο μου.<br /><br />Κάπου εκεί μέσα γνώρισα και τον Πόθο.<br />Μπορεί να μην θυμάμαι πως αρχίσαμε να συζητάμε, αλλά θυμάμαι σίγουρα πως δεν σταματούσαμε.<br />Μιλούσαμε ώρες, μέρες..<br />Για τα πάντα.<br /><br />Μου έστελνε ζωγραφιές του, φωτογραφίες, και τραγούδια. Πολλά τραγούδια. Πολλά απο αυτά παραμένουν πολύ αγαπημένα ακόμα και σήμερα.<br /><br />Κάπου εκεί αρχίσαμε να είμαστε οι Πόθοι. Έτσι αλληλοαποκαλούμασταν.<br />Οικειότητα.<br />Εκείνος στην Καβάλα, εγώ στα Χανιά.<br /><br />Με αφορμή τα γενέθλιά του, ξεκινήσαμε να μιλάμε στο τηλέφωνο.<br />Να μιλάμε πολύ.<br />Για όλα.<br /><br />Θυμάμαι κάποιες καλοκαιρινές βραδιές, που έπαιρνε τηλέφωνο απλά για να μου πει πως πέρασε την μέρα του.<br />Θυμάμαι όταν πρωτογνώρισε την κοπέλα του, που κάναμε μαζί "σύσκεψη" για τα μηνύματα που θα της έστελνε.<br /><br />Με τον Χρήστο δεν γνωριστήκαμε ποτέ απο κοντά.<br />Όχι, δεν είναι "διαδικτυακός" μου φίλος.<br />Με ξέρει πολύ καλύτερα απο άλλους φίλους μου που έχουμε περάσει πολλές ώρες πίνοντας καφέδες.<br />Με έχει ακούσει να γελάω, να κλαίω. Μου έχει δώσει -αλλά και του έχω δώσει- πολλές συμβουλές. Έχουμε κάνει σοβαρές αλλά και ηλίθιες συζητήσεις. Έχουμε προβληματιστεί αλλά και χαζομαριστεί αγρίως.<br />Ξέρω πως πάντα θα είναι εδώ.<br />Δεν είναι στην άλλη άκρη μιας χώρας.<br />Είναι απλά μακριά μου για δέκα αριθμούς τηλεφώνου.<br /><br />Η αφορμή για όλα αυτά?<br /><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://breathsinging.wordpress.com/">Το blog του,</a> και αυτό το <a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://breathsinging.wordpress.com/2007/02/18/%ce%91%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82%e2%80%a6/">ποστ.</a><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25538099-6758809161169656077?l=georgiaatwhispers.blogspot.com' alt='' /></div>Γεωργίαhttp://www.blogger.com/profile/00241731382849993593noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25538099.post-48591212181342316312007-02-20T12:27:00.000+02:002007-02-20T13:31:34.613+02:00<div style="text-align: left; font-family: trebuchet ms;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RdrYOfCFRuI/AAAAAAAAAEs/9VnJtg43Wyw/s1600-h/five__by_greytrousers.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_m8eChqiavko/RdrYOfCFRuI/AAAAAAAAAEs/9VnJtg43Wyw/s320/five__by_greytrousers.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033573276899952354" border="0" /></a><br /></div><div style="font-weight: bold; text-align: left; font-family: trebuchet ms;font-family:lucida grande;"><span